در اوایل دهه‌ی ۲۰۱۰ میلادی، صنعت خودروسازی مسیری عجیب را برای لوکس جلوه‌دادن فضای داخلی خودروهای اقتصادی در پیش گرفت؛ پوشاندن کنسول میانی، دریچه‌های تهویه و پنل درها با لایه‌ای از پلاستیک سیاه و بسیار براق که اصطلاحا پیانو بلک نامیده می‌شود. این سطوح اگرچه در تصاویر تبلیغاتی و استودیوهای عکاسی نمایی صیقلی و مدرن دارند، اما تجربه‌ی زیستن با آن‌ها خیلی زود به کابوسی پر از لکه‌های چربی دست، گردوغبار پایدار و خط‌وخش‌های آزاردهنده تبدیل شد؛ ماجرایی شبیه به خریدن یک مبل سفیدرنگ که در نمایشگاه دلرباست اما در زندگی روزمره دفاع‌ناپذیر به نظر می‌رسد.
به‌گزارش اتواولوشن، پونز پاندیکوتیرا، معاون ارشد و مدیر برنامه‌ریزی نیسان در آمریکای شمالی، در جریان رونمایی نیسان روگ هیبرید رسما اعلام کرد که دوران استفاده از تزیینات مشکی براق در محصولات نیسان به پایان رسیده است. جالب‌تر اینکه طراحان این شرکت تصمیم گرفته‌اند قطعات کرومی درخشان را نیز همراه با پلاستیک‌های براق از چرخه خارج کنند و به سال‌ها تلاش برای تحمیل تجملات ساختگی خاتمه دهند.
بازگشت به کارایی و زیبایی پایدار
تصمیم اخیر مدیران ژاپنی پاسخی مستقیم به خستگی مفرط خریداران از تمیزکاری بی‌پایان سطوح کابین محسوب می‌شود. پلاستیک مشکی براق تنها در نخستین ساعات تحویل خودرو زیبا می‌ماند و پس از آن، راننده یا باید مدام دستمال به دست داشته باشد یا تسلیم ظاهر نامناسب آن شود. در زبان طراحی جدید که پیش‌تر در نیسان پیکسو مخصوص بازار اروپا و اکنون در کراس‌اوور نیسان روگ هیبرید به کار رفته، قطعات پیانو بلک و تزیینات براق بیرونی به نفع سطوح مات، رنگ‌آمیزی‌های ظریف و کروم تیره کنار رفته‌اند.
نیسان روگ هیبرید حامل اصلی پیام تحول در طراحی داخلی است. قوای محرکه‌ی این خودرو از فناوری هیبریدی e-POWER دارد که در آن پیشرانه‌ی ۱٫۵ لیتری سه سیلندر توربوشارژ نقشی جز تولید برق برای باتری و موتورهای الکتریکی ندارد. سامانه‌ی یادشده با توان ترکیبی ۲۲۵ اسب‌بخار، مصرف سوختی معادل ۶٫۲ لیتر در صد کیلومتر به ثبت رسانده است. در کابین فاقد سطوح بازتابنده، نمایشگر مرکزی ۱۲٫۳ اینچی به‌صورت استاندارد و نسخه‌ی ۱۴٫۳ اینچی مجهز به سرویس‌های گوگل به‌صورت سفارشی با قیمت پایه‌ی ۳۵٬۴۹۰ دلار خودنمایی می‌کنند.
اعتراف دیرهنگام به یک اشتباه قدیمی
عقب‌نشینی از به‌کارگیری پلاستیک‌های پیانو بلک را نمی‌توان انقلابی شگفت‌انگیز در طراحی دانست، بلکه نوعی اعتراف آشکار به رویکردی اشتباه است که صنعت خودرو نزدیک به ۱۵ سال بر آن پافشاری کرد. خریداران خودرو در همان هفته‌ی دوم مالکیت متوجه ناکارآمدی سطوح براق می‌شدند، درحالی‌که خودروسازان سال‌ها صرفا برای کاهش هزینه‌ی تولید بر استفاده از آن اصرار ورزیدند. خداحافظی با این متریال آسیب‌پذیر، به‌ویژه در دکمه‌های کنترل روی فرمان، کابین خودروها را به محیطی کاربردی‌تر برای زندگی واقعی بدل خواهد کرد.
آیا تجربه کار با سطوح پیانو بلک در خودرو را داشته‌اید و از تصمیم نیسان برای حذف آن استقبال می‌کنید؟