فرمول بوگاتی برای شکست خودروهای چینی در بازار جهانی

صنعت خودرو دورانی از دگرگونی‌های بی‌سابقه را سپری می‌کند که شتاب سرسام‌آور پیشرفت فناوری، تغییر مسیر میان پیشرانه‌های درون‌سوز و الکتریکی و فشارهای اقتصادی بین‌المللی تنها بخشی از دلایل آن هستند. با وجود چالش‌های گوناگون، نگرانی عمده‌ی غول‌های سنتی قاره‌ی سبز از هجوم برق‌آسای برندهای نوظهور شرقی نشات می‌گیرد؛ خودروسازانی که مدل‌های پر از آپشن، مجهز به باتری‌های پرسرعت و ارزان‌قیمت را روانه‌ی بازارهای جهانی کرده‌اند.

در شرایطی که بسیاری از مدیران ارشد خواهان اعمال تعرفه‌های سنگین گمرکی یا تحریم رقبای آسیایی هستند، ایده‌ای نامتعارف از سوی مدیرعامل بوگاتی-ریماک مطرح شده است. به‌گزارش Carscoops، مت ریماک (Mate Rimac) باور دارد که الگوبرداری کورکورانه از رویکرد چینی‌ها نه‌تنها چاره‌ساز نیست، بلکه آینده‌ی مهندسی قاره‌ی اروپا را به بیراهه می‌برد.

ریماک در پیامی ویدیویی به وضعیت بغرنج خودروسازان قاره‌ی سبز اشاره می‌کند و هزینه‌های گزاف مشاوره‌ای برای شبیه‌سازی محصولات شرقی را اشتباهی بزرگ می‌داند. خودروسازان چینی با تمرکز بر نمایشگرهای غول‌پیکر، حذف کلیدهای فیزیکی، نرم‌افزارهای یکپارچه و بهینه‌سازی سرعت شارژ به موفقیتی عظیم رسیده‌اند؛ اما وارد شدن اروپایی‌ها به بازیِ قیمت و ابعاد نمایشگرها، نتیجه‌ای جز شکست به‌دنبال نخواهد داشت.

مدیرعامل بوگاتی ریماک برای تشریح نگاه خود به کابین خودروی کلاسیک بنتلی آرناژ (Arnage) اشاره می‌کند؛ سدانی دست‌ساز که بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۹ میلادی مونتاژ می‌شد. هرچند چنین خودرویی از نگاه برخی منسوخ به‌نظر می‌رسد، اما تفاوت فاحشی با جریان حاکم بر بازار امروز دارد. جزئیاتی مانند دریچه‌های تهویه‌ی مستحکم فلزی، کلیدهای مکانیکی با حس لمسی بی‌نظیر، فرش‌های ضخیم دست‌بافت و چوب و چرم طبیعی، هویتی فراتر از ابزارهای الکترونیکی مصرفی خلق می‌کنند.

ریماک سرنوشت برندهای اروپایی را با بحران تاریخی ساعت‌سازان سوئیسی در برابر هجوم ساعت‌های ارزان‌قیمت دیجیتال مقایسه می‌کند. سوئیسی‌ها در دهه‌ی ۱۹۷۰ وارد رقابت مستقیم بر سر قیمت نشدند، بلکه تمرکز خود را روی تولید کالاهای لوکس، ماندگار و انحصاری گذاشتند.

• سوئیس تنها حدود ۵ درصد از حجم فیزیکی ساعت‌های جهان را تولید می‌کند.
• ساعت‌سازان سوئیسی بیش از ۹۰ درصد از سود خالص این صنعت جهانی را از آن خود کرده‌اند.
• تمرکز بر بازار اختصاصی (Niche Market) ارزش پایدار و بلندمدت می‌آفریند.

ایده‌ی ریماک با استقبال گسترده‌ی فعالان خودرویی نظیر کریس هریس (Chris Harris) و حتی واکنش شوخ‌طبعانه‌ی فرانک استفن والایزر (Frank-Steffen Walliser)، مدیرعامل بنتلی که در بخش نظرات نوشته که ریماک نباید راهبرد بنتلی را فاش کند، روبه‌رو شده است.

نکته مهم در موضع‌گیری ریماک، نوع مواجهه او با رقابت فزاینده خودروسازان چینی است. برخلاف دیدگاه‌هایی که مقابله با این رقابت را در وضع تعرفه‌های سنگین یا ممنوعیت واردات خودروهای چینی خلاصه می‌کنند، ریماک بر ضرورت بازنگری در عملکرد خودروسازان اروپایی تأکید دارد. از نگاه او، پرسش اصلی این نیست که چگونه می‌توان رقبای چینی را از بازار کنار زد؛ بلکه این است که خودروسازان اروپایی چگونه می‌توانند محصولاتی متمایزتر و ارزشمندتر از رقبای خود عرضه کنند؟

به نظر شما اروپایی‌ها باید خودروهای اقتصادی با تکنولوژی مشابه چینی‌ها بسازند یا مسیر اصالت و لوکس‌گرایی را در پیش بگیرند؟