استراتژی جدید ب‌ام‌و برای رقابت با چینی‌ها؛ کاهش هزینه‌ها به سبک برندهای نوپا
ب‌ام‌و برای افزایش سودآوری و عقب نماندن از خودروسازان نوظهور چینی، دست به یک جراحی بزرگ در زنجیره تأمین، ساختار مدیریتی و حتی سبد محصولات خود زده است.
چینی‌ها بازاری را در دست گرفته‌اند که سال‌ها در سیطره خودروسازان سنتی بود و حالا غول‌های کهنه‌کار اروپایی و آمریکایی مجبور شده‌اند برای بقا، دقیقاً دست به همان کارهایی بزنند که چینی‌ها در آن استاد شده‌اند. یکی از این فرمول، کنار گذاشتن قطعات سفارشی و گران‌قیمت و استفاده از قطعات استاندارد مشترک در سطح صنعت است؛ حرکتی که هزینه‌های ساخت را به‌شدت پایین می‌آورد. جالب اینجاست که چهره‌های سرشناسی مانند مدیر ارشد فورد اروپا و مدیرعامل سابق تویوتا پیش‌تر اعتراف کرده بودند که این روش تنها راه مهار جهش صنعت خودروی چین است. حالا آلمانی‌ها هم بازی را پذیرفته‌اند و میلان ندلکوویچ، مدیرعامل ب‌ام‌و، رسماً مسیر جدید باواریایی‌ها را برای سال‌های آینده ترسیم کرده است.
تصمیم جدید ب‌ام‌و اصلاً تغییر کوچکی نیست؛ این شرکت سالانه حدود ۹۰ میلیارد دلار صرف خرید قطعات می‌کند و طبق نقشه راه جدید، تا سال ۲۰۳۲ قرار است اکثر این بودجه هنگفت خرج خرید قطعات استاندارد و عمومی بازار شود به‌طوری‌که سهم قطعات سفارشی و اختصاصی ب‌ام‌و به کمتر از نصف وضعیت فعلی خواهد رسید. مدیران ب‌ام‌و بر این باورند که کیفیت قطعات عمومی موجود در بازار به‌قدری بالا رفته که عدم استفاده از آن‌ها دیگر هیچ توجیه منطقی ندارد. البته ب‌ام‌و می‌خواهد حاشیه سود فعلی خود را که حدود ۲.۳ درصد است تا سال ۲۰۲۸ به ۳ تا ۵ درصد برساند و به همین خاطر، برنامه کاهش هزینه‌ها فقط به قطعات محدود نشده و این خودروساز در حال اجرای یک تعدیل ساختاری عمیق است. بر اساس برنامه‌ریزی‌ها، تا اواسط سال ۲۰۲۷ حدود ۲۰ درصد از رده‌های مدیریتی و بخش‌های اداری ب‌ام‌و حذف خواهند شد و تعداد زیادی از مدیران میان رده صندلی خود را از دست می‌دهند. از طرفی سبد محصولات نیز خلوت‌تر می‌شود و برخی مدل‌ها مانند سری ۲ اکتیو تورر در بازارهای خارج از آمریکا به انتهای خط خواهند رسید.
اولین تصوری که با شنیدن «کاهش هزینه و قطعات مشترک» به ذهن می‌رسد، ارزان‌تر شدن خودرو یا افت کیفیت آن است اما در واقعیت هیچ‌کدام از این اتفاقات رخ نخواهد داد. تمام هدف ب‌ام‌و از این اقدامات، پر کردن جیب خود و افزایش سودآوری است. البته هرچند ب‌ام‌و قاطعانه مدعی شده خریداران هیچ افت کیفیتی را احساس نخواهند کرد اما صفرتاصد این ریسک روی دوش اعتبار برند است. درنهایت باید دید این تغییر ریل ب‌ام‌و چقدر موفق خواهد بود. روی کاغذ، این تصمیم می‌تواند نجات‌دهنده خودروسازان قدیمی در برابر سیل خودروهای ارزان‌قیمت چینی باشد اما این علامت سؤال بزرگ همچنان باقی است که اگر ب‌ام‌و قرار باشد تمام الگوی کاری و قطعات خود را شبیه چینی‌ها کند، دیگر چه چیزی هویت لوکس و متمایز این نشان باواریایی را برای خریداران حفظ خواهد کرد؟