درحالیکه نام شلبی را با موستانگ‌های قدرتمند می‌شناسیم، نام این شرکت در دهه ۸۰ میلادی روی یک سدان اقتصادی ساخت دوج نقش بست.
برای بسیاری از علاقه‌مندان به دنیای خودرو، نام لنسر یادآور خودروهای مسابقه‌ای میتسوبیشی و افتخارات رالی WRC توسط رانندگانی همچون تومی مکینن در تقابل با سوبارو است اما سال‌ها پیش از مطرح شدن میتسوبیشی لنسر، خودروی دیگری با نام دوج لنسر در بازار آمریکا حضور داشت که قهرمان آن نه یک راننده فنلاندی، بلکه مهندس تگزاسی یعنی کارول شلبی افسانه‌ای بود. هرچند وی در دهۀ ۶۰ میلادی به لطف تقویت فورد موستانگ به شهرتی افسانه‌ای دست یافت اما شلبی در دهۀ ۸۰ کاملاً تغییر مسیر داد به تقویت و نصب توربوشارژر روی محصولات دیفرانسیل جلوی دوج پرداخت. یکی از این خودروها، لنسر بود و حالا یک نمونه از آن با مدل ۱۹۸۷ برای فروش گذاشته شده است.
این خودرو نه‌تنها توسط شلبی تیونینگ شده بلکه تمام مراحل مونتاژ آن در کارخانه اختصاصی شلبی در کالیفرنیا انجام شده است که ارزشی دوچندان به آن می‌بخشد. سال ۱۹۸۷ تنها سالی بود که این خودروها در کالیفرنیا ساخته شدند زیرا مدل‌های بعدی (با نام لنسر شلبی) در میشیگان و در کنار سایر لنسرها به تولید رسیدند. از این سری اولیه کالیفرنیایی تنها ۸۰۰ دستگاه ساخته شد که دقیقاً به‌طور مساوی بین نسخه‌های دستی و اتوماتیک تقسیم شده بودند و امروزه نمونه‌های سالم آن بسیار نایاب هستند.
این نمونه خاص به دلیل کارکرد بسیار پایین، یک گزینه استثنایی محسوب می‌شود؛ کارکرد ثبت‌شده روی کیلومترشمار این خودرو تنها ۱,۵۰۰ مایل (معادل ۲,۴۰۰ کیلومتر) است. بر اساس اطلاعات ارائه شده توسط فروشنده، پدر مالک فعلی، این خودرو را در دهه ۸۰ با یک شلبی موستانگ دهه ۶۰ معاوضه کرده و از آن زمان به بعد بسیار کم از آن استفاده کرده است. اگرچه از نظر ارزش سرمایه‌گذاری شاید معاوضه موستانگ دهه ۶۰ تصمیم چندان هوشمندانه‌ای به نظر نرسد اما شلبی لنسر در اواخر دهه ۸۰ سطح نوینی از تجهیزات را ارائه می‌داد. در داخل کابین این خودرو امکاناتی نظیر سیستم تهویه مطبوع، شیشه‌ها و قفل‌های برقی، صندلی‌های چرمی و حتی پخش‌کننده سی‌دی فابریک کارخانه به چشم می‌خورد که وجود دستگاه CD در سال ۱۹۸۷ آپشنی بسیار نایاب و لوکس به شمار می‌رفت.
در بخش فنی، این خودرو به یک پیشرانه ۲.۲ لیتری چهار سیلندر توربوشارژ با اینترکولر مجهز است. این موتور قدرتی معادل ۱۷۵ اسب بخار و گشتاوری برابر با ۲۳۷ نیوتن‌متر تولید می‌کند. انتقال نیرو در این نمونه توسط یک گیربکس سه سرعته اتوماتیک انجام می‌شود. نکته مثبت در مدل‌های ۱۹۸۷ این بود که توان خروجی پیشرانه در هر دو نسخه دستی و اتوماتیک یکسان بود درحالیکه در سال‌های بعد، نسخه‌های اتوماتیک افت قدرت چشمگیری داشتند.
طبق سنت محصولات شلبی، نشان‌های متعدد این برند در سراسر بدنه و کابین دیده می‌شوند و پلاک اختصاصی درون خودرو گواهی می‌دهد که این مدل شماره ۵۹۰ از ۸۰۰ دستگاه ساخته‌شده است. ظاهر جعبه‌ای شکل خودرو با کیت آئرودینامیک ظریف و رینگ‌های ۱۵ اینچی سیمی شکل، نمایی تهاجمی اما موقر به خود گرفته است. این خودروی قرمز‌رنگ کوچک و چابک یادآور همان هیجان خالص خودروهای اسپرت دهه هشتاد است. حراج این نمونه استثنایی در تاریخ ۳ نوامبر به پایان می‌رسد و بالاترین قیمتی که تا این لحظه پیشنهاد شده تنها ۱۰ هزار دلار است.