اعتراف هیوندای به شکست خودروهای هیدروژنی: مشتری حاضر به خرید نیست!

هیوندای هنوز حاضر نیست فناوری هیدروژنی را کنار بگذارد، هرچند خودروهای مجهز به پیل سوختی نتوانسته‌اند بازار جهانی را تسخیر کنند. هم‌زمان با شتاب گرفتن خودروهای برقی باتری‌محور در بسیاری از نقاط جهان، خودروساز کره‌ای اعتقاد دارد پیل سوختی همچنان می‌تواند جایگاهی در صنعت خودرو داشته باشد. بااین‌حال، پیدا کردن شمار کافی از مشتریانی که حاضر به خرید چنین خودروهایی باشند به بزرگ‌ترین مانع تجاری هیوندای تبدیل شده است.

به‌گزارش موتور وان، اسکات نارگار، مدیر ارشد حمل‌ونقل آینده و روابط دولتی هیوندای استرالیا، در گفت‌وگو با مجله‌ی کار اکسپرت گفت: «هیدروژن برای خودروهای سواری نمرده است». او تأیید کرد که هیوندای همچنان مشغول ارزیابی خودروی پیل سوختی نسل بعدی خود است، اما تقاضای بازار را مانعی بزرگ می‌داند. اسکات نارگار، مدیر ارشد حمل‌ونقل آینده و روابط دولتی هیوندای استرالیا، گفت: «بزرگ‌ترین چیزی که باید پیدا کنید، مشتری است».

ارزیابی نارگار تصویری ساده و صریح از دشواری‌های پیش روی خودروهای سواری هیدروژنی ارائه می‌کند. توسعه‌ی فناوری تنها یک بخش ماجرا به‌شمار می‌رود و متقاعد کردن مردم برای خرید خودرویی که به شبکه‌ی محدود سوخت‌گیری وابسته است، به‌مراتب دشوارتر خواهد بود. تجربه‌ی هیوندای با کراس‌اور هیدروژنی هیوندای نکسو (Hyundai Nexo) و مدل سال ۲۰۲۶ آن، پایه‌ای برای تصمیم‌گیری درباره‌ی گام بعدی فراهم کرده است. مدل نسل دوم هنوز نتوانسته جایگاه خود را در بازارهای بیشتری تثبیت کند، ولی هیوندای سرمایه‌گذاری بیشتر روی خودروهای سواری پیل سوختی را منتفی نمی‌داند.

هیوندای تنها خودروسازی نیست که مسیر هیدروژن را دنبال می‌کند. تویوتا سال‌ها برای توسعه‌ی فناوری هیدروژنی وقت صرف کرده و سدان هیدروژنی تویوتا میرای شاخص‌ترین محصول آن محسوب می‌شود. بی‌ام‌و نیز پیل سوختی را جایگزینی بالقوه برای سامانه‌های محرکه‌ی برقی باتری‌محور می‌بیند و قصد دارد بی‌ام‌و iX5 Hydrogen را تا پایان دهه عرضه کند. تویوتا و بی‌ام‌و در سال ۲۰۲۴ همکاری خود را برای توسعه‌ی مشترک سامانه‌ی پیل سوختی نسل سوم و کاهش هزینه‌های تولید گسترش دادند.

رویکرد بی‌ام‌و از آن جهت اهمیت دارد که برند لوکس آلمانی هیدروژن را جایگزین کامل خودروهای برقی باتری‌محور تلقی نمی‌کند. بی‌ام‌و پیل سوختی را راه دیگری برای کاهش انتشار آلایندگی می‌داند. تویوتا نیز دیدگاهی مشابه دارد و به سرمایه‌گذاری هم‌زمان در سامانه‌های محرکه‌ی تمام‌برقی، هیبریدی، پلاگین هیبریدی و هیدروژنی ادامه می‌دهد.

دلایل مشخصی پشت استقبال محدود از خودروهای سواری هیدروژنی وجود دارد. هزینه‌ی بالا و کمبود شدید جایگاه‌های سوخت‌گیری دو مانع اصلی به‌شمار می‌روند و مالکیت چنین خودروهایی را در بسیاری از بازارها غیرعملی یا حتی ناممکن می‌کنند. خودروهای برقی باتری‌محور از شبکه‌ی شارژ رو به گسترش و امکان شارژ در خانه بهره می‌برند، اما خودروهای هیدروژنی به زیرساخت اختصاصی نیاز دارند که ساخت و نگهداری آن پرهزینه تمام می‌شود. نارگار همچنین پذیرفت که فناوری هیدروژنی همچنان گران‌تر از گزینه‌های برقی باتری‌محور است.

فشار هزینه تنها به خودروهای سواری محدود نمی‌شود. حتی وسایل نقلیه‌ی تجاری هیدروژنی در مقایسه با کامیون‌های احتراق داخلی سنتی و نمونه‌های برقی، اختلاف قیمت چشمگیری دارند. با وجود چنین موانعی، هیوندای هنوز برای هیدروژن ظرفیت‌هایی در حمل‌ونقل آینده قائل است، به‌خصوص در بازارهایی که منابع طبیعی لازم برای تولید هیدروژن با انرژی تجدیدپذیر را در اختیار دارند. گسترش شبکه‌ی سوخت‌گیری و کاهش هزینه‌ی فناوری برای جذب خریداران شخصی ضرورتی اجتناب‌ناپذیر خواهد بود.

هیوندای، تویوتا و بی‌ام‌و فعلا فناوری پیل سوختی را زنده نگه داشته‌اند، حتی با وجود آنکه صنعت خودرو توجه روزافزونی به نیروی باتری نشان می‌دهد. احتمال تبدیل شدن هیدروژن به راهکار غالب برای خودروهای سواری بسیار اندک به‌نظر می‌رسد، اما سه خودروساز هنوز آماده‌ی کنار گذاشتن آن نیستند. فناوری هیدروژنی شاید آینده‌ای داشته باشد، ولی یافتن شمار کافی از افرادی که حاضر به پرداخت هزینه‌ی آن باشند، مسئله‌ای کاملا متفاوت محسوب می‌شود.

همه‌ی خودروسازان با نگاه هیوندای، تویوتا و بی‌ام‌و موافق نیستند. چند بازیگر بزرگ صنعت، برنامه‌های پیل سوختی خود را کاهش داده یا به‌طور کامل کنار گذاشته‌اند و منابعشان را به خودروهای برقی باتری‌محور اختصاص می‌دهند. مرسدس پس از سال‌ها تحقیق، توسعه‌ی خودروهای سواری هیدروژنی را متوقف کرد و هوندا نیز تولید کلاریتی را پایان داد. نمونه‌ی داخلی هیوندای Nexo مدل ۲۰۲۶ نیز نشان می‌دهد که ادامه‌ی توسعه‌ی محصول به‌تنهایی برای حل مشکل پذیرش بازار کافی نخواهد بود.

فولکس‌واگن و چند سازنده‌ی دیگر نیز از فناوری هیدروژنی فاصله گرفته‌اند، زیرا سامانه‌های محرکه‌ی برقی باتری‌محور را مسیری عملی‌تر و کارآمدتر برای دستیابی به حمل‌ونقل بدون آلایندگی در بخش خودروهای سواری می‌دانند. استلانتیس در سال ۲۰۲۵ یک گام فراتر رفت و برنامه‌ی پیل سوختی هیدروژنی خود را کنار گذاشت. برنامه‌ی تولید ون‌های تجاری هیدروژنی استلانتیس نیز به‌دلیل محدودیت زیرساخت و نبود توجیه تجاری لغو شد.

جنرال موتورز هم تصمیم گرفت توسعه‌ی نسل بعدی پیل سوختی را متوقف و تمرکز خود را به خودروهای برقی باتری‌محور منتقل کند. تصمیم‌های مرسدس، هوندا، فولکس‌واگن، استلانتیس و جنرال موتورز نشان می‌دهند که توجیه سرمایه‌گذاری میلیاردی روی فناوری‌ای که همچنان برای جذب مشتری تقلا می‌کند تا چه اندازه دشوار شده است. فاصله‌ی زیاد زیرساخت سوخت‌گیری با سطح لازم برای پشتیبانی از تولید انبوه چندین مدل هیدروژنی، فشار تجاری را تشدید می‌کند. بر پایه‌ی گزارش کار اکسپرت، آینده‌ی خودروهای هیدروژنی بیش از توان فنی سازندگان، به کاهش هزینه، توسعه‌ی زیرساخت و آمادگی مشتریان برای پذیرش فناوری وابسته خواهد بود.

به‌نظر شما خودروهای هیدروژنی شانسی برای موفقیت در بازار دارند؟ دیدگاهتان را بنویسید.