تیونر مشهور رینگبرادرز با معرفی پونتیاک GTO کانورتیبل مدل ۱۹۶۵ مجهز به بدنه فیبر کربنی و پیشرانه LT4 سوپرشارژ، بار دیگر در نمایشگاه سما درخشید.
نمایشگاه سما ۲۰۲۶ کار خود را برای نمایش خلاقیت بیحدومرز دنیای خودروهای سفارشی آغاز کرده است و کارگاه نامآشنای رینگبرادرز با یک پروژه خیرهکننده دیگر به این رویداد برگشته است. ستاره امسال این تیونر، یک پونتیاک GTO کانورتیبل مدل ۱۹۶۵ با نام بیلی است که استایل تهاجمی این ماسلکار کلاسیک را ارتقا داده و نیرو و توانمندیهای مدرن را در دل آن جای داده است. رینگبرادرز این پروژه را به سفارش مشتری خاصی ساخته که قصد داشته یاد و خاطره پونتیاک GTO قدیمی مادرش را زنده کند. سفارشدهنده ابتدا نام گوت (لقب تاریخی GTO به معنای بز) را پیشنهاد داده بود اما رینگبرادرز نام بیلی (به معنی بز نر) را پیشنهاد کرد تا شوخطبعی بیشتری به این لقب اسطورهای پونتیاک ببخشد.
با وجود آنکه این خودرو چهره یک GTO را نمایش میدهد اما بیلی در اصل یک پونتیاک تمپست مدل ۱۹۶۵ بوده است. رینگبرادرز پیش از شروع کار اصلی، عرض بدنه را ۱۲.۷ سانتیمتر افزایش داد، گلگیرهای جلو را از نو شکلدهی کرد، رکابهای جانبی را کشیدهتر ساخت و درهای فیبر کربنی برای آن ساخت. کاپوت خودرو نیز از جنس فیبر کربن ساخته شده و ورودیهای آلومینیومی بیلت به همراه ورودی هوای حجیمتر روی آن تعبیه شده است تا هوای موردنیاز پیشرانه را تأمین کند.
قلب تپنده این هیولا، پیشرانه ۶.۲ لیتری V8 سوپرشارژ LT4 متعلق به شورلت است که ۶۵۰ اسب بخار قدرت و ۸۸۱ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند و در خودروهایی مثل کوروت C7 Z06 و کامارو ZL1 استفاده میشد. این نیروی عظیم از طریق یک گیربکس ۱۰ سرعته اتوماتیک ساخت به چرخها منتقل میشود. بدنه خودرو روی شاسی سفارشی Fast Track Stage III ساخت شرکت رودستر شاپ سوار شده و سیستم تعلیق آن به فنرهای لول فاکس مجهز است. توقف این ماسلکار نیز بر عهده ترمزهای شش پیستونه برمبو گذاشته شده است. رینگبرادرز از رینگهای سفارشی HRE مدل G-Code بهره برده که در جلو ۱۹ اینچی و در عقب ۲۰ اینچی هستند و با لاستیکهای میشلن مدل پایلوت اسپرت کاپ ۲ پوشیده شدهاند.
بیلی در نگاه اول بسیار به GTO اصلی وفادار به نظر میرسد اما با دقت بیشتر متوجه سپرهای سفارشی، قابهای جدید چراغهای جلو و پنل یکپارچه آلومینیومی در بخش چراغهای عقب خواهید شد. رینگبرادرز در بخش پایینی سپر جلو و دیفیوزر عقب که خروجیهای بزرگ اگزوز را در خود جای داده نیز از فیبر کربن استفاده کرده است. جلبتوجه این خودرو با رنگ اختصاصی آبی بیلی کامل میشود؛ رنگی غنی و درخشان که در تقابل با قطعات کرومی پولیشخورده، جلوهای چشمنواز پیدا کرده است.
فضای داخلی خودرو با چرم اعلای خاکستری و آبی تزئین شده و داشبورد آن ۱۰ سانتیمتر به سمت جلو و ۵ سانتیمتر به سمت پایین جابهجا شده است. رینگبرادرز نشاندهندههای صفحه آمپر را مدرن کرده، سیستم تهویه مطبوع جدیدی روی خودرو نصب کرده و آینه وسط با قابلیت تیره شوندگی خودکار را هم اضافه کرده است. رادیوی فابریک کارخانهای خودرو بازسازی شده و حالا به اتصال بلوتوث مجهز است. تریمهای آلومینیومی داخلی نیز با دستهدندهٔ چوبی خوشساخت ترکیب شدهاند تا حس نوستالژیک را زنده نگه دارند. رینگبرادرز اعلام کرده که ساخت کامل این پروژه بیش از ۵۵۰۰ ساعت زمان برده است.