فورد با معرفی کانسپت برانکو مجهز به پیشرانه ۷.۳ لیتری سوپرشارژر با قدرت بیش از ۱۲۰۰ اسب بخار، قوی‌ترین پیشرانه تاریخ خود را به رخ رقبا کشید.
سازندگان آمریکایی همواره به پیشرانه‌های حجیم معروف بوده‌اند که به‌صورت مجزا یا اصطلاحاً موتور جعبه‌ای قابل خریداری هستند اما فورد در نمایشگاه سما ۲۰۲۶ مرزهای مهندسی را یک گام دیگر فراتر برد. پیشرانه ۷.۳ لیتری مگازیلا که بر پایه موتور معروف گودزیلا (مورداستفاده در پیکاپ‌های سوپر دیوتی) شکل گرفته بود، در نسخه ۱.۰ خود قدرتی معادل ۶۱۲ اسب بخار و گشتاوری برابر با ۹۰۸ نیوتن‌متر را با بنزین اکتان ۹۳ تولید می‌کرد اما این شرکت با معرفی نسخه مگازیلا ۲.۰ و افزودن یک سوپرشارژر ۳.۰ لیتری از برند ویپل، غول تازه‌ای خلق کرده است. مهندسان فورد بخش مسابقه‌ای اعلام کرده‌اند که این هیولا با سوخت مسابقه‌ای توانایی تولید بیش از ۱۲۰۰ اسب بخار قدرت و ۱۳۵۶ نیوتن‌متر گشتاور را دارد. این میزان گشتاور حتی به قلمرو توربودیزل‌های سنگین نزدیک می‌شود.
فورد تأکید دارد که ساخت پیشرانه مگازیلا ۲.۰ صرفاً به بستن یک سوپرشارژر روی نسخه ۱.۰ محدود نشده است. برای تحمل چنین توان بی‌رحمانه‌ای، توسعه یک بلوک سیلندر مستحکم‌تر، میل‌بادامک اختصاصی هماهنگ با سیستم سوپرشارژر، پیستون‌های تقویت‌شده، انژکتورهای بزرگ‌تر، سیستم تسمه‌سفت‌کن متفاوت و نسل ششم سوپرشارژر ۳.۰ لیتری ویپل با درپوش آبی‌رنگ اختصاصی الزامی بوده است.
اگرچه پیشرانه مگازیلا ۱.۰ با قیمت ۲۵,۲۹۵ دلار در کاتالوگ قطعات مسابقه‌ای فورد عرضه می‌شود اما هنوز قیمت رسمی نسخه سوپرشارژر مشخص نشده است؛ هرچند با دو برابر شدن قدرت و رشد ۵۰ درصدی گشتاور، قطعاً برچسب قیمتی به‌مراتب بالاتری خواهد داشت. پیش‌نمایش اولیه این موتور پیش‌تر در ژانویه ۲۰۲۵ با هدف دستیابی به قدرت بالای ۱۰۰۰ اسب بخار کلید خورده بود.
نصب یک پیشرانه قدرتمند روی پایه نمایشگاهی در سالن سما هرگز حق مطلب را ادا نمی‌کرد و به همین دلیل فورد کانسپت منحصربه‌فرد فرواست‌واردن (Frostwarden) را بر پایه برانکو خلق کرد. ایده اصلی این خودرو، ساخت یک خودروی امداد و نجات برای عملیات در سرمای طاقت‌فرسای قطبی است. ساخت این محصول با همکاری شرکت کینسر شاسی در تنسی، بخش مهندسی فورد و برندهای مطرح افترمارکت انجام شده است. برای جا دادن لاستیک‌های غول‌پیکر ۴۲ اینچی گودریچ روی رینگ‌های ۱۸ اینچی اختصاصی، از اکسل‌های پورتال 74Weld استفاده شده است. اکسل‌های پورتال علاوه بر افزایش فاصله از سطح زمین بدون بالا بردن مرکز ثقل، هندسه استاندارد فرمان و تعلیق را حفظ کرده و با عریض‌تر کردن فاصله عرضی چرخ‌ها، پایداری خودرو را به حداکثر می‌رسانند.
شاسی و سیستم انتقال قدرت این برانکوی خاص با همکاری برند دانا ارتقا یافته و کمک‌فنرهای سفارشی بیلشتین کنترل حرکات بدنه را بر عهده دارند. در ظاهر خودرو ترکیب رنگ مشکی و خردلی جلب‌توجه می‌کند و تجهیزات امدادی نظیر نگه‌دارنده‌های وافل‌برد RTR (صفحات خروج از برف و گل)، سپرهای فولادی با وینچ جلویی و نورپردازی روی سقف و درِ عقب نصب شده‌اند. در داخل کابین نیز همینتم رنگی به همراه قطعات فیبر کربنی جلب‌توجه می‌کنند. خروجی‌های دوتایی اگزوز جذابیتی دوچندان به بخش عقب بخشیده‌اند.
با وجود معرفی این کانسپت، فورد هرگز موتور V8 را برای نسخه‌های استاندارد برانکو ارائه نکرده و تنها نسخه کارخانه‌ای V8 این خانواده مدل مخصوص مسابقات بیابانی BR بوده است. اگرچه فرواست‌واردن مانند سایر کانسپت‌های سما به تولید انبوه نخواهد رسید اما نشان‌دهنده پتانسیل بالای پیشرانه مگازیلا ۲.۰ برای تیونرها است.