معرفی فورد موستانگ فیبر کربن شلبی با پیشرانه‌ی هزار اسب‌بخار و قیمت میلیون دلاری!

مک‌لارن MP4/1در فصل ۱۹۸۱ فرمول یک، نخستین خودرویی بود که به‌شکل گسترده از فیبرکربن در بدنه استفاده کرد. تا سال ۱۹۹۰ نیز هیچ خودروی جاده‌ای با شاسی و بدنه‌ی کاملا کربنی ساخته نشده بود و جگوار XJR-15 سرانجام عنوان نخستین نمونه را به دست آورد. حالا کلاسیک رکرییشنز (Classic Recreations) یک فورد موستانگ شلبی GT500 مدل ۱۹۶۷ با پوشش تمام‌کربنی ساخته و ماده‌ای مدرن را به خودرویی آورده که بیش از یک دهه پیش از ورود فیبرکربن به صنعت خودرو متولد شده بود. با وجود ظاهر خیره‌کننده، فیبرکربن جذاب‌ترین ویژگی شلبی GT500CR به شمار نمی‌رود.

به‌گزارش کاراسکوپس، کلاسیک رکرییشنز خودرو را در نمایشگاه SEMA رونمایی کرده و آن را برای حضور در غرفه‌ی فیول‌تک آماده کرده است. شلبی GT500CR یکی از نخستین خودروهایی محسوب می‌شود که کلاسیک رکرییشنز پس از تصاحب‌شدن به‌دست ولوسیتی رستوریشنز در سال گذشته ساخته و تنها موستانگ کربنی از نوع خود با مجوز رسمی شلبی به حساب می‌آید. تمام پنل‌های بیرونی زیر پوشش فیبرکربن قرار گرفته‌اند و نوارهای مسابقه‌ای فیبرکربنی با ته‌رنگ قرمز، تضاد چشمگیری با بدنه پدید می‌آورند. نتیجه چنان تماشایی به نظر می‌رسد که به‌سختی می‌توان نگاه را از بافت آشکار کربن برداشت.

کلاسیک رکرییشنز پیش‌تر چند فورد موستانگ (Ford Mustang) با پوشش فیبرکربنی ساخته بود و تعدادی از آن‌ها با قیمت بیش از ۵۰۰ هزار دلار فروخته شدند. مجموعه در ژوئیه‌ی گذشته به‌طور غیرمنتظره اعلام ورشکستگی کرد و میزان بدهی‌های معوق خود را بین ۱٬۰۰۱٬۰۰۰ تا ۱۰ میلیون دلار اعلام کرد. ولوسیتی رستوریشنز، سازنده‌ی خودروهای رستوماد مستقر در فلوریدا، نوامبر گذشته کلاسیک رکرییشنز را خرید و نجات داد و سپس برای ادامه‌ی تولید چنین خودروهایی قرارداد مجوز تازه‌ای با شلبی منعقد کرد. بازار شاید از تنوع سرسام‌آور رستومادها اشباع شده باشد، اما تماشای موستانگ‌های کلاسیک مجهز به قوای محرکه‌ی مدرن همچنان هیجان خود را حفظ می‌کند.

موتور اصلاح‌شده‌ی Coyote با حجم ۵ لیتر و آرایش V8، سوپرشارژر Whipple با حجم ۳ لیتر و واحد کنترل مستقل FuelTech GT700 ECU را در کنار هم دارد. خروجی موتور به رقم عظیم هزار اسب بخار می‌رسد و نیرو از طریق محور عقب ۹ اینچی فورد، میل‌گاردان فیبرکربنی و گیربکس ۱۰ سرعته‌ی خودکار به چرخ‌های عقب انتقال می‌یابد. سامانه‌ی کنترل کشش نیز اضافه شده تا خودرو دست‌کم فرصتی برای انتقال قدرت سهمگین موتور به سطح مسیر داشته باشد.

تغییرات به بدنه و موتور محدود نمی‌شوند و سامانه‌های تعلیق تازه در جلو و عقب، کمک‌فنرهای الکترونیکی Nitron و مخزن سوخت فولاد ضدزنگ را نیز در بر می‌گیرند. خودرو روی رینگ‌های سفارشی Forgeline و تایرهای Michelin Pilot Sport Cup 2 قرار گرفته و اگزوز فولاد ضدزنگ هم برای آن در نظر گرفته شده است. شاید غافلگیرکننده‌ترین ارتقا به سامانه‌ی ترمز مربوط باشد که در هر دو محور از دیسک‌های کربن‌سرامیکی ۳۸۰ میلی‌متری استفاده می‌کند. کالیپرهای شش‌پیستونه‌ی جلو و چهارپیستونه‌ی عقب با دیسک‌ها همراه شده‌اند تا توان توقف متناسبی با موتور هزار اسب‌بخاری فراهم کنند.

کابین نیز مجموعه‌ای از تغییرات کاربردی و لوکس را دریافت کرده است. سامانه‌ی تهویه‌ی مطبوع Vintage Air، صفحه‌آمپر Dakota Digital، کف‌پوش‌های تازه، صندلی‌های سفارشی و ستون فرمان Ididit در فهرست تجهیزات دیده می‌شوند. بخشی از تونل گیربکس با فیبرکربن پوشانده شده تا فضای داخلی حس خاص‌تر و لوکس‌تری پیدا کند و دستگاه پخش تازه‌ی Alpine نیز به داشبورد راه یافته است. برای مالک علاقه‌مند به موسیقی، بلندگوهای Focal K2 همراه با آمپلی‌فایر Mosconi نصب شده‌اند، هرچند غرش موتور سوپرشارژ Coyote احتمالا شنیدنی‌تر از هر قطعه‌ی موسیقی خواهد بود.

نظر شما درباره‌ی ترکیب بدنه‌ی کربنی و موتور هزار اسب‌بخاری چیست؟