بخش کلاسیک مازراتی برای یک گیبلی SS انحصاری متعلق به خانواده خود با رنگ زرد و موتور V8 قدرتمند گواهی‌نامه اصالت صادر کرد.
مازراتی با وجود اینکه پرونده تولید گیبلی را سال‌هاست بسته اما راه جذاب و متفاوتی را برای گرامیداشت یکی از محبوب‌ترین نام‌های تاریخ خود انتخاب کرده است. بخش خودروهای کلاسیک مازراتی به‌جای معرفی یک نسخه تک‌ساخت نمایشی یا کانسپت مدرن، تمام تمرکز خود را روی یک دستگاه مدل ۱۹۷۰ معطوف کرده که در کلکسیون شخصی خانواده مازراتی نگهداری می‌شود. این خودروی ارزشمند در اسناد رسمی سازنده با کد شناسایی AM115/491948 ثبت شده است. شصت سال از زمان معرفی نخستین نسخه کانسپت این خودروی دونفره در نمایشگاه خودروی تورین در نوامبر سال ۱۹۶۶ می‌گذرد و این نمونه خاص اخیراً توانسته مرحله بازبینی و صدور گواهی اصالت وسایل نقلیه کلاسیک سازنده را با موفقیت پشت سر بگذارد. این دستگاه گیبلی در ۲۵ نوامبر ۱۹۷۰ کارخانه مودنا را ترک کرد و نخستین مالکش آن را با رنگ بدنه طلایی سفارش داد.
امروزه این کوپه اصیل با رنگ بدنه تازه و جذاب زرد جلب‌توجه می‌کند درحالی‌که کابین آن همچنان چرم مشکی فابریک خود را حفظ کرده تا ارزش تاریخی این شماره شاسی دوچندان شود. در زیر کاپوت کشیده این فست‌بک که اثر ماندگار جورجتو جوجارو است، یک پیشرانه تنفس طبیعی حجیم‌تر V8 با حجم ۴.۹ لیتر قرار دارد؛ موتوری که در مقایسه با نمونه ضعیف‌تر ۴.۷ لیتری، توان بالاتری دارد. این پیشرانه نقش کلیدی در تبدیل کردن گیبلی SS به سریع‌ترین خودروی جاده‌ای وقت مازراتی ایفا کرد. حداکثر سرعت این خودرو به ۲۸۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد. عدد ۴۹ در شماره شاسی نشان‌دهنده نسخه‌های SS است و عبارت AM115 ریشه در نام‌گذاری خانوادگی مازراتی دارد؛ جایی که پیشوند AM به‌افتخار آلفیری مازراتی، یکی از برادران بنیان‌گذار انتخاب شده است. آلفیری پس از یک تصادف سنگین مسابقه‌ای در سال ۱۹۲۷ هرگز سلامتی کامل خود را بازنیافت و در سال ۱۹۳۲ در سن ۴۴ سالگی چشم از جهان فروبست.
گیبلی SS با معیارهای دهه ۱۹۷۰ یک گرندتورر کاملاً جدی به شمار می‌رفت و توانایی پیمایش مسیرهای طولانی با سرعت بالا را با استانداردهای رفاهی یک کوپه لوکس ایتالیایی در هم آمیخته بود. جوجارو در دوران فعالیت خود در شرکت طراحی گیا، این خودرو را به‌گونه‌ای طراحی کرد که به لطف استفاده از سیستم روغن‌کاری کارتل خشک، مهندسان توانستند پیشرانه V8 را در پایین‌ترین نقطه ممکن از شاسی جای دهند. همین سیستم کارتل خشک تا حد زیادی دلیل فرم خاص و آیرودینامیک کاپوت را توجیه می‌کند زیرا جوجارو توانست بخش جلویی خودرو را با یک کاپوت بسیار تخت و پایین طراحی کند.
تحویل این خودرو از سال ۱۹۶۷ کلید خورد و دو سال بعد نیز نسخه اسپایدر به خانواده آن اضافه شد. درمجموع کمتر از ۱,۳۰۰ دستگاه از این خودرو تولید شد که سهم مدل اسپایدر تنها ۱۲۵ دستگاه بود. مدل کوپه SS نیز پس از تولید ۴۲۵ دستگاه از خط تولید کنار رفت تا ارزش کلکسیونی نمونه متعلق به خانواده مازراتی بیش‌ازپیش برجسته شود. این کوپه جذاب فراتر از مرزهای ایتالیا نیز توجه چهره‌های سرشناس را جلب کرد؛ ازجمله هنری فورد دوم که یک دستگاه گیبلی خرید و آن را در لابی مرکز توسعه کمپانی فورد در دیربورن به نمایش گذاشت.
امروزه مدل‌های گرن‌توریسمو و گرن‌کابریو فلسفه نسل اول مازراتی گیبلی را به دنیای مدرن منتقل کرده‌اند؛ دورانی که پیشرانه‌های توئین توربوی V6 و نسخه‌های تمام الکتریکی پرقدرت میدان‌دار آن هستند. نسخه پایه گرن‌توریسمو به لطف سامانه چهارچرخ محرک و یک گیربکس اتوماتیک پیشرفته، عملکرد بسیار سریعی دارد و مازراتی شتاب صفر تا ۹۷ کیلومتر بر ساعت آن را ۳.۷ ثانیه اعلام کرده است. نسخه برقی فولگوره نیز خروجی خیره‌کننده ۷۵۱ اسب بخار و شتاب صفر تا ۹۷ کیلومتر بر ساعت ۲.۶ ثانیه‌ای را به همراه دارد.