بازسازی لامبورگینی مورسیه‌لاگو تصادفی با موتور توئین توربو و ظاهر رونتون!

سال گذشته، برند معروف WD-40 و کانال یوتیوبی Throtl با همکاری یکدیگر موفق شدند یک دستگاه فورد GT تصادفی را به ستاره‌ای خیره‌کننده در نمایشگاه سما تبدیل کنند؛ پروژه‌ای که بدنه‌اش با الهام از خودروهای مسابقه‌ای IMSA GT2 از فیبر کربن ساخته شده بود اما تکمیل آن بیش از ۹ ماه زمان برد. امسال اما این تیم با پروژه‌ای سنگین‌تر به نمایشگاه سما ۲۰۲۶ بازگشتند و این بار سراغ یک دستگاه لامبورگینی مورسیه‌لاگو مدل ۲۰۰۶ رفتند. این بازسازی تنها در عرض ۹ هفته به سرانجام رسید، هرچند که چالش‌های فنی، سازندگان را تا مرز کلافگی پیش برد. فهرست بلندبالای این پروژه شامل تبدیل گیربکس اتوماتیک به دستی، نصب سیستم توئین توربو و سوار کردن کیت بدنه عریض از شرکت لیبرتی واک بود؛ تغییراتی که هرکدام به‌تنهایی چالشی بزرگ محسوب می‌شوند و اجرای هم‌زمان آن‌ها نسخه‌ای کامل برای بی‌خوابی و دردسر است.

مراحل انجام این پروژه که در اواخر تابستان ۲۰۲۶ آغاز شد، قدم‌به‌قدم در کانال یوتیوبی Throtl مستند شد. مورسیه‌لاگو موردنظر یک مدل اولیه سال ۲۰۰۶ با پیشرانه ۶.۲ لیتری تنفس طبیعی V12 بود که قدرتی کمتر از ۵۸۰ اسب بخار تولید می‌کرد. ازآنجاکه تیم تصمیم داشت هیولای ایتالیایی را به سیستم توربوشارژ مجهز کند، موتور فابریک را بیرون آوردند تا نسخه تقویت‌شده و مقاوم‌تر موتور ۶.۵ لیتری متعلق به مدل‌های بعدی LP640 را جایگزین آن کنند.

ایجاد فضای کافی برای قرارگیری دو توربوشارژر گرت و لوازم جانبی آن‌ها به‌اندازه کافی پیچیده بود اما تیم سازنده با سدی بزرگ‌تر یعنی عدم تطابق دسته‌سیم‌ها و سنسورهای الکترونیکی میان دو نسخه مختلف پیشرانه V12 مواجه شد. تلاش برای هماهنگ‌سازی بخش‌های الکترونیکی به هزارتویی بی‌پایان از کدهای خطا و شکست‌های متوالی تبدیل شد تا اینکه تیم تصمیم گرفت قید سیم‌کشی فابریک را بزند و یک واحد کنترل موتور (ECU) مجزا از برند MoTeC تهیه کند.

بااین‌حال، تایمینگ موتور باید به‌صورت دستی تنظیم می‌شد و پیش از استارت زدن اولیه، ساعت‌ها کالیبراسیون و بررسی دقیق نیاز بود. وقتی سرانجام روز موعود فرارسید، مورسیه‌لاگو با غرش روشن شد اما در کنار آن ابرهای غلیظی از دود سفید به هوا برخاست! مقصر اصلی نبود قطعه محدودکننده روغن روی توربوهای جدید بود؛ رفع این مشکل پس از ساعت‌ها لوله‌کشی و طراحی سیستم توئین توربو، آسودگی خاطری بزرگ برای تیم به همراه داشت. برای کنترل دمای پیشرانه در حضور دو توربو، از سیستم خنک‌کننده اینترکولر آب به هوا استفاده شد که رادیاتور کمکی، پمپ و مخزن مایع خنک‌کننده آن در بخش دماغه خودرو جای گرفتند. در همین حال، عملیات تعویض گیربکس اتوماتیک فابریک (E-Gear) با یک نمونه دستی شیاردار توسط مجموعه Royalty Exotics انجام شد که سابقه درخشانی در این زمینه دارد. پس از حل چالش‌های مکانیکی، نوبت به ظاهر خودرو رسید تا برای حضور در نمایشگاه سما آماده شود.

بازسازی و رنگ‌آمیزی بدنه این مورسیه‌لاگو توسط مرکز تخصصی Torrey Pines انجام گرفت، البته پیش از آن، کیت بدنه عریض GT EVO از برند لیبرتی واک روی خودرو نصب شده بود؛ کیتی که عرض خودرو را به‌شدت افزایش داد و چهره‌ای شبیه به لامبورگینی روِنتون در بخش جلو و مدل‌های کلاسیک دیابلو و کانتاش در قسمت عقب به این سوپراسپرت بخشید. در زیر گلگیرهای برجسته این خودرو، رینگ‌های مونوبلاک HRE P301 در محور جلو و رینگ‌های کلاسیک HRE Vintage 454 در محور عقب خودنمایی می‌کنند که یادآور مدل دیابلو هستند.

هر دو مجموعه رینگ به پوشش محافظ Zycoat مجهز شده‌اند، پشت آن‌ها سیستم ترمز قدرتمند برمبو قرار دارد و لاستیک‌های میشلین دور آن‌ها را احاطه کرده‌اند. ارتفاع خودرو نیز به لطف سیستم تعلیق بادی AirLift به حداقل رسیده است. در داخل کابین، روکش‌های جدید چرم و آلکانترا توسط AP Upholstery دوخته شده و قطعات تکمیلی نیز با همکاری AW Italian تأمین شده است. حالا باید دید این تیم خلاق سال آینده برای خلق شاهکاری دیگر سراغ کدام سوپراسپرت تصادفی خواهند رفت.