برند وویا مستقل شد؛ خروج از زیر مجموعهی دانگ فنگ با دریافت مجوز تولید اختصاصی
برند لوکس وویا با دریافت مجوز رسمی وزارت صنعت چین، به وابستگی خود به دانگفنگ پایان داد و به یک خودروساز مستقل تبدیل شد.
برند لوکس وویا که پیشتر از دل شرکت دانگفنگ متولد شده بود، سرانجام موفق شد مجوز فعالیت بهعنوان یک تولیدکننده مستقل خودروهای جادهای را به دست آورد؛ اقدامی که به وابستگی دیرینه این برند به مجوزهای تولید شرکت مادر پایان میدهد. وویا در اطلاعیهای در بورس هنگکنگ اعلام کرد که وزارت صنعت و فناوری اطلاعات چین (MIIT) در چهارصد و دوازدهمین فهرست تولیدکنندگان و محصولات خود، نام وویا را بهعنوان خودروساز جدید تأیید کرده است. پیشازاین در ماه اکتبر، نام وویا و برند لوکسید در فهرست اولیه این وزارتخانه قرار گرفته بود. این تأییدیه از نظر حقوقی اهمیت بسیار بالایی دارد زیرا تا پیشازاین، اگرچه وویا بهعنوان یک برند مجزا فعالیت میکرد اما پرونده تولید و ثبت تمامی مدلهای آن زیر نام دانگفنگ انجام میشد. اکنون با دریافت این مجوز، دانگفنگ ظرفیت تولید کارخانه خود در منطقه توسعه اقتصادی ووهان را به وویا منتقل میکند و محصولات آینده با نام و نشان مستقل خود وویا به ثبت رسیده و از خط تولید خارج میشوند.
وویا در ۱۹ مارس ۲۰۲۶ و همزمان با خصوصیسازی و خروج گروه دانگفنگ از بورس، سهام خود را در بازار هنگکنگ عرضه کرد اما آغاز ضعیفی داشت و ارزش سهام آن با افت حدود ۱۴ درصدی، بهمراتب پایینتر از رقم برآوردی ۱.۴۲ دلار در شرایط خصوصیسازی معامله شد. دلیل اصلی این فشار، نگاه بازار به وویا بهعنوان یک زیرمجموعه ساده از دانگفنگ بود. اکنون با جدا شدن کامل امور مالی، ظرفیت تولید و هویت کارخانهای، زمینه برای ارزشگذاری وویا بهعنوان یک استارتاپ خالص خودروهای برقی فراهم شده است. این برند با سبد محصولاتی شامل سریهای دریم، تایشان، پشن، کوریج و فری در کلاسهای ون، شاسیبلند و سدان، نخستین برند لوکس انرژی نو تحت مالکیت یک خودروساز دولتی است که به تیراژ ۴۰۰ هزار دستگاه دست یافته است.
دولت چین سالهاست صدور مجوزهای کاملاً جدید برای تولید خودروهای سواری را متوقف کرده و شیائومی آخرین شرکتی بود که توانست چنین مجوزی بگیرد. در سیستم تأیید دوگانه چین، هر خودروساز هم به مجوز سرمایهگذاری کمیسیون توسعه و اصلاحات ملی و هم به تأییدیه وزارت صنعت نیاز دارد. در دهههای ۱۹۹۰ و اوایل ۲۰۰۰ میلادی، تنها خودروهای ثبتشده در فهرست دولتی اجازه تولید داشتند و شرکتهای خصوصی برای دور زدن این سد مجبور به ابتکارات عجیبی شدند؛ برای نمونه جیلی در سال ۲۰۰۱ با سرمایهگذاری ۳.۶ میلیون دلاری، ۷۰ درصد سهام کارخانه خودروسازی متعلق به زندان دِیانگ در سیچوان را خرید تا نخستین خودروساز خصوصی مجاز چین شود. چری نیز در همان سال برای دریافت مجوز سدان، ۲۰ درصد سهامش را موقتاً به سایک واگذار کرد و نام خود را به «سایک چری» تغییر داد، درحالیکه بیوایدی در سال ۲۰۰۳ با پرداخت ۴۰.۵ میلیون دلار، ۷۷ درصد سهام شرکت شیآن کینچوان را تصاحب کرد.
با اوجگیری خودروهای برقی در سال ۲۰۱۵، دریچه جدیدی برای شرکتهای تمام برقی باز شد اما تنها ۱۵ شرکت ازجمله بایک انرژی نو و هوزون (سازنده نتا) موفق به دریافت مجوز شدند و از اواسط سال ۲۰۱۷ عملاً صدور مجوز جدید متوقف شد؛ ضمن اینکه مقررات سال ۲۰۱۸ نیز ساخت کارخانههای مستقل خودروهای درونسوز را ممنوع و شرط ظرفیت سالانه حداقل ۱۰۰ هزار دستگاه را برای پروژههای برقی وضع کرد. به همین دلیل، بازیگران بزرگ امروزی مجبور به خرید مجوزهای قدیمی یا مونتاژ قراردادی شدند بهطوریکه لی اتو با پرداخت ۹۷.۴۷ میلیون دلار شرکت لیفان چونگکینگ را خرید، ایکسپنگ مالک گوانگدونگ فودی شد، لیپموتور پس از همکاری با چانگجیانگ شرکت فوجیان شینفودا را تملک کرد و نیو نیز پس از سالها تولید در کارخانههای جک، در اواخر ۲۰۲۳ با پرداخت ۴۷۰ میلیون دلار داراییهای کارخانه جک را خریداری کرد. شیائومی نیز پس از دریافت مجوز نادر کمیسیون توسعه در سال ۲۰۲۳ و ثبت مدلهای اولیهاش زیر نام بایک آفرود، سرانجام در جولای ۲۰۲۴ مجوز مستقل خود را گرفت. اکنون وویا نیز به این باشگاه مستقل پیوسته و باید دید سرمایهگذاران چه واکنشی نشان خواهند داد.