چرا پورشه تایکان برقی برخلاف بیشتر خودروهای برقی دو دنده دارد؟

بیشتر خودروهای برقی به گیربکس تک‌سرعته مجهز هستند؛ زیرا موتور الکتریکی می‌تواند در بازه گسترده‌ای از دور موتور، نیروی لازم برای حرکت را تولید کند و برخلاف موتورهای بنزینی، برای رسیدن به دورهای بالاتر به تعویض پیاپی دنده نیاز ندارد. با این حال، پورشه در طراحی تایکان مسیر متفاوتی را انتخاب کرده و برای محور عقب این خودرو یک گیربکس اتوماتیک دو سرعته در نظر گرفته است. این تصمیم بیش از آنکه یک پیچیدگی غیرضروری باشد، پاسخی مهندسی به دو هدف مهم است: شتاب‌گیری سریع از حالت سکون و حفظ عملکرد مناسب در سرعت‌های بالا.

در گیربکس دو سرعته پورشه تایکان، دنده اول نسبت انتقال کوتاهی دارد. این نسبت به گیربکس اجازه می‌دهد گشتاور موتور الکتریکی را بیشتر افزایش دهد و نیروی قابل‌توجهی به چرخ‌ها برساند. نتیجه، شتاب‌گیری قدرتمند هنگام شروع حرکت است؛ قابلیتی که برای یک خودروی اسپرت اهمیت زیادی دارد. پورشه اعلام کرده است که این دنده به‌ویژه در حالت‌های رانندگی Sport و Sport Plus و هنگام استفاده از سیستم Launch Control کاربرد دارد.

پس از رسیدن خودرو به سرعت مناسب، گیربکس به دنده دوم منتقل می‌شود. نسبت انتقال این دنده بلندتر است و به موتور اجازه می‌دهد در سرعت‌های بالا با دور مناسب‌تری کار کند. به این ترتیب، خودرو می‌تواند ضمن حفظ توان لازم برای ادامه شتاب‌گیری، بازده مناسبی داشته باشد و به سرعت نهایی بالایی برسد. بد نیست بدانید پورشه تایکان توربو و توربو S در مشخصات اولیه خود حداکثر سرعت ۲۶۰ کیلومتر بر ساعت داشتند.

موتورهای الکتریکی از همان ابتدای حرکت می‌توانند گشتاور قابل‌توجهی تولید کنند و در مقایسه با موتورهای احتراق داخلی، محدوده کاری گسترده‌تری دارند. به همین دلیل، یک نسبت انتقال ثابت برای بسیاری از خودروهای برقی کافی است و استفاده از گیربکس چندسرعته ضرورت ندارد.

اما در خودرویی مانند تایکان که هم شتاب‌گیری شدید و هم عملکرد اسپرت در سرعت‌های بالا اهمیت دارد، دو نسبت انتقال متفاوت می‌تواند مزیت ایجاد کند. دنده کوتاه برای شروع حرکت و دنده بلند برای ادامه مسیر، امکان بهره‌گیری بهتر از محدوده دور موتور را فراهم می‌کنند. البته اضافه شدن دنده دوم به معنای افزایش پیچیدگی مکانیکی است؛ بنابراین استفاده از چنین سیستمی زمانی توجیه دارد که مزایای عملکردی آن با اهداف طراحی خودرو هماهنگ باشد.

این گیربکس روی محور عقب نصب شده است. در نسخه‌های دو موتوره و چهارچرخ محرک تایکان، محور جلو نیز موتور و مجموعه انتقال قدرت مخصوص خود را دارد و از یک گیربکس تک‌سرعته استفاده می‌کند؛ بنابراین، دو سرعته بودن گیربکس به معنای استفاده از گیربکس دو دنده در هر دو محور نیست.

در نهایت باید گفت دلیل اصلی انتخاب پورشه روشن است: تایکان باید ویژگی‌های یک خودروی برقی را با انتظارات از یک خودروی اسپرت ترکیب کند. گیربکس دو سرعته محور عقب، با اختصاص دادن یک نسبت انتقال به شتاب اولیه و نسبت دیگر به سرعت بالا، به تحقق همین هدف کمک می‌کند؛ راهکاری که نشان می‌دهد در خودروهای برقی نیز طراحی سیستم انتقال قدرت می‌تواند نقش مهمی در شخصیت و عملکرد خودرو داشته باشد.