تقویم فصل ۲۰۲۷ فرمول یک فقط فهرست مسابقهها نیست؛ نقشهای تازه برای جابهجایی تیمها، مسیرهای حملونقل و شکل تازهای از هیجان در طول سال است. در این تقویم، ۲۴ گرندپری در ۲۲ کشور ثبت شده و فصل از بحرین در ماه مارس آغاز میشود؛ جایی که شروعی دوگانه با عربستان سعودی میسازد و بلافاصله ریتم فصل را بالا میبرد. پایان کار هم طبق برنامه به ابوظبی در ماه دسامبر میرسد. با این شرایط، آغاز و پایان مسابقات فرمول یک در خاورمیانه خواهد بود.
ساختار تازه تقویم بر پایهی پایداری و بهینهسازی جغرافیایی تنظیم شده تا جابهجاییها در طول فصل کمهزینهتر و کارآمدتر باشد. در عمل، فرمول یک تلاش کرده مسابقهها را نه فقط از نظر ورزشی، بلکه از نظر لجستیکی هم کنار هم بچیند؛ رویکردی که برای یک قهرمانی جهانی با حضور تیمها، تجهیزات، موتورها و صدها نیروی عملیاتی اهمیت زیادی دارد.
یکی از مهمترین تغییرهای فصل ۲۰۲۷، افزایش تعداد اسپرینت از ۶ به ۱۰ مورد است. فرمت کوتاهتر و فشردهتر اسپرینت، از زمان معرفی در ۲۰۲۱، به بخشی ثابت از برنامه رقابتها تبدیل شده و حالا جای بزرگتری میگیرد. طبق دادههای منتشرشده، مجموع بینندههای آخر هفتههای اسپرینت ۱۲ درصد بیشتر از آخر هفتههای بدون اسپرینت بوده، مرحلهی تعیینخط اسپرینت تا سه برابر بیش از تمرین آزاد برای هواداران جذابیت داشته و ۸۲ درصد تماشاگران چنین آخر هفتههایی گفتهاند که اسپرینت برای بلیتشان ارزش افزوده ایجاد میکند.
تقویم جدید از همان ابتدا با چند جابهجایی معنادار همراه میشود. استرالیا که میزبان شروع فصل ۲۰۲۶ بود، در فصل ۲۰۲۷ به رتبه سوم رسیده و بخشی از یک مجموعه سهگانه با ژاپن و چین خواهد بود. سپس نوبت به آمریکای شمالی میرسد؛ میامی آغازگر سه مسابقه ایالات متحده است و بعد از آن کانادا در مونترال قرار میگیرد. در میانهی این بخش، یک وقفه دو هفتهای هم دیده میشود تا محمولههای مسابقات مستقیما به مونترال برسند.
بخش اروپایی فصل با موناکو در ماه ژوئن آغاز میشود؛ مسیری که همچنان جایگاه نمادین خود را حفظ کرده، اما نقطهی مهمتر برای ۲۰۲۷ بازگشت پرتغال به تقویم است. اتودرومو اینترناسیونال دو آلگاروه (Autodromo Internacional do Algarve) در پورتیماو، پس از قرارداد دو ساله دوباره به فرمول یک برگشته و پس از تجربهی میزبانی در سالهای ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱، بار دیگر در مرکز توجه قرار میگیرد. پیست ۴.۶ کیلومتری آلگاروه با تغییرات شدید ارتفاع، پیچهای فنی و فضای نزدیک به سواحل و بافت تاریخی، از نظر رانندگی یک آزمون جدی محسوب میشود.
در ادامه، سیلورستون جای خود را با اتریش عوض میکند و تقویم اروپا وارد یک بخش متراکمتر میشود. بلژیک و مجارستان یک دابل دیگر تشکیل میدهند و بعد از تعطیلات تابستانی، مسابقهها دوباره شدت میگیرند. مونزا در ماه سپتامبر برمیگردد، ایتالیا با «معبد سرعت» یک دابل با اسپانیا میسازد و سپس نوبت به ترکیه میرسد؛ جایی که مسابقه استانبول پس از غیبت چندساله دوباره به فرمول یک بازمیگردد.
ترکیه فقط یک بازگشت تقویمی نیست. پیست استانبولپارک با پیچ ۸ چندمسیرهاش همیشه بهعنوان یکی از بخشهای فنی و تعیینکننده شناخته شده و حالا با قرارداد پنجساله تا فصل ۲۰۳۱ در برنامه مانده است. حضور دوبارهی این پیست در میانهی یک سهگانه با آذربایجان و سنگاپور، بخش آسیایی فصل را هم به یکی از فشردهترین بازههای مسابقاتی سال تبدیل میکند.
در آمریکا نیز تقویم ۲۰۲۷ کمحادثه نیست. آستین آغازگر سهگانهای با مکزیکوسیتی و سائوپائولو خواهد بود و بعد از آن، لاسوگاس برای سومین و آخرین بار در ایالات متحده میرسد. پایان فصل هم به خاورمیانه منتقل میشود؛ جایی که قطر و ابوظبی پشتسر هم قرار گرفتهاند تا سال مسابقهای با دو گرندپری پیاپی در منطقه به پایان برسد.
افزایش مسابقههای اسپرینت، فقط یک تغییر عددی نیست. بحرین، استرالیا، ژاپن، موناکو و ابوظبی برای نخستین بار میزبان این فرمت خواهند بود و کانادا، بریتانیا، ایتالیا، برزیل و قطر هم دوباره در فهرست قرار گرفتهاند. برای هوادارانی که به رقابتهای فشرده، دو مرحلهی تعیینخط و ریسک بالاتر علاقه دارند، تقویم ۲۰۲۷ صحنهای شلوغتر و پرتنشتر میسازد؛ صحنهای که در آن هر آخر هفته میتواند مسیر قهرمانی را تغییر دهد.
پیشفصل هم با همان منطق فشردگی پیش میرود. تیمها پیش از آغاز کورس قهرمانی، یک دورهی پنجروزه آزمایش فنی در بارسلونا و سپس دو تست سهروزه در بحرین را پشت سر میگذارند، اما با ثبات قوانین تا ۲۰۲۷، این روند برای سال مورد نظر به یک دورهی چهارروزه در پیست بینالمللی بحرین در اواخر فوریه کاهش یافته است. در مجموع، فرمول یک بهسوی تقویمی میرود که هم از نظر ورزشی پرحادثهتر است و هم از نظر سازماندهی، منسجمتر از قبل دیده میشود.
نظر شما درباره تقویم جدید و افزایش اسپرینتها چیست؟