بررسی کامل تویوتا هایلوکس برقی؛ آیا پیکاپ افسانهای ژاپنی هنوز شکستناپذیر است؟
هایلوکس؛ پیکاپی که به یک اسطوره تبدیل شد
در دنیای خودرو، محصولات بسیار کمی وجود دارند که بتوانند ادعا کنند فراتر از یک وسیله نقلیه هستند. تویوتا هایلوکس یکی از همین خودروهاست. از زمان معرفی نخستین نسل در سال ۱۹۶۸ تاکنون، هایلوکس به نمادی از دوام، استهلاک پایین و قابلیت اطمینان تبدیل شده است؛ خودرویی که در سختترین شرایط آبوهوایی و دشوارترین محیطهای کاری جهان حضور داشته است.
از معادن استرالیا گرفته تا پروژههای عمرانی خاورمیانه، از مزارع آمریکای جنوبی تا مسیرهای بیابانی آفریقا، هایلوکس همیشه یکی از اولین انتخابها بوده است. فروش بیش از ۲۷ میلیون دستگاه در سراسر جهان نیز نشان میدهد این خودرو صرفاً یک پیکاپ نیست، بلکه ابزاری برای کسبوکار و زندگی روزمره میلیونها نفر محسوب میشود.
به همین دلیل، برقی شدن هایلوکس اهمیت بسیار بیشتری از عرضه یک مدل جدید دارد. مشتریان سنتی این خودرو معمولاً محافظهکارتر از آن هستند که هر فناوری تازهای را بپذیرند و تویوتا نیز بهخوبی این موضوع را درک کرده است.
فلسفه تویوتا؛ اول هایلوکس، بعد خودروی برقی
برخلاف بسیاری از خودروسازان که محصولات برقی خود را با طراحیهای آیندهنگرانه و ساختارهای کاملاً متفاوت عرضه میکنند، تویوتا در توسعه هایلوکس BEV مسیر متفاوتی را انتخاب کرده است.
مهندسان ژاپنی از همان ابتدا یک هدف مشخص داشتند؛ ساختن یک هایلوکس واقعی که اتفاقاً از نیروی برق استفاده میکند.
به همین دلیل، این خودرو همچنان روی شاسی مستقل نردبانی ساخته شده است؛ ساختاری که سالهاست یکی از مهمترین نقاط قوت هایلوکس محسوب میشود. هرچند استفاده از چنین شاسیای برای یک خودروی برقی از نظر مهندسی بهترین راهحل ممکن نیست اما تویوتا ترجیح داده قابلیتهای سنتی خودرو را حفظ کند.
در ظاهر نیز همین رویکرد دیده میشود. هایلوکس BEV در نگاه اول تفاوت چندانی با نسخه دیزلی ندارد. چراغهای جلو باریکتر شدهاند، خطوط بدنه کمی عضلانیتر به نظر میرسند و نمای جلو از لندکروزر جدید الهام گرفته است اما همچنان با یک هایلوکس واقعی روبهرو هستیم.
قوای محرکه؛ قدرت کمتر اما آرامش بیشتر
مهمترین تغییر در زیر کاپوت رخ داده است. جایی که دیگر خبری از موتورهای دیزلی مشهور تویوتا نیست.
هایلوکس BEV از دو موتور الکتریکی بهره میبرد که روی محورهای جلو و عقب نصب شدهاند و مجموعاً ۱۹۳ اسب بخار قدرت تولید میکنند. این نیرو از طریق یک باتری ۵۹.۲ کیلوواتساعتی تأمین میشود که در دل شاسی قرار گرفته است.
شاید روی کاغذ این اعداد چندان هیجانانگیز به نظر نرسند، بهویژه وقتی بدانیم نسخه دیزلی هیبریدی ۴۸ ولتی تقریباً قدرت مشابهی دارد، اما نکته مهم نحوه تحویل نیروست. گشتاور آنی موتورهای برقی باعث شده پاسخ پدال گاز بسیار سریعتر و نرمتر از مدلهای دیزلی باشد.
در رانندگی روزمره، خودرو با کوچکترین فشار روی پدال گاز به حرکت درمیآید و هیچ تأخیری در واکنشها مشاهده نمیشود. همین ویژگی باعث شده هایلوکس برقی در محیطهای شهری و مسیرهای پرترافیک بسیار دلپذیرتر از نسخه دیزلی باشد.
برد حرکتی؛ بزرگترین چالش هایلوکس برقی
اگر بخواهیم تنها یک نقطه ضعف جدی برای هایلوکس BEV انتخاب کنیم، بدون تردید باید به برد حرکتی آن اشاره کنیم.
باتری ۵۹.۲ کیلوواتساعتی این خودرو طبق استاندارد WLTP امکان پیمایش حدود ۲۵۶ کیلومتر را فراهم میکند. هرچند این عدد برای بسیاری از خودروهای سواری شهری کافی است اما برای یک پیکاپ کاری چندان چشمگیر به نظر نمیرسد.
در واقع بسیاری از مشتریان هایلوکس روزانه مسافتهای طولانی را طی میکنند یا در مناطقی فعالیت دارند که دسترسی به زیرساخت شارژ چندان آسان نیست. برای چنین افرادی، نسخه دیزلی همچنان انتخاب منطقیتری خواهد بود.
البته تویوتا تأکید میکند که این خودرو اساساً برای استفاده در محیطهای شهری، ناوگان خدماتی و شرکتهایی طراحی شده که به دنبال کاهش آلایندگی هستند.
شارژ سریع ۱۵۰ کیلوواتی نیز میتواند باتری را در حدود ۳۰ دقیقه از ۱۰ به ۸۰ درصد برساند.
تجربه رانندگی؛ ساکتتر از هر هایلوکس دیگری
یکی از اولین نکاتی که پشت فرمان هایلوکس BEV توجه راننده را جلب میکند، سکوت کابین است.
نسخههای دیزلی هایلوکس هرگز به کمصداترین خودروهای بازار مشهور نبودهاند اما حذف موتور دیزل باعث شده سطح آسایش سرنشینان به شکل محسوسی افزایش یابد.
فرمان برقی جدید عملکرد مناسبی دارد و وزن آن نیز برای یک پیکاپ بزرگ قابل قبول است. مرکز ثقل پایینتر ناشی از نصب باتری در کف خودرو باعث شده رفتار آن در پیچها بهتر از گذشته باشد.
البته نباید فراموش کرد که هنوز با یک پیکاپ شاسی مستقل روبهرو هستیم. سیستم تعلیق عقب با فنرهای تخت همچنان هنگام عبور از دستاندازها و در شرایط بدون بار رفتار خشک خود را حفظ کرده است.
آیا هنوز یک آفرودر واقعی است؟
یکی از نگرانیهای اصلی درباره پیکاپهای برقی، کاهش تواناییهای آفرود آنهاست اما هایلوکس BEV در این زمینه عملکردی فراتر از انتظار دارد.
تویوتا برای حفظ تواناییهای خارج جادهای خودرو از سیستم پیشرفته Multi-Terrain Select استفاده کرده که بسته به نوع سطح، نحوه انتقال نیرو و کنترل هر چرخ را تغییر میدهد.
در آزمایشهای انجامشده، خودرو در مسیرهای سنگلاخی، شیبهای تند، گلولای و مسیرهای ناهموار عملکرد بسیار خوبی از خود نشان داده است.
با این حال، کاهش فاصله از سطح زمین نسبت به نسخه دیزلی یک واقعیت غیرقابل انکار است. این فاصله از حدود ۳۱۰ میلیمتر در مدل دیزلی به ۲۱۲ میلیمتر رسیده که در برخی شرایط آفرودی میتواند محدودیت ایجاد کند.
با وجود این، برای اکثر کاربران، تواناییهای آفرود هایلوکس برقی همچنان بیش از نیاز روزمره خواهد بود.
کابین؛ ترکیب سنت و فناوری
فضای داخلی جدید تا حد زیادی از لندکروزر الهام گرفته است.
تویوتا برخلاف بسیاری از رقبا که تقریباً تمام کنترلها را به نمایشگر منتقل کردهاند، همچنان به دکمههای فیزیکی وفادار مانده است. این تصمیم بهخصوص برای رانندگی در مسیرهای ناهموار و محیطهای کاری بسیار کاربردی است.
کیفیت ساخت کابین مطلوب است و صندلیها نیز راحتتر از گذشته شدهاند. نمایشگر مرکزی بزرگتر، شارژر بیسیم تلفن همراه، درگاههای USB-C و مجموعه کامل سامانههای کمکراننده از جمله امکانات جدید خودرو هستند.
نکته مثبت اینجاست که تویوتا همچنان کاربری را بر تجملات ترجیح داده است. هایلوکس قرار نیست یک کراساوور لوکس باشد؛ این خودرو هنوز یک ابزار کار حرفهای است.
ظرفیت بار و یدککشی؛ جایی که برق عقب میماند
اگرچه هایلوکس BEV در بسیاری از زمینهها عملکرد قابل قبولی دارد اما قوانین فیزیک را نمیتوان نادیده گرفت.
وزن بالای باتری باعث شده ظرفیت بار خودرو به حدود ۷۱۰ کیلوگرم کاهش پیدا کند؛ درحالیکه نسخه دیزلی هیبریدی بیش از یک تن بار را حمل میکند.
ظرفیت یدککشی نیز از ۳۵۰۰ کیلوگرم در مدل دیزلی به ۱۶۰۰ کیلوگرم رسیده است.
این تفاوت برای بسیاری از مشتریان حرفهای اهمیت زیادی دارد و احتمالاً مهمترین دلیل برای انتخاب نسخه دیزلی خواهد بود.
جمعبندی؛ مناسب همه نیست اما برای برخی ایدهآل است
تویوتا هایلوکس BEV خودرویی نیست که بتواند جایگزین کامل نسخههای دیزلی شود. برد حرکتی محدود، ظرفیت بار کمتر و توان یدککشی پایینتر باعث میشوند بسیاری از مشتریان سنتی همچنان به سراغ مدلهای دیزلی بروند.
اما این دقیقاً همان چیزی است که تویوتا از ابتدا میخواست. هایلوکس برقی قرار نیست برای همه مناسب باشد.
اگر در یک شهر بزرگ فعالیت میکنید، اگر کسبوکارتان به کاهش آلایندگی اهمیت میدهد یا اگر به دنبال یک پیکاپ مقاوم با هزینههای نگهداری پایینتر هستید، هایلوکس BEV میتواند گزینهای جذاب باشد.
در نهایت، بزرگترین موفقیت تویوتا این است که توانسته بدون قربانی کردن هویت اصلی هایلوکس، آن را وارد عصر خودروهای برقی کند. این خودرو شاید کاملترین پیکاپ برقی بازار نباشد اما بدون شک یکی از منطقیترین و کاربردیترین آنها خواهد بود.
منبع: carmagazine.co.uk