جیپ با رانگلر 4xe معادله آفرود را عوض کرد

جیپ رانگلر در میان بعضی علاقه‌مندان همیشه خودرویی بحث‌برانگیز بوده و قوای محرکه هیبرید پلاگین هم در نگاه بسیاری از منتقدان چنین سرنوشتی داشته است. به همین دلیل، وقتی جیپ اعلام کرد نسخه هیبرید پلاگین رانگلر با نام 4xe وارد بازار می‌شود، موجی از واکنش‌های تند در اینترنت به راه افتاد. خیلی‌ها باور داشتند فناوری برقی و نگاه «سبز» جایی زیر کاپوت این شاسی‌بلند قدیمی و دوست‌داشتنی ندارد و اضافه شدن باتری، موتور برقی و سیم‌کشی ولتاژ بالا به چنین خودرویی چیزی جز یک خطا نخواهد بود.

به‌گزارش کارباز، همین موج بدبینی خیلی زود فروکش کرد، چون رانگلر 4xe فقط به‌خاطر تبلیغات یا هیاهو به پرفروش‌ترین خودروی هیبرید پلاگین آمریکا تبدیل نشد؛ این مدل تجربه‌ای تازه و ارتقایافته را درست همان جایی ارائه داد که خریداران رانگلر دنبالش می‌گشتند. نتیجه، بالا رفتن جذابیت خرید و پیدا شدن یک گزینه تازه و هیجان‌انگیز برای کسانی بود که می‌خواستند هزینه‌های سوخت را پایین بیاورند و در عین حال چیزی جدید هم نصیب‌شان شود. تردیدهای اولیه هم خیلی زود رنگ باخت.

رانگلر 4xe برای خیلی از مالکان امکان رانندگی تقریبا تمام‌برقی در سفرهای پرمصرف را فراهم کرد و در عین حال منتقدانی را که فقط درباره «سنگین شدن» خودرو حرف می‌زدند، غافلگیر کرد؛ چون اضافه شدن چند موتور برقی یک ارتقای جدی در عملکرد و کارایی به حساب می‌آمد. شاید این خودرو کم‌احتمال‌ترین نمونه‌ای بود که ثابت کرد خریداران واقعا به هیبرید پلاگین علاقه دارند. وقتی این مدل در سال ۲۰۲۱ عرضه شد، هم برای خریدارانی که عاشق رانگلر بودند و هم برای کسانی که از مصرف سوخت آن می‌ترسیدند، راه‌حل تازه‌ای پیش پای جیپ گذاشت.

برد تمام‌برقی ۳۴ کیلومتری در هر بار شارژ، به همراه امکان شارژ شبانه در پارکینگ خانه، باعث شد بسیاری از رانندگان بتوانند رفت‌وآمد روزانه و کارهای شهری را با مصرف بنزین بسیار کم یا حتی بدون بنزین انجام دهند. در ترافیک توقف‌وحرکت، رانگلر معمولی بدترین مصرف سوختش را نشان می‌دهد و همین موضوع برای خیلی‌ها آن را از فهرست گزینه‌های رفت‌وآمد هفتگی حذف می‌کرد، اما رانگلر 4xe همان معادله را تغییر داد و بخشی بزرگ از هزینه سوخت را کم کرد. البته نتیجه نهایی بسته به شرایط آب‌وهوا، به‌ویژه در مناطق سردسیر، تفاوت دارد، اما حتی استفاده جزئی از حالت برقی هم برای مالکانِ عمدتا شهری و حومه‌نشین تغییری محسوس در هزینه‌ها به‌همراه دارد.

از سوی دیگر، حذف شدن فشار هزینه سوخت با کمک برقی‌سازی فقط یکی از دو مشکل را حل کرد، چون رانگلر 4xe برای خریداران وفادار جیپ یک تجربه تازه هم به ارمغان آورد. طرفداران رانگلر خوب می‌دانند پیشرانه پنتاستار شش سیلندر یا موتور هشت سیلندر ۳۹۲ چه حسی دارند، اما بسیاری از آن‌ها از اثر گشتاور اضافه برقی بر تجربه رانندگی شگفت‌زده شدند. این گشتاور اضافی بلافاصله در اولین تست رانندگی خودش را نشان می‌داد و از پشت فرمان، ظرف چند ثانیه قابل لمس بود.

قدرت پیشرانه درون‌سوز هرگز نمی‌تواند با واکنش فوری یک موتور برقی برابری کند و همین ویژگی باعث شد رانگلر 4xe در مسیرهای روزمره یا صخره‌نوردی آرام، بتواند بی‌صدا و بر پایه باتری حرکت کند و در عین حال گشتاور درخواستی را همان لحظه در اختیار راننده بگذارد. آن ۳۴ کیلومتر برد برقی به‌خودی‌خود جذاب بود، اما خبر مهم‌تر این بود که 4xe بزرگ‌ترین ارتقای توانایی رانگلر از زمان روبیکن به‌شمار می‌رفت. برای بسیاری از مالکان و حتی منتقدان، نخستین عبور بی‌صدا از یک مانع آشنا همان لحظه‌ای بود که برقی‌سازی را به یک مزیت واقعی تبدیل کرد.

رانگلر 4xe به این ترتیب، هم یک مانع مهم را از سر راه خریداران برداشت و هم به مالکان جدید و قدیمی تجربه‌ای داد که پیش‌تر در هیچ رانگلری دیده نمی‌شد؛ جیپی که می‌توانست هم در جاده و هم در مسیرهای آفرودی نقش یک خودروی برقی آرام را بازی کند. خزیدن بی‌صدا روی سنگ‌ها، کل حس‌وحال رانندگی در طبیعت را عوض می‌کند، چون دیگر صدای یکنواخت موتور شنیده نمی‌شود و راننده می‌تواند صدای تماس آج تایر با سطح زیرین، کارکرد سیستم تعلیق و واکنش لحظه‌ای گشتاور را بهتر حس کند. موتورهای برقی هم کار را برای خودرو ساده‌تر می‌کنند و هم برای سرنشینان آرامش و استرس کمتر به همراه دارند.

این تجربه حسی تازه در آفرود، دلیلی شد برای رشد فروش. حتی پرنده‌نگرها هم از این ویژگی سود بردند، چون می‌توانستند با دوربین در دست، آرام و بی‌صدا در میان مسیرهای دلخواه‌شان حرکت کنند و برای پیدا کردن یک دارکوب یا جوجه‌مرغک محبوب، به‌آرامی نزدیک شوند. به همین دلیل، رانگلر 4xe فقط یک نسخه متفاوت از رانگلر نبود، بلکه برای گروهی از کاربران، نوع تازه‌ای از استفاده از یک آفرودر کلاسیک را تعریف کرد.

امروز دیگر نمی‌توان رانگلر 4xe نو خرید، چون پس از سال مدل ۲۰۲۵ از خط تولید کنار رفت و استلانتیس کل خانواده مدل‌های هیبرید پلاگین خود را به‌طور ناگهانی متوقف کرد. با این حال، اگر کسی بخواهد نمونه دست‌دوم این خودرو را بخرد، بازار تقریبا به سه بازه قیمتی تقسیم می‌شود. در بخش اقتصادی، مدل‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ با کارکرد بالا، عمدتا از تریم‌های ساهارا، ویلیس و نسخه پایه، معمولا در بازه ۲۰ هزار تا ۲۳ هزار دلار معامله می‌شوند. بسیاری از این خودروها بیش از ۱۶۰ هزار کیلومتر کار کرده‌اند؛ برای نمونه، یک رانگلر 4xe ویلیس مدل ۲۰۲۳ با ۱۷۱ هزار و ۳۲۸ کیلومتر کارکرد در نیویورک با قیمت ۱۹ هزار و ۹۹۰ دلار آگهی شده و یک ساهارا 4xe مدل ۲۰۲۱ با ۱۷۵ هزار و ۱۵ کیلومتر کارکرد در تگزاس ۲۰ هزار و ۴۷۶ دلار قیمت خورده است.

بخش اصلی بازار در بازه ۲۳ هزار تا ۴۰ هزار دلار قرار دارد و مدل‌های میان‌کارکرد ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ از تریم‌های ساهارا و روبیکن، به‌همراه نمونه‌های کم‌کارکردِ کارکردِ ده‌ها هزار کیلومتری، در همین محدوده دیده می‌شوند. چندین نمونه ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ روبیکن و ساهارا 4xe هم حدود ۴۰ هزار دلار قیمت‌گذاری شده‌اند و معمولا بین ۲۲ هزار و ۵۳۰ تا ۴۸ هزار و ۲۸ کیلومتر کارکرد دارند. از جمله، یک ساهارا 4xe مدل ۲۰۲۳ با ۲۴ هزار و ۰۵۲ کیلومتر کارکرد در هونولولو ۳۹ هزار و ۹۹۵ دلار قیمت دارد و یک روبیکن 4xe مدل ۲۰۲۲ با ۳۹ هزار و ۱۵۵ کیلومتر کارکرد در آنتیوک کالیفرنیا با همین رقم آگهی شده است.

در رده بالاتر، نمونه‌های پریمیوم از حدود ۴۲ هزار تا ۵۵ هزار دلار و حتی بیشتر قیمت دارند و بیشتر شامل مدل‌های کم‌کارکرد ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ از تریم‌های روبیکن و های آلتیتود می‌شوند که معمولا بین ۴ هزار و ۸۲۸ تا ۳۲ هزار و ۱۸ کیلومتر کارکرد دارند. در این بازه، یک رانگلر 4xe مدل ۲۰۲۳ با تنها ۵ هزار و ۳۵۰ کیلومتر کارکرد در دلاور ۴۷ هزار و ۴۹۶ دلار آگهی شده و یک های آلتیتود 4xe مدل ۲۰۲۴ با ۲۶ هزار و ۶۷ کیلومتر کارکرد در فلوریدا ۴۲ هزار دلار قیمت دارد. علاوه بر این‌ها، ساخت‌های خاصی مثل نسخه سوفلو ادیشن هم دیده می‌شود که در فورت لادردیل ۵۴ هزار دلار قیمت‌گذاری شده است.

اما آیا منتقدان اینترنتی حق داشتند؟ در بسیاری از بحث‌های آنلاین مربوط به ورود رانگلر 4xe به خط تولید، کسانی با اطمینان درباره چیزهایی حرف می‌زدند که درک درستی از آن نداشتند. بعضی‌ها با تمسخر می‌گفتند اگر باتری در مسیر خاموش شود، راننده وسط مسیر گیر می‌افتد و راه به جایی نمی‌برد، در حالی که این انتقاد اساسا بر سوءبرداشت از ماهیت این هیبرید بنا شده بود؛ چون باتریِ چنین خودرویی اصلا نیازی ندارد برای ادامه حرکت حتما به برق وصل شود و اگر شارژش در مسیرهای آفرودی تمام شود، پیشرانه بنزینی وارد عمل می‌شود و سفر ادامه پیدا می‌کند.

جیپ حتی برای کسانی که می‌خواستند از برد تمام‌برقی رانگلر 4xe استفاده کنند، ایستگاه‌های شارژ خورشیدی را در آغاز مسیرهای آفرودی سراسر کشور ساخت. با این حال، رانگلر 4xe در هر سطح شارژ هم آماده عبور از مسیرهای سنگلاخی است و اگر باک بنزین پر باشد، خودرو آماده حرکت خواهد بود. در واقع هیچ وضعیتی وجود ندارد که برای رانندگی با این مدل، اتصال دوشاخه به خودرو لازم باشد. بعضی منتقدان هم با این عبارت که «وقتی باتری‌ات در آب از کار بیفتد چه می‌کنی؟» سراغش رفتند، اما باتری این خودرو درون بدنه و زیر صندلی عقب قرار گرفته و همین جای‌گیری از آن در برابر آب و آسیب محافظت می‌کند.

گروه دیگری هم مدعی بودند رانگلر 4xe توان لازم برای استفاده سخت آفرودی را ندارد یا پیشرانه هیبریدش آن را در بزرگراه کندتر می‌کند. در عمل اما 4xe دومین رانگلر سریع بازار به‌شمار می‌رود و فقط روبیکن ۳۹۲ از آن سریع‌تر است. شاید بدترین پیش‌بینیِ کهنه‌شده درباره این خودرو هم این بود که رانگلر 4xe چیزی جز یک خودروی تطبیقی برای گرفتن اعتبار مالیاتی نیست. واقعیت اما چیز دیگری شد، چون این مدل برای دو سال پیاپی پرفروش‌ترین خودروی هیبرید پلاگین آمریکا بود. شک و تردیدهای اولیه در برخورد با عملکرد واقعی، تجربه مالکان و آمار فروش دوام نیاورد و 4xe خیلی زود و با قدرت ثابت کرد که محاسبات منتقدان اشتباه بوده است.

شما درباره رانگلر 4xe و آفرود برقی چه فکر می‌کنید؟