رانندگی با فراری F355، بازگشت افسانه آنالوگ از دهه ۹۰ میلادی
آیا این یک فراری F355 جدید است؟ پاسخ مثبت است. این ماشین مهمترین سوپرکار موتور وسط V8 فراری بود و باید دوباره به زندگی بازمیگشت اما درحالیکه بیشتر پروژههای رستوماد به یک بازسازی ساده رضایت میدهند، پروژه «۳۵۵ اولوتو» به باشکوهترین شکل ممکن F355 را زنده کرده است. این یک رستوماد تمامعیار از فراری F355 با قدرت ۴۲۰ اسب بخار است که بدنه و قوای فنی آن برای بهبود جزءبهجزء، بازطراحی و مهندسی شده است.
پرسش اصلی این است که آیا واقعاً میتوان کمال یک سوپرکار دهه نودی را بهبود بخشید آنهم وقتی نسخه اصلی هنوز تا این حد زیباست، پیشرانه دور بالایش هیجان ناب تزریق میکند و ابهت یک ستاره واقعی را دارد؟ سؤال دیگر اینکه آیا بهتر است ۱۰۰ هزار پوند برای یک F355 دستدوم استاندارد هزینه کرد یا حداقل ۵۹۵ هزار پوند خرید این نسخه اولوتو پرداخت که تنها ۵۵ دستگاه از آن ساخته میشود؟
مشخصات فنی و پیشرانه
بیایید از قلب فراری شروع کنیم. نسخه اصلی F355 از یک موتور ۳.۵ لیتری V8 میللنگ تخت و قدرت ۳۸۰ اسب بخار بهره میبرد که در زمان خود، بالاترین بازده قدرت نسبت به حجم را در میان خودروهای تنفس طبیعی بازار داشت. تنها انتقادها به آن، کمبود گشتاور در دورهای پایین بود. اولوتو بازهم از موتور ۳.۵ لیتری V8 استفاده کرده که تا دور ۸,۵۰۰ rpm فریاد میکشد اما قدرت آن به ۴۲۰ اسب بخار افزایش یافته و گشتاور با ۳۰ نیوتنمتر بهبود به ۴۰۰ نیوتنمتر رسیده است. میلسوپاپهای سفارشی، پورت و پولیش سرسیلندر و سیستم اگزوز استیل ضدزنگ با هدرزهای هماندازه، پاسخ پدال گاز را تیزتر و صدای موتور را در دورهای پایینتر از ۴ هزار عمیقتر کرده است.
برای کسانی که قدرت بیشتری میخواهند، پکیج ارتقای حجم به ۳.۷ لیتر قابل سفارش است که قدرت را به ۴۸۰ اسب بخار در دور ۹ هزار rpm و گشتاور را به ۴۵۰ نیوتنمتر میرساند. این پکیج شامل میلسوپاپهای با لیفت بالا، سیستم سوخترسانی اصلاحشده، شاتونهای تیتانیومی، منیفولدهای ورودی کربنی، اگزوز کامل تیتانیومی، سیستم دریچه گاز برقی و فلایویل تکجرمی است که شتابگیری را در هرلحظه آنیتر میکند. کاور قرمز موتور نشاندهنده نسخه ۳.۷ لیتری و کاور مشکی نماد نسخه ۳.۵ لیتری است. به لطف استفاده گسترده از کربن، وزن خشک خودرو نیز به ۱۲۵۰ کیلوگرم رسیده که ۱۰۰ کیلوگرم سبکتر از نسخه اصلی است.
طراحی بدنه
طراحی ظاهری احتمالاً جنجالیترین بخش این خودرو است زیرا استایل نسخه اصلی بینقص و دستنیافتنی بود و برخی معتقدند نسخه اولوتو کمی بیشازحد شبیه خودروهای تیونینگی به نظر میرسد. خطوط کرکرهای پشت چراغهای جلو و روی گلگیرهای عقب بدنه را شلوغ کردهاند و رکابهای کربنی و اسپلیتر جلو نیز ممکن است به مذاق همه خوش نیاید. رینگهای ۱۹ اینچی طلاییرنگ اما ظاهری جسورانه دارند و تناسبات کلی بدنه بینقص است؛ ارتفاع خودرو ۲۵ میلیمتر کاهش یافته و پهنای محورهای جلو و عقب به ترتیب ۷۷ و ۶۶ میلیمتر عریضتر شده است. تمام بدنه از فیبر کربن ساخته شده و تکتک پانلها جدید هستند. ورودیهای هوای جانبی برای تغذیه موتور و ترمزهای عقب نیز عمیقتر و عریضتر شدهاند.
طراحی داخلی
کابین خودرو با وجود حفظ آمپرهای آنالوگ، با چرم، کربن و فلز کاملاً نوسازی شده و بهبود یافته است. با چرخاندن سوئیچ، اصالت خودرو فوراً خود را نشان میدهد؛ موقعیت صندلیها پایین و متمایل به عقب است و پدالها کمی به سمت چپ متمایل هستند. غربیلک فرمان خوشدست و باریک خودرو، حس فوقالعادهای به راننده منتقل میکند. هیچ نمایشگری در کابین وجود ندارد و تنها یک نگهدارنده گوشی و سیستم بلوتوث تعبیه شده است.
تجربه رانندگی
بلافاصله پس از حرکت معلوم میشود که این موتور یکی از خوشصداترین و خالصترین پیشرانههای جهان است. وقتی پدال گاز فشار داده میشود، پیش از دور ۴ هزار rpm مکث کوتاهی وجود دارد، گویی موتور خود را برای توحش نابی که تا ردلاین ۸,۵۰۰ دور بر دقیقه ادامه دارد، آماده میکند. لذت رانندگی با این خودرو در این است که برخلاف سوپرکارهای مدرن ۸۰۰ اسب بخاری که پیش از رسیدن به اوج دور موتور، سرعتشان به حد توقیف خودرو میرسد، در اولوتو زمان کافی برای لذت بردن از ردلاین وجود دارد بدون اینکه به سرعتهای غیرقانونی خطرناک برسد.
گیربکس شش سرعته دستی با گیت فلزی، همان ضرایب دنده اصلی را حفظ کرده و تعویض دندهها نیازمند دقت و کمی قدرت عضلانی است که هماهنگی کلاچ و گاز دادن میان دنده را فوقالعاده لذتبخش میکند. ضریب فرمان جدید کاهش یافته اما برخلاف ۲۹۶ بیشازحد سبک و بیشفعال نیست و وزن و بازخورد بهتری دارد. سواری خودرو به لطف پلتفرم مستحکمتر و قطعات درجهیک تعلیق، حرکات بدنه را به زیبایی کنترل میکند. این خودرو برای پیست یا ثبت رکورد ساخته نشده، بلکه هدف آن تعامل و هیجان آنالوگ است؛ یک سوپرکار مدرن که از دریچه دهه ۹۰ دیده میشود. این همان خودرویی است که فراری امروز آرزوی ساختنش را دارد اما به دلیل قوانین سختگیرانه، به سمت توربوها، هیبریدها و خودروهای برقی سوق داده شده است.