تست و بررسی راو4 پلاگین هیبرید 2026؛ چرا تویوتا به خوبی قبل نیست؟

تویوتا راو4 یکی از پرفروش‌ترین و محبوب‌ترین شاسی‌بلندهای دنیا است. این مدل با نسل جدید خود همراه تغییرات گسترده در طراحی بدنه، کابین، سیستم تعلیق و قوای محرکه وارد بازار جهانی شده؛ همچنین نسخه پلاگین هیبرید Rav4 با باتری بزرگ‌تر، امکان پیمایش مسافت بیشتری در حالت تمام‌برقی فراهم کرد و حالا با عرضه نسخه دیفرانسیل جلو، تلاش می‌کند ترکیبی از مصرف سوخت اقتصادی، راحتی رانندگی و کاربردپذیری خانوادگی را ارائه دهد. با این حال، قیمت بالا، برخی ضعف‌های کیفی کابین و محدودیت تجهیزات در تیپ‌های پایه نشان می‌دهند که راو4 جدید بی‌نقص نیست.

در بررسی این خودرو توسط مت واتسون و رسانه‌ی Carwow، عملکرد فنی، شتاب‌گیری، ترمزها، طراحی داخلی و خارجی، فضای سرنشینان، ظرفیت صندوق بار و مصرف سوخت را بر اساس آزمایش جاده‌ای انجام‌شده بررسی می‌کنیم تا مشخص شود آیا جدیدترین نسخه راو4 ارزش پرداخت هزینه بیشتر را دارد یا خیر.

یکی از مهم‌ترین تغییرات راو4 جدید، طراحی کاملاً تازه بدنه است. تویوتا در این نسل از خطوط برجسته، گلگیرهای حجیم و فرم‌های هندسی استفاده کرده تا ظاهر خودرو نسبت به گذشته خشن‌تر و مستحکم‌تر به نظر برسد. طراحی کاپوت با سطح نسبتاً تخت و خطوط برجسته روی آن، یادآور سبک طراحی تویوتا لندکروزر ۲۵۰ است.

چراغ‌های جدید جلو، جلوپنجره بازطراحی‌شده و سپرهای متفاوت، چهره‌ای مدرن‌تر برای این شاسی‌بلند ایجاد کرده‌اند. در نسخه GR نیز سپرهای اسپرت‌تری در نظر گرفته شده است؛ هرچند در بررسی انجام‌شده، طراحی نسخه استاندارد نیز جذاب ارزیابی می‌شود.

تمام پنل‌های بدنه تغییر کرده‌اند و بخش عقب نیز از طراحی تازه‌ای بهره می‌برد. رینگ‌های آلیاژی از ۱۸ اینچ آغاز می‌شوند و در تیپ مورد آزمایش به ۲۰ اینچ می‌رسند. رینگ‌های بزرگ‌تر با گلگیرهای جعبه‌ای‌شکل خودرو هماهنگی دارند و ظاهر عضلانی راو4 را تقویت می‌کنند.

نسخه مورد بررسی از یک موتور بنزینی ۲٫۵ لیتری در کنار موتور الکتریکی استفاده می‌کند. مجموع توان اعلام‌شده این مجموعه به ۲۷۲ اسب بخار می‌رسد. یکی از تغییرات مهم این نسل، عرضه نسخه پلاگین هیبرید دیفرانسیل جلو در بازار بریتانیاست؛ در حالی که پیش‌تر نسخه چهارچرخ محرک برای این نوع قوای محرکه در دسترس بود.

انتخاب سیستم دیفرانسیل جلو باعث می‌شود خریدارانی که به قابلیت‌های حرکتی چهارچرخ محرک نیاز ندارند، بتوانند از توان مناسب و مصرف سوخت اقتصادی این مجموعه بهره‌مند شوند. در آزمایش جاده‌ای، عملکرد نسخه دیفرانسیل جلو برای استفاده روزمره کافی ارزیابی شد و راننده معتقد بود که برای بسیاری از کاربران، پرداخت هزینه بیشتر برای سیستم چهارچرخ محرک ضرورت ندارد.

نیروی موتور از طریق گیربکس اتوماتیک CVT به چرخ‌ها منتقل می‌شود. این نوع گیربکس هنگام شتاب‌گیری ممکن است دور موتور را برای مدتی در محدوده مشخصی نگه دارد، اما در آزمایش انجام‌شده، صدای ناشی از این وضعیت آزاردهنده توصیف نشد.

مشخصات زیر بر اساس اطلاعات ارائه‌شده در ویدئوی بررسی خودرو تنظیم شده‌اند. مواردی که در متن اعلام نشده‌اند، با خط تیره مشخص شده‌اند.

در آزمایش شتاب‌گیری، راننده با استفاده از تجهیزات اندازه‌گیری تخصصی، زمان رسیدن خودرو از حالت سکون به سرعت ۶۰ مایل بر ساعت را ثبت می‌کند. این سرعت معادل حدود ۹۶٫۶ کیلومتر بر ساعت است و زمان اندازه‌گیری‌شده ۷٫۱۲ ثانیه اعلام می‌شود.

از آنجا که آزمایش تا سرعت ۶۰ مایل بر ساعت انجام شده، عدد ۷٫۱۲ ثانیه را می‌توان معادل صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت دانست. با این حال، این نتیجه نشان می‌دهد راو4 پلاگین هیبرید از شتاب مناسبی برای یک شاسی‌بلند خانوادگی برخوردار است. در مقایسه با نسخه قبلی نیز عملکرد بهتری گزارش می‌شود.

در بخش ترمزگیری، خودرو از سرعت ۶۰ مایل بر ساعت، معادل حدود ۹۷ کیلومتر بر ساعت، متوقف می‌شود. در نخستین آزمایش، به دلیل مرطوب بودن سطح جاده، مسافت توقف به حدود ۴۱ متر می‌رسد. پس از تکرار آزمایش روی سطح خشک‌تر، این عدد به ۳۶ متر کاهش پیدا می‌کند.

این اختلاف نشان می‌دهد که شرایط سطح جاده تأثیر قابل‌توجهی بر عملکرد ترمز دارد. البته برای مقایسه دقیق با خودروهای دیگر، باید شرایط تایرها، دمای ترمز، سطح آسفالت و وزن خودرو نیز یکسان باشد.

یکی از تغییرات مهم نسخه پلاگین هیبرید، استفاده از باتری بزرگ‌تر است. طبق اطلاعات ویدئو، برد تمام‌برقی خودرو به ۸۵ مایل، معادل حدود ۱۳۷ کیلومتر، رسیده است؛ رقمی که تقریباً دو برابر برد اعلام‌شده برای نسخه قبلی عنوان می‌شود.

این افزایش برد می‌تواند برای افرادی که روزانه در مسیرهای شهری رفت‌وآمد می‌کنند اهمیت زیادی داشته باشد. در صورت شارژ منظم باتری، بخش قابل‌توجهی از سفرهای روزانه را می‌توان بدون روشن شدن موتور بنزینی انجام داد. البته برد واقعی به سرعت حرکت، دمای محیط، استفاده از سیستم تهویه، شیوه رانندگی و شرایط مسیر بستگی دارد.

تویوتا همچنین باتری را در موقعیت پایین‌تری نصب کرده است. هدف از این تغییر، بهبود فضای داخلی و افزایش فضای در دسترس پاهای سرنشینان عنوان می‌شود. با این وجود، در بررسی کابین اشاره می‌شود که ارتفاع باتری همچنان بر فضای زیر ران رانندگان عقب و امکان کشیده شدن کامل پاها تأثیر می‌گذارد.

سیستم مدیریت باتری نیز از اطلاعات مسیریابی ماهواره‌ای استفاده می‌کند. به‌عنوان مثال، اگر بخش پایانی مسیر شامل رانندگی در محدوده شهری باشد، خودرو می‌تواند بخشی از انرژی باتری را برای آن قسمت حفظ کند. این راهبرد به استفاده هدفمندتر از نیروی الکتریکی کمک می‌کند.

فضای داخلی راو4 جدید از نظر طراحی کاملاً بازنگری شده است. نمایشگر بزرگ سیستم سرگرمی، صفحه‌نمایش دیجیتال راننده و هدآپ دیسپلی از جمله تجهیزات قابل‌توجه نسخه مورد آزمایش هستند. گرافیک نمایشگر مرکزی مناسب ارزیابی می‌شود و دسترسی به منوها نیز نسبتاً آسان است.

پشتیبانی از اندروید اتو و اپل کارپلی، امکان اتصال تلفن همراه را فراهم می‌کند. کنترل‌های دما به‌صورت فیزیکی در دسترس هستند، اما تنظیم سرعت فن از طریق نمایشگر انجام می‌شود؛ هرچند اطلاعات مربوط به سیستم تهویه همواره روی صفحه قابل مشاهده است.

در بخش ذخیره‌سازی، محفظه‌های متعدد، درگاه برق ۱۲ ولت، شارژرهای USB، جایگاه تلفن همراه، نگهدارنده لیوان و محفظه عینک آفتابی دیده می‌شوند. شارژ بی‌سیم در تمام تیپ‌ها وجود ندارد و تعداد پدهای شارژ نیز به سطح تجهیزات بستگی دارد. نسخه‌های بالاتر از امکانات بیشتری مانند شارژ USB-C با توان ۴۵ وات برخوردارند که برای شارژ برخی لپ‌تاپ‌ها نیز کاربرد دارد.

با وجود طراحی ظاهری مناسب، کیفیت بعضی از بخش‌های کابین محل انتقاد است. کنسول مرکزی در نمونه آزمایش‌شده بیش از حد لق توصیف می‌شود و بخش‌هایی از کابین از پلاستیک سخت استفاده می‌کنند. به همین دلیل، کیفیت مواد به‌کاررفته در داخل خودرو با سطح قیمت آن تناسب کاملی ندارد.

در بخش عایق‌بندی، شیشه‌های آکوستیک و آینه‌های جانبی بازطراحی‌شده برای کاهش صدای باد در نظر گرفته شده‌اند. همچنین طبق اطلاعات ارائه‌شده، استحکام شاسی حدود ۱۰ درصد افزایش یافته و نقاط اتصال سیستم تعلیق نیز ۳۰ درصد مستحکم‌تر شده‌اند.

ردیف عقب راو4 جدید فضای مناسبی برای زانوها و سر سرنشینان فراهم می‌کند. عرض بدنه نیز امکان نشستن سه نفر در ردیف عقب را نسبتاً آسان‌تر می‌کند. با این حال، برآمدگی موجود در کف خودرو باعث می‌شود سرنشین وسط مجبور باشد پاهای خود را در موقعیت بالاتری قرار دهد.

شیشه‌های عقب تا انتها پایین می‌روند و جیب‌های پشت صندلی‌ها، محفظه‌های درها و دو درگاه شارژ USB با توان ۱۵ وات برای سرنشینان عقب در نظر گرفته شده‌اند. در تیپ‌های مجهزتر، صندلی‌های کناری عقب نیز گرم‌کن دارند.

نصب صندلی کودک به لطف دسترسی مناسب به نقاط اتصال ISOFIX امکان‌پذیر است، اما باز شدن محدود درهای عقب ممکن است ورود صندلی‌های کودک بزرگ‌تر را دشوار کند.

ظرفیت صندوق بار راو4 جدید ۴۴۶ لیتر اعلام شده است. این میزان برای استفاده روزمره و سفرهای خانوادگی قابل‌استفاده است، اما در مقایسه با برخی شاسی‌بلندهای هم‌اندازه، چندان چشمگیر نیست.

در آزمایش عملی، هشت چمدان در صندوق جای داده می‌شوند که نتیجه قابل‌قبولی برای سفرهای خانوادگی محسوب می‌شود. با خواباندن صندلی‌های عقب نیز فضای بیشتری در اختیار قرار می‌گیرد؛ البته پشتی صندلی‌ها به نسبت ۶۰ به ۴۰ تقسیم می‌شود.

کف صندوق به سمت درِ عقب شیب ملایمی دارد و این موضوع ممکن است هنگام حمل وسایلی مانند بطری‌های شیشه‌ای مشکل‌ساز شود. از سوی دیگر، نبود لبه بارگیری بلند، قراردادن چمدان‌ها را آسان‌تر می‌کند. در نسخه‌های مجهزتر، درِ صندوق برقی با قابلیت باز شدن بدون استفاده از دست نیز وجود دارد.

یکی از نقاط قوت راو4 جدید، دید مناسب راننده به اطراف است. داشبورد نسبتاً پایین، کاپوت تخت و آینه‌های بزرگ، تشخیص ابعاد خودرو را در خیابان‌های باریک آسان‌تر می‌کنند.

عملکرد ترمز احیاکننده نیز نرم و قابل‌پیش‌بینی توصیف شده است. سیستم تعلیق ضمن حفظ استحکام، ضربات جاده را به شکل مناسبی جذب می‌کند و خودرو در پیچ‌ها نسبت به نسل قبلی پایداری بهتری دارد. با این حال، هنگام شتاب‌گیری روی دست‌اندازها، مقداری صدای سیستم تعلیق وارد کابین می‌شود.

در بخش مصرف سوخت، راننده در حالت هیبرید و با شارژ بسیار کم باتری، مصرفی حدود ۶۱ مایل بر گالن بریتانیا را ثبت می‌کند. این رقم معادل تقریبی ۴٫۶ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر است. اگر باتری‌ها کاملا شارژ باشند، نیاز به بنزین حدود دو لیتر در صد کیلومتر خواهد بود.

قیمت پایه راو4 جدید در بازار بریتانیا حدود ۴۴ هزار پوند اعلام شده و نسخه مورد آزمایش با تجهیزات بیشتر، حدود ۵۰ هزار پوند قیمت دارد. این سطح قیمت، انتظارات خریداران از کیفیت کابین، امکانات رفاهی و عملکرد خودرو را افزایش می‌دهد.

در همین محدوده قیمتی، گزینه خرید یک لکسوس RX کارکرده نیز مطرح می‌شود؛ خودرویی بزرگ‌تر و لوکس‌تر که البته ریسک‌های معمول خرید خودروی دست‌دوم، از جمله نامشخص بودن سوابق نگهداری و تصادف، درباره آن وجود دارد.

از جمله ایرادهای راو4 جدید می‌توان به دکمه‌های غیرفعال روی داشبورد، صدای نه‌چندان قدرتمند بوق، موقعیت نامناسب بخشی از کنسول مرکزی برای زانوی راننده و نیاز به طی چند مرحله برای غیرفعال کردن هشدار خروج از خط اشاره کرد. افزون بر این، دوربین دید پیرامونی و برخی امکانات کاربردی فقط در تیپ‌های بالاتر ارائه می‌شوند.

در مقابل، گارانتی سه‌ساله کارخانه و امکان افزایش پوشش گارانتی تا ۱۰ سال در صورت رعایت شرایط سرویس‌دهی نمایندگی‌های تویوتا، از مزایای مالکیت این خودرو در بازار بریتانیاست.

تویوتا راو4 پلاگین هیبرید جدید با توان ۲۷۲ اسب بخار، برد تمام‌برقی حدود ۱۳۷ کیلومتر، مصرف سوخت مناسب و سواری آرام، گزینه‌ای قابل‌توجه برای خانواده‌هایی است که به دنبال یک شاسی‌بلند هیبریدی کاربردی هستند. با این حال، کیفیت برخی مواد کابین، محدودیت تجهیزات در تیپ‌های پایه و قیمت بالای نسخه‌های مجهز، نقاط ضعف مهم آن به شمار می‌روند.

راو4 جدید در رانندگی روزمره عملکردی مطمئن دارد، اما برای خریدارانی که کیفیت لوکس کابین یا بیشترین فضای بار را در اولویت قرار می‌دهند، مقایسه با رقبا ضروری است. در مجموع، راو4 جدید ارزش قرار گرفتن در فهرست نهایی خرید را دارد؛ اما تصمیم نهایی باید بر اساس قیمت نسخه موردنظر، امکانات واقعی آن و میزان استفاده از قابلیت شارژ باتری گرفته شود.