تعادل کم‌نظیر و مرکز ثقل پایین، پیشرانه تخت را به امضای اصلی سوبارو تبدیل کرده است اما عرض زیاد بلوک موتور و سختی تعمیرات، از مشکلات این موتور است.
صدای خاص و ریتمیک پیشرانه‌های سوبارو که یادآور دوران درخشان ایمپرزا در مسابقات رالی است، شاید در محصولات جدیدتر کمی ملایم‌تر شده باشد اما اگر کاپوت هر سوبارویی را بالا بزنید، هنوز هم با یک موتور افقی روبه‌رو خواهید شد. پیشرانه تخت به ساختاری گفته می‌شود که در آن سیلندرها به‌صورت افقی و روبه‌روی هم قرار دارند و حرکت رفت‌وبرگشتی پیستون‌ها یادآور ضربات مشت‌زن در رینگ بوکس است. البته این ساختار ابداع سوبارو نیست؛ نخستین نمونه آن در سال ۱۸۹۶ میلادی توسط بنز ساخته شد اما سوبارو سال‌هاست که آن را به هویت اصلی خود تبدیل کرده است.
دلیل پافشاری سوبارو روی این مهندسی خاص، تقارن کامل در ساختار پیشرانه است که اصطکاک و لرزش‌ها را به حداقل رسانده و سواری بسیار نرم‌تری ارائه می‌دهد. به دلیل مسطح بودن این موتور در مقایسه با نمونه‌های رایج چهار سیلندر خطی یا موتورهای V شکل، ارتفاع کلی آن کمتر است و در پایین‌ترین نقطه ممکن از محفظه موتور جای می‌گیرد. این ویژگی باعث می‌شود خودرو از مرکز ثقل بسیار پایین بهره ببرد. ترکیب این مرکز ثقل ایده‌آل با سیستم چهارچرخ محرک سوبارو، پایداری و هندلینگ فوق‌العاده‌ای در رانندگی‌های اسپرت و پیچ‌وخم جاده‌ها ایجاد می‌کند.
چالش‌های فنی و معایب پیشرانه تخت
در کنار تمام مزایای پیشرانه‌های تخت، نباید از معایب ساختاری آن‌ها چشم‌پوشی کرد. نخستین مسئله، ابعاد عرضی این موتورهاست. هرچند تخت بودن بلوک موتور به کاهش مرکز ثقل کمک می‌کند اما موتورهای تخت به‌طور قابل‌توجهی عریض‌تر و پیچیده‌تر از نمونه‌های خطی هستند و دست مهندسان را در جانمایی قطعات زیر کاپوت می‌بندند. مشکل دیگر، تجمع روغن در بخش‌های پایینی سرسیلندر به دلیل نوع قرارگیری افقی موتور است. این ویژگی ایجاب می‌کند که پیشرانه پیش از حرکت کاملاً گرم شود زیرا گاز دادن در زمان استارت سرد و پیش از گردش کامل روغن، موتور را با خطر کمبود روغن‌کاری مواجه کرده و به سرسیلندر آسیب می‌زند. حساسیت نسبت به سطح روغن در این موتورها به‌قدری بالاست که حتی منشأ بروز دعوی حقوقی علیه مدل‌های اسپرت BRZ و تویوتا GR86 شد. هزینه‌های نگهداری بالا نیز چالش دیگر مالکان است؛ وجود دو سرسیلندر مجزا به معنای نیاز به دو واشر سرسیلندر و قطعات جانبی بیشتر است و به خاطر فضای محدود در دو طرف محفظه موتور، سرویس‌های پیش‌پاافتاده‌ای مثل تعویض شمع‌ها به کار دشوار و زمان‌بری تبدیل می‌شود.
آیا سوبارو تاکنون موتور غیرتخت هم ساخته است؟
با وجود اینکه پیشرانه‌های تخت شالوده اصلی محصولات سوبارو را تشکیل داده‌اند اما این خودروساز مشهور ژاپنی در طول تاریخ خود موتورهای غیرتخت نیز تولید کرده است. رایج‌ترین نمونه‌های آن، پیشرانه‌های سه سیلندر خطی مورداستفاده در خودروهای کوچک شهری کی‌کار و ون‌های این برند هستند. سوبارو همچنین یک پیشرانه بزرگ‌تر ۱.۲ لیتری از سری EF را برای خودروی اقتصادی جاستی در دهه ۱۹۸۰ میلادی توسعه داد. اگرچه اکثر اعضای خانواده چهار سیلندر سوبارو همواره به‌صورت موتور تخت بوده‌اند اما این خودروساز موتورهای چهار سیلندر خطی موسوم به سری EN را نیز تولید کرد که تا سال ۲۰۱۲ روی مدل R-2 و دیگر خودروهای شهری این کمپانی نصب می‌شدند.
عیوب رایج پیشرانه‌های تخت سوبارو
پیشرانه‌های تخت سوبارو در صورت رسیدگی دقیق و منظم، دوام و پایداری مناسبی از خود نشان می‌دهند اما درست مانند هر موتور خاص و سنت‌شکنی، در صورت بی‌مبالاتی مالکان به‌شدت حساس و دردسرساز می‌شوند. یکی از مشکلات شایع در برخی سری‌های این موتور، مصرف بالای روغن است که عموماً به خاطر رینگ‌های پیستون کم‌اصطکاک (با هدف کاهش مصرف سوخت) یا نقص در سیستم تهویه کارتر اتفاق می‌افتد. اگر این مصرف روغن نادیده گرفته شود، خطر کمبود روغن موتور رخ می‌دهد.
هنگام کاهش سطح روغن، اگر خودرو در پیچ‌ها تحت‌فشار و رانندگی تهاجمی قرار بگیرد، لوله مکش روغن اصطلاحاً هوا می‌کشد و روغن‌رسانی به قطعات حیاتی موتور متوقف می‌شود. علاوه بر این، مدل‌های قدیمی‌تر چهار سیلندر تخت در برابر چرخه‌های حرارتی مکرر مقاوم نبودند و دچار خرابی واشر سرسیلندر می‌شدند. بی‌توجهی به این ایراد منجر به ترکیب روغن و مایع خنک‌کننده می‌شود؛ البته در مدل‌های جدیدتر با استفاده از متریال پیشرفته‌تر این مشکل برطرف شده و در مدل‌های قدیمی نیز با نصب واشرهای ارتقاءیافته قابل‌پیشگیری است.