وقتی حرف از تقلید و الگوبرداری در صنعت خودرو می‌شود، بلافاصله خودروسازان چینی به ذهن متبادر می‌شوند که بسیاری از آن‌ها کار خود را با کپی کردن خودروهای مشهور جهان آغاز کردند و حتی برخی از سازندگان چینی هنوز هم دست از این عادت برنداشته‌اند. بااین‌حال، شاید جالب باشد بدانید که تویوتا هم مسیر خودروسازی را با همین روش شروع کرد. تویوتا AA خودرویی بود که در سال ۱۹۳۶ نام این کمپانی را مطرح کرد و کاملاً با الگوبرداری از شورلت مستر ۱۹۳۳ و کرایسلر ایرفلو ۱۹۳۴ طراحی و ساخته شده بود.

در آن سال‌ها، صنعت خودرو در ژاپن هنوز تعریفی نداشت؛ جاده‌ها خاکی بودند، جابه‌جایی‌های بزرگ با راه‌آهن انجام می‌شد و شرکت‌های خودروسازی معدودی مانند داتسون فعالیت می‌کردند. در چنین فضایی، تویوتا نخستین خودروی خود یعنی AA را با پیشرانه شش سیلندر خطی ۳.۴ لیتری، گیربکس سه سرعته دستی و دیفرانسیل عقب معرفی کرد که نسخه روباز آن با نام AB نیز عرضه می‌شد.

طراحی بدنه فلزی تویوتا AA روی شاسی نردبانی، با شیشه جلوی یک‌تکه و درهای عقب کالسکه، کاملاً بر اساس کرایسلر ایرفلو شکل گرفته بود. در زیر کاپوت نیز پیشرانه شش سیلندر خطی ۳.۴ لیتری تویوتا موسوم به تایپ A قرار داشت که کپی مستقیمی از موتور معروف «استوبولت» شورلت بود که ۶۲ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد.

مهندسان تویوتا ابتدا قصد کپی‌برداری از موتور V8 فورد را داشتند اما ساخت نمونه شش سیلندر خطی را ارزان‌تر و ساده‌تر دیدند هرچند برخی بخش‌های شاسی و سیستم برقی را همچنان از فورد الگوبرداری کردند. تویوتا تا سال ۱۹۴۳ موفق به ساخت ۱,۴۰۴ دستگاه سدان AA و ۳۵۳ دستگاه نسخه روباز شد و با تعیین قیمت ۳,۳۵۰ ین که ۴۰۰ ین ارزان‌تر از نمونه‌های وارداتی بود، بازار ژاپن را فتح کرد.

کرایسلر ایرفلو

پروژه بعدی تویوتا؛ الهام از جیپ و خلق افسانه لندکروزر

داستان الگوبرداری‌های تویوتا صرفاً به مدل AA محدود نشد و ۱۶ سال بعد، الهام از یک خودروی دیگر تویوتا را در نیمه دوم قرن بیستم زنده نگه داشت و اولین موفقیت بزرگ آن را در ایالات‌متحده رقم زد. در جریان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۱، ارتباط تویوتا با نمونه‌ای از جیپ ویلیز BM که در فیلیپین به غنیمت گرفته شده بود، منجر به ساخت کامیونت «تایپ ۴» شد. اگرچه این خودرو مستقیماً به لندکروزر تبدیل نشد اما تجربیات ارزشمندی فراهم کرد که پس از جنگ به خلق لندکروزر انجامید که در ابتدا «تویوتا جیپ» نامیده می‌شد. تویوتا حتی در ابتدا این خودرو را با نام جیپ عرضه می‌کرد تا اینکه با شکایت حقوقی کمپانی ویلیز در سال ۱۹۵۴، اسم آن تغییر کرد. لندکروزر تا سال ۱۹۷۰ به فروش سالانه ۸ هزار دستگاه در بازار آمریکا رسید و پایگاه محکمی برای تویوتا ایجاد کرد.

چرخش روزگار؛ تبدیل کپی‌کار دیروز به معیار صنعت خودرو

با گذشت زمان، معادلات کاملاً برعکس شد و غول‌های آمریکایی دست به دامن تویوتا شدند. در دوران بحران‌های اقتصادی و نفتی، موفقیت مدل‌های کوچکی مانند کرولا و کرونا، کرایسلر را مجبور کرد تا برای رقابت با تویوتا پلتفرم K-Car را توسعه دهد. جنرال موتورز نیز در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ با استراتژی «اگر نمی‌توانی شکستشان دهی، به آن‌ها بپیوند»، تویوتا کرولا را با نشان شورلت و نام‌های نوا و پریزم به بازار فرستاد. کرایسلر نیز در سال ۲۰۰۷، جیم پرس، مدیر ارشد تویوتا در آمریکای شمالی را پس از ۳۷ سال حضور در این کمپانی جذب کرد تا از تجربیات او بهره ببرد. تویوتا پس از نزدیک به یک قرن حضور در بازار، امروزه نه‌تنها به یک الگوی موفق، بلکه به معیار اصلی کیفیت و قابلیت اطمینان در صنعت خودرو تبدیل شده است. این خودروساز در تمام بخش‌ها از پیکاپ‌های بزرگ تا خودروهای شهری و شاسی‌بلندهای لوکس صدرنشین است؛ داستانی طولانی که ثابت می‌کند چگونه می‌توان از الهام‌گیری از محصولات موفق دیگران، به بزرگ‌ترین امپراتوری خودروسازی جهان تبدیل شد.

منبع: CarBuzz