نسل ششم 4Runner با قوای هیبریدی، تجهیزات آفرود جدی و قیمت بالاتر، رقابت دیرینه‌ی رانگلر و برانکو را سه‌جانبه کرده است.
گفت‌وگو درباره‌ی شاسی‌بلندهای شاسی‌مستقل طی دو دهه عمدتا با دو نام آغاز می‌شد و به همان دو نام ختم می‌رسید. مالکان جیپ، پیشرانه‌ی V6 قدیمی تویوتا را دست می‌انداختند و طرفداران فورد به دیفرانسیل‌های قفل‌شونده و تایرهای ۸۸٫۹ سانتی‌متری خود می‌بالیدند؛ در همان حال، نسل پنجم تویوتا 4Runner با وجود دوام بالا، آرام و بی‌تاثیر در گوشه‌ی میدان مانده بود. ورود نسل ششم سکوت را شکست و بازطراحی کامل، قوای محرکه‌ی هیبریدی برگرفته از تویوتا تاکوما و تویوتا لندکروزر و قیمتی متناسب با جاه‌طلبی محصول، آفرودر تویوتا را دوباره به مرکز بحث آورد. حالا حتی وفاداران جیپ و فورد نیز عملکرد رقیب تازه را با دقت دنبال می‌کنند.
سال‌ها مقایسه‌ی گزینه‌های بازار بیشتر به انتخاب شخصیت و سبک زندگی شباهت داشت تا بررسی یک جدول مشخصات. به‌گزارش تاپ اسپید، جیپ رانگلر روبیکان انتخاب سنت‌گرایان آفرود بود و سقف جداشدنی، محورهای صلب و اعتباری ساخته‌شده طی ۴۰ سال را عرضه می‌کرد. فورد برانکو ساسکواچ نیز با تجهیزات آفرود هم‌سطح جیپ، کابینی مدرن و کارزاری تبلیغاتی که کاملا بر شکست‌دادن رقبا در موآب بنا شده بود، پاسخ فورد به رانگلر محسوب می‌شد. نسل پنجم 4Runner هنگام توقف تولید همچنان از موتور V6 با قدرت ۲۷۰ اسب‌بخار و گیربکس پنج‌سرعته‌ی خودکار دارد و هرچند با تکیه بر حس نوستالژی و آوازه‌ی دوام کم‌نظیر تویوتا فروش خوبی داشت، از نظر توانایی رقیبی جدی برای روبیکان به‌شمار نمی‌رفت.
نسل ششم 4Runner روی پلتفرم TNGA-F ساخته شده که زیرساخت تاکوما، تویوتا تاندرا ، تویوتا سکوئیا و لندکروزر را نیز تشکیل می‌دهد و نتیجه در مشخصات فنی نمایان شده. قوای محرکه‌ی هیبریدی واقعا رقابتی، تعلیق تنظیم‌شده به‌دست FOX، دیفرانسیل عقب قفل‌شونده و کابینی که سرانجام به سال ۲۰۲۶ تعلق دارد، نه ۲۰۰۹، تویوتا را به سومین مدعی جدی میدان تبدیل کرده‌اند. اهمیت چنین تحولی در بازاری بیشتر قبیله‌ای تا عقلانی روشن می‌شود؛ جایی که علاقه‌مندان جیپ معمولا جیپ می‌خریدند، هواداران فورد به فورد وفادار می‌ماندند و مقایسه‌ی واقعی برندها تنها در حاشیه رخ می‌داد. 4Runner توانمند محاسبات خریدارانی را عوض می‌کند که قابلیت عبور از مسیرهای دشوار را بدون پیوستن به حلقه‌ی هواداران یک برند می‌خواهند.
زمان عرضه نیز اهمیت دارد، زیرا رانگلر و برانکو پس از سال‌ها اصلاح مستمر و دریافت بازخورد مالکان به محصولاتی شناخته‌شده تبدیل شده‌اند، اما 4Runner بازطراحی‌شده تازه‌ترین پلتفرم گروه را دارد. تازگی محصول از یک سو به مهندسان تویوتا اجازه داده ضعف‌های اصلی نسل قبلی را روی صفحه‌ای سفید برطرف کنند و از سوی دیگر، هنوز سابقه‌ی چندساله‌ای برای اثبات دوام آن در مسیرهای دشوار وجود ندارد. اعداد دلیل توجه ناگهانی بازار را توضیح می‌دهند و تویوتا 4Runner TRD Pro با سامانه‌ی هیبریدی i-FORCE MAX، موتور چهارسیلندر توربوشارژ ۲٫۴ لیتری و یک موتور برقی، در مجموع ۳۲۶ اسب‌بخار قدرت و ۶۳۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند. نیرو از طریق گیربکس خودکار هشت‌سرعته و سامانه‌ی چهارچرخ محرک موقت مجهز به قفل دیفرانسیل عقب منتقل می‌شود و بیشینه‌ی گشتاور از دور موتور تنها ۱٬۷۰۰ در دسترس قرار می‌گیرد؛ خصوصیتی که در آفرود از عدد قدرت اهمیت بیشتری دارد.
تریم TRD Pro کمک‌فنرهای FOX QS3 با مسیر فرعی داخلی و امکان تنظیم میرایی به‌دست راننده، سینی محافظ جلو، سامانه‌ی قطع میله‌ی تعادل برای افزایش دامنه‌ی حرکت چرخ‌ها و تایرهای همه‌جارو روی رینگ‌های ۱۸ اینچی TRD دریافت می‌کند. فاصله‌ی کف خودرو از زمین به ۲۵٫۷ سانتی‌متر می‌رسد که هم از نسل قبلی بیشتر است و هم بر فاصله‌ی ۲۳٫۱ سانتی‌متری تریم استاندارد TRD Off-Road برتری دارد؛ زاویه‌ی ورود ۳۳ درجه و زاویه‌ی خروج ۲۴ درجه نیز نشان می‌دهند با تجهیزاتی واقعی روبه‌رو هستیم، نه صرفا چند نشان تزئینی. صندلی‌های جلوی گرم‌شونده و تهویه‌شونده با روکش SofTex، نمایشگر لمسی بسیار بزرگ‌تر، اتصال بی‌سیم تلفن هوشمند و مجموعه‌ی استاندارد Toyota Safety Sense 3.0 فضای داخلی را متحول کرده‌اند. تویوتا قیمت پایه‌ی TRD Pro را پیش از افزودن آپشن‌ها ۶۸٬۶۰۰ دلار اعلام کرده؛ رقمی که یک دهه پیش برای 4Runner عجیب به‌نظر می‌رسید و حالا آن را مستقیما وارد قلمرو لندکروزر می‌کند.
مشخصات روی کاغذ تمام ماجرا نیست و رانگلر و برانکو همچنان مزیت‌هایی واقعی دارند که هوادارانشان به‌آسانی کنار نمی‌گذارند. قوای محرکه‌ی پلاگین هیبریدی جیپ رانگلر روبیکان 4xe یک موتور چهارسیلندر توربوشارژ ۲ لیتری را با دو موتور برقی ترکیب می‌کند و به قدرت ۳۷۵ اسب‌بخار، گشتاور ۶۳۷ نیوتن‌متر و حدود ۳۵٫۴ کیلومتر پیمایش تمام‌برقی می‌رسد. از نظر آفرود، قفل دیفرانسیل جلو و عقب، قابلیت قطع میله‌ی تعادل جلو حتی در دنده‌ی سنگین، فاصله‌ی ۲۷٫۴ سانتی‌متری از زمین، زاویه‌ی ورود ۴۴ درجه و زاویه‌ی خروج ۳۶ درجه در اختیار راننده قرار می‌گیرند؛ اعدادی که 4Runner به آن‌ها نمی‌رسد. قیمت پایه‌ی روبیکان 4xe حدود ۶۱٬۳۹۵ دلار است، هرچند نمونه‌ای با بسته‌های آپشنی محبوب معمولا به برچسب ۶۸٬۶۰۰ دلاری تویوتا نزدیک می‌شود.
بسته‌ی فورد برانکو ساسکواچ داستانی مشابه دارد؛ بسته‌ای که در تریم Badlands استاندارد است و برای دیگر نسخه‌های خانواده نیز ارائه می‌شود. تایرهای ۸۸٫۹ سانتی‌متری، قفل الکترونیکی دیفرانسیل جلو و عقب، نسبت نهایی انتقال قدرت ۴٫۷ و کمک‌فنرهای حساس به موقعیت Bilstein، فاصله‌ی کف نسخه‌ی چهاردر را به ۲۹٫۲ سانتی‌متر می‌رسانند. زاویه‌ی ورود ۴۳٫۲ درجه و توان عبور از آب با عمق حداکثر ۸۵٫۱ سانتی‌متر نیز فراهم می‌شود که واقعا بهترین رقم کلاس به‌شمار می‌رود. برانکو Badlands ساسکواچ مجهز به موتور V6 توئین‌توربوی ۲٫۷ لیتری EcoBoost با قدرت ۳۱۵ اسب‌بخار و گشتاور ۵۶۳ نیوتن‌متر، پس از افزودن بسته‌ی ساسکواچ و ارتقای موتور معمولا در محدوده‌ی میانی ۶۰ هزار دلار قیمت می‌خورد.
تویوتا از نظر تعداد دیفرانسیل‌های قفل‌شونده با هیچ‌کدام از دو رقیب برابر نشده و زاویه‌ی ورود 4Runner نیز با فاصله‌ی زیادی کمتر از هر دو است. ارزیابی صادقانه نشان می‌دهد تویوتا آفرودری واقعا توانمند ساخته، اما محصولش در صدر کلاس قرار نمی‌گیرد؛ در نتیجه رانگلر و برانکو برای خریدارانی که تعطیلات آخر هفته را با صخره‌نوردی و گذر از آب می‌سنجند، هنوز برتری دارند. مزیت 4Runner بیشتر در شیوه‌ی استفاده از نیروی تولیدی آشکار می‌شود. موتور V6 چهارلیتری قبلی با قدرت ۲۷۰ اسب‌بخار، به کم‌فشاری و دوام مشهور بود اما شتاب و هیجان چندانی نداشت؛ سامانه‌ی i-FORCE MAX جای آن را با موتور چهارسیلندر توربو و موتور برقی ۴۸ اسب‌بخاری نصب‌شده در پوسته‌ی گیربکس گرفته که انرژی خود را از باتری نیکل‌متال‌هیدرید ۱٫۸۷ کیلووات‌ساعتی دریافت می‌کند.
دسترسی تقریبا فوری به گشتاور ۶۳۰ نیوتن‌متری، توان خزیدن خودرو در سرعت پایین و واکنش هنگام شروع حرکت را به‌شکل محسوسی بهبود می‌دهد و خبری از تاخیر توربوی آزاردهنده‌ی وانت‌های چهارسیلندر قدیمی تویوتا نیست. آزمایش‌های مستقل شتاب‌گیری TRD Pro هیبریدی از صفر تا ۹۶٫۶ کیلومتر بر ساعت را ۶٫۸ ثانیه ثبت کرده‌اند؛ عملکردی سریع‌تر از V6 قدیمی که همچنان از شروع حرکت تقویت‌شده با نیروی برق روبیکان 4xe عقب می‌ماند. مصرف سوخت واقعی ترکیبی حدود ۱۱٫۲ لیتر در صد کیلومتر گزارش شده و برای بخشی که در گذشته هزینه‌ی سوخت را تقریبا نادیده می‌گرفت، پیشرفتی واقعی به‌حساب می‌آید؛ بااین‌حال، هنگام شارژبودن باتری و کوتاه‌بودن رفت‌وآمد روزانه نمی‌تواند با برد پلاگین هیبریدی روبیکان 4xe رقابت کند. خریداران سادگی مکانیکی و برای برخی افراد صدای V6 قدیمی را از دست می‌دهند، زیرا صدای موتور جدید زیر فشار آشکارا به یک چهارسیلندر توربو تعلق دارد و از نرمی آشنای موتور شش‌سیلندر خبری نیست؛ در مقابل، قوای محرکه‌ای به‌دست می‌آورند که برای شاسی‌بلندی نزدیک به ۲٬۴۹۵ کیلوگرم مناسب به‌نظر می‌رسد و برای حرکت‌دادن آن دائما تحت فشار نیست.
آزمون تعیین‌کننده به شش روز دیگر هفته مربوط می‌شود که خودرو به‌جای مسیر خاکی روی آسفالت حرکت می‌کند. کابین بازطراحی‌شده، نمایشگر بزرگ‌تر و صندلی‌های گرم‌شونده و تهویه‌شونده‌ی واقعا راحت، مهم‌ترین بخش فرسوده و قدیمی نسل پیشین را اصلاح کرده‌اند و کمک‌فنرهای FOX نیز به‌اندازه‌ی آفرود با هدف آسایش تنظیم شده‌اند. قیمت پایه‌ی ۶۸٬۶۰۰ دلاری باعث می‌شود TRD Pro فقط با جیپ و فورد رقابت نکند و به لندکروزر خود تویوتا نیز نزدیک شود؛ محصولی که با پرداخت مبلغی نه‌چندان بیشتر پس از انتخاب آپشن‌ها، چهارچرخ محرک دائمی و فضای داخلی لوکس‌تری ارائه می‌دهد. چنین جایگاهی از جدیت تویوتا در بازار خبر می‌دهد، اما TRD Pro را وادار می‌کند علاوه بر رقبای بیرونی، قیمت خود را در برابر هم‌خانواده‌ی قدرتمندش نیز توجیه کند.
هزینه‌ی مالکیت بلندمدت سامانه‌ی هیبریدی پرسش دیگری برای خریداران خواهد بود. تویوتا باتری نیکل‌متال‌هیدرید را به‌مدت ۱۰ سال یا ۲۴۱٬۴۰۱ کیلومتر ضمانت می‌کند و نگرانی درباره‌ی قطعه‌ای را کاهش می‌دهد که یک نسل پیش در 4Runner وجود نداشت؛ در کنار آن، ارزش فروش مجدد محصولات برند بدون توجه به نوع قوای محرکه همواره یکی از متقاعدکننده‌ترین امتیازهای بازار بوده. خریدار رانگلر یا برانکو هنگام بررسی مهاجرت به تویوتا فقط منحنی‌های گشتاور را نمی‌سنجد، بلکه شبکه‌ی نمایندگی‌ها و روند افت قیمت شناخته‌شده را نیز با محصولی مقایسه می‌کند که هنوز سابقه‌اش ثابت نشده. مالک رانگلر روبیکان 4xe که بیشتر تعطیلاتش را در جاده‌های دسترسی جنگلی می‌گذراند تا لبه‌های صخره‌ای، اکنون برای نخستین‌بار پس از سال‌ها دلیلی جدی دارد ترکیب گشتاور کاربردی، آسایش روزمره و اعتبار دوام تویوتا را بررسی کند.
مالک برانکو ساسکواچ که واقعا از رودخانه عبور می‌کند و به تک‌تک درجات زاویه‌ی ورود نیاز دارد، همچنان توانایی خشن‌تر و تخصصی‌تر جیپ یا فورد را ترجیح خواهد داد. نسل تازه‌ی 4Runner بحث برتری را خاتمه نمی‌دهد و قرار هم نیست تمام رکوردهای دو رقیب کلاسیک را بشکند. دستاورد اصلی تویوتا، تبدیل یک رقابت دونفره به نبردی واقعی میان سه مدعی است. پس از سال‌ها، گزینه‌ی سومی پیش روی خریداران قرار گرفته که ارزش دارد پیش از امضای قرارداد، پشت فرمانش بنشینند و آن را آزمایش کنند.
شما میان 4Runner، رانگلر و برانکو کدام آفرودر را انتخاب می‌کنید؟