وقتی به یک تراکتور معمولی نگاه می‌کنید، تفاوت فاحش میان سایز لاستیک‌های عقب و جلو کاملاً خودنمایی می‌کند. در خودروهای معمولی و وانت‌ها چنین چیزی دیده نمی‌شود اما در دنیای ماشین‌آلات کشاورزی این اختلاف ابعاد دلایل کاملاً فنی دارد. تراکتورها برای یدک کشیدن بارهای سنگین، ایجاد حداکثر چسبندگی، محافظت از بافت خاک و مانور در زمین‌های کشاورزی طراحی شده‌اند. اصلی‌ترین دلیل بزرگ‌تر بودن لاستیک‌های عقب، تأمین کشش مناسب است. ابعاد بزرگ‌تر سطح تماس بیشتری با زمین ایجاد می‌کند که حاصل آن کاهش لغزش و جلوگیری از گیر کردن تراکتور در گل‌ولای یا خاک‌های نرم است.

در مقابل، کوچک‌تر بودن لاستیک‌های جلو به سیستم فرمان‌پذیری مربوط می‌شود. سطح تماس کوچک‌تر جلو به معنای کاهش نیروی لازم برای چرخاندن فرمان است؛ مزیتی که هم استهلاک لاستیک را روی آسفالت کم می‌کند و هم در زمین‌های کشاورزی آسیبی به سطح خاک وارد نمی‌آورد. تفاوت آشکار سایز لاستیک‌ها همچنین به توزیع بهتر وزن و افزایش قدرت کششی کمک می‌کند. محور بلندتر عقب به تراکتور اجازه می‌دهد وزن بیشتری را یدک بکشد و هم‌زمان لاستیک‌های جلو را محکم روی زمین نگه دارد. در شرایطی که تراکتور خالی حرکت می‌کند و تریلر یا باری در پشت خود ندارد نیز این چرخ‌های غول‌پیکر عقب به‌عنوان متعادل‌کننده عمل می‌کنند و با پخش کردن وزن، فشار وارد بر زمین را به حداقل می‌رسانند.

درست مانند خودروهای سواری، لاستیک‌های تراکتور هم انواع و اندازه‌های مختلفی دارند و حتی گاهی برای افزایش وزن و تعادل، درون آن‌ها را با آب و عصاره چغندر پر می‌کنند. انتخاب سایز اشتباه می‌تواند عملکرد کل دستگاه را مختل کند. به‌عنوان‌مثال، شرکت سازنده بریجستون تأکید می‌کند که در تراکتورهای دو دیفرانسیل، چرخ‌های جلو و عقب باید نسبت محیط غلتشی مناسبی نسبت به یکدیگر داشته باشند تا سیستم انتقال قدرت به نرمی کار کند. اگر این تعادل به هم بخورد، به سیستم محرک فشار آمده و لاستیک‌ها خیلی زودتر مستهلک می‌شوند. مشخصات ساختاری لاستیک‌ها نیز نقش مهمی در راندمان کاری تراکتور دارند. این ویژگی‌ها با حروف مشخص می‌شوند به‌طوری‌که حرف R نشان‌دهنده ساختار رادیال و حرف B بیانگر ساختار بایاس است.

انتخاب درست میان این موارد روی نحوه عملکرد تراکتور در کارهای سنگین مزرعه و جابجایی جاده‌ای تأثیر مستقیم دارد. علاوه بر این، مواردی مانند عرض لاستیک، شاخص سرعت، نسبت منظر، شاخص بار و قطر رینگ از نکاتی هستند که باید به آن‌ها توجه کرد. طرح آج لاستیک‌های تراکتور نیز فاکتور بسیار مهمی است که کارایی دستگاه را در شرایط مختلف تعیین می‌کند. این طرح‌ها با کدهایی مثل R-1، R-2، R-3 و R-4 روی دیواره لاستیک حک می‌شوند. کد R-1 مخصوص لاستیک‌های کشاورزی است که بهترین عملکرد را در خاک‌های نرم دارند. کد R-2 برای زمین‌های بسیار مرطوب مناسب است درحالی‌که لاستیک‌های R-3 برای کار روی چمن و فضاهای سبز طراحی شده‌اند. درنهایت، مدل R-4 یا همان لاستیک‌های صنعتی، به‌عنوان گزینه‌های همه‌کاره شناخته می‌شوند.