ترکیدن لاستیک در سرعت بالا؛ چرا ترمز گرفتن اولین واکنش اشتباه است؟

ترکیدن ناگهانی لاستیک در حال حرکت یکی از موقعیت‌هایی است که واکنش غریزی راننده می‌تواند شرایط را خطرناک‌تر کند. صدای انفجار، لرزش شدید و کشیده شدن خودرو به یک سمت باعث می‌شود بسیاری از رانندگان بلافاصله پای خود را روی ترمز بکوبند؛ درحالی‌که همین کار ممکن است کنترل خودرو را دشوارتر کند. باید بدانید ترمز شدید یا برداشتن ناگهانی پا از روی پدال گاز پس از ترکیدن لاستیک می‌تواند به از دست رفتن کنترل خودرو منجر شود.

وقتی یکی از لاستیک‌ها ناگهان فشار باد خود را از دست می‌دهد، تعادل نیروهایی که خودرو را در مسیر مستقیم نگه می‌دارند به هم می‌خورد. بسته به اینکه لاستیک جلو یا عقب آسیب دیده باشد، خودرو ممکن است به یک سمت کشیده شود یا بخش عقب آن شروع به نوسان و انحراف کند. در ترکیدن لاستیک جلو، این اثر معمولاً بیشتر در فرمان احساس می‌شود.

در چنین شرایطی، ترمز شدید می‌تواند ناپایداری خودرو را تشدید کند. کاهش سریع سرعت و تغییر ناگهانی نیروهای واردشده به خودرو، درحالی‌که چسبندگی و رفتار دو سمت خودرو یکسان نیست، احتمال انحراف یا چرخش خودرو را افزایش می‌دهد. بنابراین هدف اولیه پس از ترکیدن لاستیک، متوقف کردن فوری خودرو نیست؛ اولویت، حفظ کنترل خودرو و جلوگیری از انحراف آن است.

در لحظه وقوع، هر دو دست را محکم روی فرمان نگه دارید و تا حد امکان خودرو را در مسیر مستقیم حفظ کنید. در چند لحظه نخست، اگر شرایط اجازه می‌دهد، سرعت خودرو را به‌صورت ناگهانی تغییر ندهید. سپس به‌آرامی پای خود را از روی پدال گاز بردارید و با اصلاحات نرم فرمان، خودرو را در مسیر نگه دارید. پس از پایدار شدن خودرو، کاهش سرعت را ادامه دهید و در زمان مناسب به محل امنی در کنار جاده بروید.

در این مرحله نباید فرمان را ناگهانی به سمت شانه جاده بچرخانید. ابتدا باید سرعت کاهش پیدا کند و خودرو دوباره قابل کنترل شود؛ سپس می‌توان به‌تدریج مسیر را به سمت محل امن تغییر داد. اگر پس از پایدار شدن خودرو نیاز به ترمز بود، ترمزگیری باید کنترل‌شده و تدریجی باشد.

در واقع، مهم‌ترین نکته این است که پس از ترکیدن لاستیک نباید با یک واکنش شدید، یک وضعیت اضطراری را به انحراف یا چرخش خودرو تبدیل کرد. فرمان را محکم نگه دارید، خودرو را پایدار کنید، به‌آرامی سرعت را کم کنید و بعد از کنترل کامل، در محل امن توقف کنید.