چرا مجسمه‌های روی کاپوت خودروها منقرض شدند؟

زمانی نشستن پشت فرمان خودرویی که روی کاپوتش آدمک یا نشان خاصی داشت، به معنای راندن ماشین خاص‌تری نسبت به بقیه خودروهای جاده بود. این نشان‌ها در ابتدا صرفاً تزئیناتی ساده برای زیباتر کردن در رادیاتورهای فلزی و صنعتی آن دوران بودند. دقیقاً همان‌طور که خودروسازان امروزی از طراحی متمایز جلوپنجره‌ها به‌عنوان امضای ظاهری خود استفاده می‌کنند، در خودروهای اولیه نیز رادیاتور به نقطه کانونی طراحی بدنه تبدیل شده بود. خودروسازان و شرکت‌های قطعه‌سازی کم‌کم شروع به نصب مجسمه‌هایی کردند که درِ رادیاتور را مخفی می‌کردند و این روند خیلی زود فراگیر شد. قدیمی‌ترین این نشان‌ها شامل حیوانات، هواپیماها، آدم‌ها و حتی چارلی چاپلین بودند. برای مثال، فیل رقصان بوگاتی، بازآفرینی اثر هنری رمبرانت بوگاتی (برادر کوچک‌تر بنیان‌گذار شرکت، اتوره بوگاتی) محسوب می‌شد.

نشان‌های روی کاپوت در اوایل قرن بیستم روی پیشانی بیشتر خودروها دیده می‌شدند اما با گذر زمان و ورود به عصر مدرن، کم‌کم از مد افتادند. ماجرا از دهه ۱۹۶۰ میلادی آغاز شد یعنی زمانی که کارشناسان ایمنی به خطرات احتمالی این آدمک‌های فلزی هنگام تصادف اشاره کردند. کار به‌جایی رسید که در اوایل دهه ۲۰۰۰، قانون‌گذاران اروپایی سازوکار تازه‌ای راه انداختند و خودروسازان را مجبور کردند این نشان‌ها را به‌صورت تاشو یا جمع‌شونده بسازند تا در صورت برخورد با عابران پیاده، خطری جانی ایجاد نکنند.

سطوح بزرگ و عمودی رادیاتورهای روکار هیچ سنخیتی با اصول آیرودینامیک ندارند و یک نشان ایستاده روی کاپوت نیز مقاومت هوا را بیشتر می‌کند. با تغییر سبک طراحی خودروها به سمت بدنه‌های آیرودینامیک‌تر، طراحان توانستند با پنهان کردن رادیاتور زیر کاپوت و حذف این نشان‌ها، خطوط بدنه را بسیار هموارتر کنند. در همین اثنا، رادیاتورهای سنگین برنجی و مسی قدیمی جای خود را به نمونه‌های آلومینیومی کوچک‌تر، نازک‌تر، سبک‌تر و به‌مراتب کارآمدتر دادند و خودروسازان نیز برای کاهش مصرف سوخت به سراغ ساخت بدنه‌های سبک‌تر رفتند. البته با وجود قوانین ایمنی سخت‌گیرانه، همه خودروسازان قید نشان‌های روی کاپوت را نزدند. کادیلاک نشان تاج معروف خود را از دهه ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۰ روی کاپوت محصولاتش نگه داشت و مدل‌های پرچم‌دار مرسدس بنز نیز با ستاره سه‌پر روی کاپوت همچنان فخر میفروختند. امروزه خودروهای فوق‌لوکس رولزرویس، بنتلی و میباخ S کلاس معدود بازماندگانی هستند که یادآور روزهای شکوه این نشان‌ها هستند.

ماجرای سرقت این نشان‌ها برای مالکان رولزرویس و کادیلاک به یک معضل واقعی تبدیل شده بود زیرا این آدمک‌های فلزی به اشیایی کلکسیونی و بسیار باارزش بدل شده بودند. وقتی به آثار هنری خیره‌کننده‌ای مثل مجسمه الهه سرعت پاکارد، عقاب مستر سیکس شورلت و جگوار در حال جهش نگاه می‌کنیم که کاپوت خودروهای را تزئین می‌کردند، این حجم از سرقت تعجبی ندارد. ازاین‌رو، خیلی از خودروسازان مجسمه‌های روی کاپوت را کنار گذاشتند. بااین‌حال، در دهه ۱۹۷۰ میلادی، مرسدس پایه‌های فنری را برای ستاره کاپوت ابداع کرد تا در صورت ضربه یا تصادف خم شود یا بچرخد و این قابلیت، کندن آن را هم برای سارقان هم دشوارتر می‌کرد. رولزرویس و بنتلی نیز برای حل مشکل سرقت، سیستم‌های هوشمندانه‌ای ساختند که این نشان‌ها را با فشار دادن یک دکمه توسط راننده یا به‌صورت خودکار به سمت پایین می‌کشد و از دید پنهان می‌کند.