فرایند جالب روشن کردن و رانندگی با خودروی بخار ۱۲۰ سال پیش

یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های کلکسیون عظیم جی لنو، حضور خودروهای بسیار عجیب‌وغریبی است که فراتر از سوپرکارها و هایپرکارهای مدرن، گوشه‌های تاریک و دیدنی تاریخ خودروسازی را به تصویر می‌کشند. یکی از برجسته‌ترین مثال‌ها، علاقه شدید او به خودروهای بخار است؛ وسایلی که برخلاف خودروهای امروزی، با یک استارت ساده روشن نمی‌شوند و نیاز به مقدمات مفصل و پرچالشی برای حرکت دارند.

خودروی مورد آزمایش لنو، «وایت مدل M» ساخت سال ۱۹۰۹ است که برخلاف خودروهای بخاری کلاسیک دیگر، از یک ژنراتور بخار به‌جای دیگ بخار استفاده می‌کند. لنو این سیستم را به آب‌گرم‌کن‌های بدون مخزن تشبیه می‌کند؛ جایی که شعلهٔ آتش مستقیماً از میان لوله‌های مارپیچ عبور کرده و آب در حین حرکت در این لوله‌ها، بلافاصله داغ و به بخار تبدیل می‌شود. درحالی‌که خودروهایی با دیگ بخار سنتی مجبورند ابتدا تمام حجم آب داخل مخزن را به دمای جوش برسانند، مدل M بخار را در لحظه تولید و مصرف می‌کند هرچند این موضوع به معنای سریع بودن خودرو در آماده‌سازی نیست.

برای به حرکت درآوردن این مدل M، لنو باید مجموعه‌ای از مایعات حیاتی را مدیریت کند. این خودرو علاوه بر آب برای تولید بخار، به بنزین برای گرم کردن، هگزان برای روشن نگه‌داشتن شعلهٔ پیلوت و روغن مخصوص برای روان‌کاری پیشرانه نیاز دارد. ازآنجایی‌که این خودرو به‌صورت روزمره استفاده نمی‌شود، لنو برای جلوگیری از هرگونه حادثه، تمام مسیرهای مایعات را پس از هر بار استفاده تخلیه می‌کند که این کار، فرآیند آماده‌سازی را طولانی‌تر می‌کند. پس از پر کردن مخازن و روشن کردن شعلهٔ پیلوت، حدود ۱۰ دقیقه زمان لازم است تا فشار بخار به حد کافی برسد.

حتی پس از گرم شدن، هنوز هم نمی‌توان پشت فرمان نشست و راه افتاد؛ باز کردن شیرهای تخلیه سیلندر، تنظیم دقیق فشار بخار و فعال کردن مشعل‌های اصلی، مراحل حیاتی پیش از چرخش پیشرانه هستند. در طول مسیر، راننده باید دائماً مراقب انواع آمپرها و دماهای مختلف باشد تا موتور بخار در وضعیت بهینه بماند؛ اما وقتی این غول ۱۱۷ ساله به حرکت درمی‌آید، صدای آن دقیقاً مانند یک قطار بخار مسافربری است. با وجود تمام سختی‌ها و پیچیدگی‌هایی که این مدل M دارد، رانندگی با آن تجربه‌ای فوق‌العاده جذاب از دوران گذار از اسب و درشکه به حمل‌ونقل موتوری است که اگرچه با استانداردهای مدرن فرسنگ‌ها فاصله دارد اما لذت خاص و مکانیکی منحصربه‌فردی را به راننده هدیه می‌دهد.