معرفی 10 سوپراسپرتی که هیچ‌گاه نامشان را نشنیده‌اید

وقتی حرف از سوپراسپرت‌ها می‌شود، فراری، لامبورگینی و مک‌لارن اولین نام‌هایی هستند که در ذهن اکثر ما نقش می‌بندد چراکه این شرکت‌ها کلمهٔ سوپراسپرت را تعریف کرده‌اند. البته خودروسازان دیگری مثل مرسدس بنز، پورشه، فورد، آئودی و... هم به این بخش وارد شده‌اند تا رقابت جذابی را در بین این خودروهای سریع، قوی و گران‌قیمت شاهد باشیم؛ اما دراین‌بین، شرکت‌های کوچکی هم هستند که اقدام به ساخت سوپراسپرت می‌کنند اما احتمالاً خیلی از ما تاکنون نام آن‌ها را نشنیده‌ایم. حتی برخی از این شرکت‌ها از کشورهایی هستند که هیچ فعالیتی در زمینهٔ خودروسازی ندارند یا فاقد برند خودروسازی مشهور هستند. این خودروسازان کوچک و ناشناخته به دلیل هزینه‌های بالای توسعهٔ پیشرانه، عمدتاً از خودروسازان بزرگ برای سوپراسپرت‌های خود موتور می‌گیرند ولی بااین‌حال در بین ساخته‌های آن‌ها گاهی نمونه‌های قابل‌توجهی هم دیده می‌شود که حتی شاید توانایی رقابت با سوپراسپرت‌های مشهور را هم داشته باشند؛ بنابراین قصد داریم در این مطلب 10 نمونه از این سوپراسپرت‌های ناشناخته اما جالب را معرفی کنیم.

مازانتی (Mazzanti) یک شرکت کوچک ایتالیایی است که در سال 2002 تأسیس شد. این شرکت در سال 2013 پس از حدود چهار سال توسعه، در نمایشگاه خودروی موناکو از سوپراسپرت خود بنام ایوانترا (Evantra) رونمایی کرد. این سوپراسپرت موتور وسط ایتالیایی به پیشرانهٔ 7 لیتری V8 تنفس طبیعی LS7 جنرال موتورز مجهز شده که مازانتی بدون اضافه کردن پرخوران، خروجی آن‌را به اعداد قابل‌توجه 750 اسب بخار قدرت و 860 نیوتن متر گشتاور رسانده است. البته بعداً در نمایشگاه تورین 2016 این شرکت نسخهٔ قوی‌تری از ایوانترا را با نام میله‌کاوالی معرفی کرد که با استفاده از دو توربوشارژر خروجی موتور 7 لیتری آن به 1000 اسب بخار قدرت و 1200 نیوتن متر گشتاور رسیده است. به گفتهٔ سازندهٔ ایتالیایی، ایوانترا تجربهٔ رانندگی درجه‌یکی را بدون قربانی کردن پرفورمنس یا تجمل ارائه می‌کند. تولید این خودرو به تنها پنج دستگاه در سال محدود است.

شرکت اسپانیایی GTA توسط شخصی بنام «دومینگو اوچوا» تأسیس شد که پس از پانزده سال سابقهٔ حضور در مسابقات اتومبیل‌رانی مختلف، تصمیم به ساخت یک سوپراسپرت اسپانیایی گرفته بود. این خودرو که اسپانو (Spano) نام گرفت، پس از پنج سال توسعه برای اولین بار در قالب یک پروتوتایپ در آوریل سال 2009 رونمایی شد و سپس چهار سال طول کشید تا نسخهٔ تولیدی آن برای معرفی در نمایشگاه ژنو 2013 آماده شود. این سوپراسپرت اسپانیایی به نسخهٔ سوپرشارژ از پیشرانهٔ 8.4 لیتری V10 دوج واپیر مجهز شده بود که 900 اسب بخار قدرت تولید می‌کرد. سپس در نمایشگاه ژنو 2015 نسل دوم اسپانو معرفی شد. این نسل به یک پیشرانهٔ 8 لیتری V10 توئین توربو مجهز شده که آن‌هم متعلق به وایپر است و در اینجا 925 اسب بخار قدرت و 1220 نیوتن متر گشتاور تولید می‌کند.

شرکت آمریکایی Scuderia Cameron Glickenhaus که به‌طور مخفف SCG خوانده می‌شود، در زمینهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فعالیت دارد. این شرکت سوپراسپرتی بنام 003C را برای اولین بار در نمایشگاه ژنو 2015 معرفی کرد که برای شرکت در مسابقات 24 ساعتهٔ نوربرگ‌رینگ طراحی شده بود و حرف C در نام آن به معنای Competizione یا رقابت است. سپس در نمایشگاه ژنو 2017 نسخهٔ جاده‌ای این سوپراسپرت هم با نام 003S (حرف S به معنای Stradale یا خیابان) معرفی شد. این نسخه به پیشرانهٔ 4.4 لیتری V8 توئین توربوی ب‌ام‌و مجهز شده که 750 اسب بخار قدرت و 850 نیوتن متر گشتاور تولید می‌کند. SCG همچنین نسخهٔ سومی از سوپراسپرت خود را هم ارائه می‌کند که 003CS نام دارد و بین دو مدل قبلی قرار می‌گیرد. این مدل در اصل نسخه‌ای جاده‌ای از مدل 003C است که کمترین تغییرات در آن انجام گرفت تا فقط بتواند مجوز تردد در جاده‌ها را اخذ کند.

شرکت ناشناخته و تازه‌ تأسیسی بنام آریا برای اولین بار در نمایشگاه لس‌آنجلس 2017 از سوپراسپرت خود رونمایی کرد. به گفتهٔ سازنده، هدف از تولید این سوپراسپرت، ارائهٔ رقیبی آمریکایی برای لامبورگینی، فراری و مک‌لارن است. این سوپراسپرت آمریکایی در دو نسخهٔ مختلف بنام‌های FE و FXE تولید می‌شود که نسخهٔ اول به یک پیشرانهٔ 6.2 لیتری V8 سوپرشارژ مجهز است. این موتور که بر اساس پیشرانهٔ LT4 جنرال موتورز شکل گرفته، 740 اسب بخار قدرت و 950 نیوتن متر گشتاور تولید می‌کند. مدل FXE اما هیبریدی بوده و علاوه بر این پیشرانهٔ V8 بنزینی، به دو موتور الکتریکی هم مجهز است که به چرخ‌های جلو نیرو می‌دهند و مجموع قدرت خودرو را به 1150 اسب بخار می‌رسانند. آریا در سوپراسپرت خود به‌طور گسترده‌ای از فیبر کربن استفاده کرده تا وزن آن‌را کاهش دهد.

جینتا یک شرکت بریتانیایی است که در زمینهٔ ساخت خودروهای اسپرت و مسابقه‌ای فعالیت می‌کند و برخلاف دیگر شرکت‌ها این لیست، سابقهٔ زیادی دارد. این شرکت که در سال 1958 تأسیس شده است، در نمایشگاه ژنو 2019 جدیدترین محصول خود را با نام آکولا (Ginetta Akula) معرفی کرد. این سوپراسپرت به یک پیشرانهٔ 6 لیتری V8 تنفس طبیعی با 600 اسب بخار قدرت مجهز شده که برخلاف دیگر سوپراسپرت‌های این لیست، ساخت خود جینتا بوده و توسعهٔ آن سه سال طول کشیده است. محل قرارگیری این موتور هم بسیار جالب است زیرا در وسط خودرو ولی نه از سمت عقب بلکه از سمت جلو نصب شده و موتور دقیقاً بین راننده و سرنشین قرار دارد. این موتور باید تا حد ممکن جمع‌وجور طراحی می‌شد تا بتواند در این قسمت جای گیرد و به همین دلیل سیستم روغن‌کاری آن از نوع کارتل خشک است. گیربکس آکولا هم در عقب نصب شده است.

یک شرکت نوپا و کوچک کانادایی بنام فلینو (Felino) در نمایشگاه خودروی مونترآل 2014 از سوپراسپرتی بنام CB7 پرده‌برداری کرد. این ماشین یک سوپراسپرت موتور جلو-وسط است که از پیشرانهٔ V8 جنرال موتورز استفاده می‌کند. در نمایشگاه مونترآل امسال نیز فلینو نسخهٔ جدیدی از سوپراسپرت خود را با نام CB7R معرفی کرد. این مدل به‌صورت استاندارد با پیشرانهٔ 6.2 لیتری V8 تنفس طبیعی ارائه می‌شود که 525 اسب بخار قدرت دارد اما یک موتور قوی‌تر 7 لیتری V8 تنفس طبیعی با 700 اسب بخار قدرت هم برای آن قابل سفارش است. برای انتقال نیروی موتورها هم گیربکس‌های شش سرعتهٔ دستی یا شش سرعتهٔ سکوئنشیال (سفارشی) در نظر گرفته شده است. قیمت CB7R از 275 هزار دلار شروع می‌شود و با پیشرانهٔ سفارشی 7 لیتری به حدود 325 هزار دلار می‌رسد.

پراتو اتومبیل (Prato Automobiles) شرکت ناشناخته‌ای است که در سال 2011 در فرانسه تأسیس شد و از همان زمان توسعهٔ سوپراسپرت خود بنام اورنج را آغاز کرد. این ماشین پس از حدود شش سال توسعه برای اولین بار در مسابقات لمانز سال 2017 رونمایی شد و سپس در فستیوال گودوود 2019 نیز بار دیگر به نمایش عمومی درآمد. جذاب‌ترین ویژگی اورنج پیشرانهٔ آن است چراکه زیر کاپوت کشیدهٔ آن یک نیروگاه 8.1 لیتری V8 تنفس طبیعی قرار گرفته که البته ریشه و سازندهٔ آن مشخص نیست. این موتور خروجی چشمگیری برابر با 900 اسب بخار قدرت و 1044 نیوتن متر گشتاور دارد و به گفتهٔ پراتو، قوی‌ترین موتور تنفس طبیعی دنیا محسوب می‌شود. از اورنج تنها 15 دستگاه ساخته می‌شود که هرکدام 850 هزار یورو معادل یک میلیون دلار قیمت دارند.

در سال 2010، یک کارآفرین هلندی بنام «رابرت کوبن» با هدف تولید سوپراسپرتی که روح خودروهای مسابقه‌ای لمانز دههٔ 80 را داشته باشد، شرکتی بنام ونسر (Vencer) را تأسیس کرد و حدود سه سال بعد پروتوتایپ این سوپراسپرت که سارت (Sarthe) نام گرفته بود را در نمایشگاه خودروی موناکو 2013 رونمایی کرد. یک سال بعد نیز نسخهٔ تولیدی و نهایی این سوپراسپرت هلندی معرفی شد. سارت به یک پیشرانهٔ 6.3 لیتری V8 سوپرشارژ مجهز است که ساخت جنرال موتورز بوده و توسط هنسی تیونینگ و تقویت شده تا 630 اسب بخار قدرت و 840 نیوتن متر گشتاور تولید کند. کوبن در این سوپراسپرت به دنبال ارائهٔ تجربهٔ رانندگی خالص و بدون مزاحمت سیستم‌های الکترونیکی مدرن بوده و به همین دلیل برای انتقال نیروی سارت یک گیربکس شش سرعتهٔ دستی را در نظر گرفته است.

سین کارز (SIN Cars) یک شرکت کوچک بلغارستانی است که در سال 2012 تحت هدایت مدیرعامل کنونی آن «روسن داسکالوف» تشکیل شد و فرایند توسعهٔ سوپراسپرت خود با نام R1 را آغاز کرد. فرایند توسعهٔ پروتوتایپ‌های این خودرو کُند پیش رفت که برای شرکت‌های کوچکی مثل سین طبیعی است اما سرانجام در نمایشگاه ژنو 2017 این سوپراسپرت بلغارستانی رسماً معرفی شد. برای R1 سه پیشرانهٔ مختلف ارائه می‌شود که همگی از جنرال موتورز گرفته شده‌اند. موتور پایه 6.2 لیتری V8 تنفس طبیعی LS3 با 450 اسب بخار قدرت، موتور میانی 7 لیتری V8 تنفس طبیعی LS7 با 530 اسب بخار قدرت و قوی‌ترین موتور 6.2 لیتری V8 سوپرشارژ LS9 با 650 اسب بخار قدرت هستند. برای انتقال نیروی همهٔ این موتورها اما فقط یک گیربکس شش سرعتهٔ دستی در نظر گرفته شده است. قیمت R1 از 180 هزار یورو آغاز و در قوی‌ترین نسخه به 200 هزار یورو می‌رسد.

شرکت استارت‌آپی توشک (Tushek) که توسط یک رانندهٔ مسابقهٔ اسلوونیایی بنام «آلوژا توشک» در اسلوونی تأسیس شد، اولین سوپراسپرت خود بنام TS500 را در نمایشگاه خودروی موناکو رونمایی کرد. در آن زمان توشک سرمایه‌گذار جدیدی پیدا کرد و مقر خود را به اتریش انتقال داد. سپس دو سال بعد توشک در نمایشگاه موناکو از سوپراسپرت جدیدی بنام TS600 پرده‌برداری کرد. این خودرو به پیشرانهٔ 4.2 لیتری V8 تنفس طبیعی نسل قبلی آئودی R8 مجهز شده که توشک خروجی آن‌را به 630 اسب بخار قدرت و 580 نیوتن متر گشتاور رسانده است. در نمایشگاه موناکو 2018 نیز توشک نسخهٔ هیبریدی جدیدی از این سوپراسپرت را با نام TS900 معرفی کرد که در این نسخه، دو موتور الکتریکی در جلو، پیشرانهٔ 4.2 لیتری V8 را همراهی می‌کنند و مجموع خروجی سیستم را به 950 اسب بخار قدرت و 1400 نیوتن متر گشتاور می‌رسانند.

پس از معرفی این 10 سوپراسپرت، مطلب را با این سؤال به پایان می‌بریم. اگر شما قصد خرید یک سوپراسپرت را داشتید، آیا حاضر بودید بجای فراری، لامبورگینی، مک‌لارن و دیگر برندهای معتبر، یکی از این سوپراسپرت‌های بالا را خریداری کنید؟ می‌توانید در نظرسنجی زیر هم شرکت کنید و ما هم خودرویی که بیشترین رای را داشته باشد در مطلبی مجزا به طور مفصل‌تری معرفی خواهیم کرد.

[poll id="5"]