چرا خودروهای دهه ۹۰ میلادی کلکسیونی شدهاند؟
بازار خودروهای کلاسیک زیرورو شده است. دیگر خبری از آن عضلانیهای کرومی دهه ۶۰ یا زیباهای اروپایی دهه ۵۰ نیست؛ حالا نوبت به قهرمانان دوران نوجوانی نسل جدید رسیده است. خودروهایی که روزی کارکردههای خوشقیمت بودند، امروز با ارقام نجومی دستبهدست میشوند. این یک تغییر بنیادین است. آمارها قصهی جالبی تعریف میکنند. دادههای شرکت معتبر هاگرتی نشان میدهد که میانگین سال ساخت خودروهای کلکسیونی فروختهشده در ۱۲ سال اخیر، از ۱۹۶۸ به ۱۹۸۹ جهش کرده است. این یعنی بازار خودروهای کلاسیک ۲۰ سال جوانتر شده و تعریف خودروی کلاسیک برای همیشه تغییر کرده است.
اما دلیل این تغییر ناگهانی چیست؟ جواب را باید در داشبورد خودروهای مدرن جستجو کرد. ماشینهای امروزی ایمنتر، سریعتر و پاکتر از همیشه هستند اما در این فرآیند، روح خود را از دست دادهاند. با حذف گیربکسهای دستی و فیلتر شدن تمام حسهای مکانیکی، دیگر آن گفتگوی شیرین بین راننده و ماشین وجود ندارد. اینجاست که علاقهمندان برای پر کردن این خلأ به سراغ کلاسیکهای مدرن رفتهاند. خودروهای دهه ۹۰ و اوایل ۲۰۰۰، در یک نقطه طلایی قرار دارند. آنقدر ویژگیهای الکترونیکی دارند که قابلاعتماد و کاربردی باشند اما همچنان آنقدر مکانیکی هستند که مالکان بتوانند آنها را بفهمند، تعمیر کنند و از بازخورد خالص فرمان و پدالها لذت ببرند. یک بامو M3 مدل ۱۹۹۶ یا یک پورشه 911 GT3 مدل ۲۰۰۴، هم برای استفاده روزمره مناسباند و هم در یک جاده کوهستانی، آدرنالین خالص را به رگهای شما تزریق میکنند. اینها کلاسیکهایی برای رانندگی هستند، نه برای خاک خوردن در پارکینگ.
تغییر نسل، اولویتها را هم تغییر داده است. کلکسیونرهای جوان با دیدن کرومهای درخشان خودروهای دهه ۵۰ به وجد نمیآیند. پوسترهای روی دیوار اتاق آنها، تصاویر نیسان اسکایلاین و هوندا NSX بود. نوستالژی آنها نه از فیلمهای سیاهوسفید که از بازیهای ویدیویی مسابقهای مانند گرن توریسمو و انیمههایی مثل Initial D شکل گرفته است. این نسل نمیخواهد ماشین خود را روی چمن نمایشگاه به رخ بکشد؛ آنها میخواهند در رویدادهای اجتماعی شرکت کنند و از رانندگی با رؤیای کودکی خود لذت ببرند. برای آنها، این خودروها تحقق آرزویی هستند که سالها در سر داشتهاند. در دورانی که سیستمهای هیبریدی، توربوشارژرها و دستیارهای رانندگی به یک استاندارد تبدیل شدهاند، کلکسیونرها به دهه ۹۰ و اوایل ۲۰۰۰ به چشم آخرین سنگر مهندسی آنالوگ نگاه میکنند. این خودروها، نقطه تلاقی شیرین «مدرن بودن برای استفاده» و «آنالوگ بودن برای خاص بودن» هستند. ماشین کارکرده اسپرت دیروز، کلاسیک مدرن امروز و سرمایهگذاری ارزشمند فرداست.