خودروهای اسپرت دیزلی جذابی که تولید نشدند، از مرسدس تا میتسوبیشی
ایده خودروی اسپرت دیزلی برای خیلی از علاقهمندان به خودرو توهینآمیز است اما برخی خودروسازان جسارت به خرج داده و این پیشرانههای پرگشتاور را در قلب کانسپتهای اسپرت خیرهکنندهای قرار دادند که متأسفانه هیچگاه به خیابانها راه نیافتند. در ادامه با پنج نمونه از این خودروهای اسپرت دیزلی جذاب آشنا خواهیم شد.
مرسدس بنز C111-IID سال ۱۹۷۶
سری C111 شاید مشهورترین پروژه تحقیقاتی مرسدس بنز باشد. این پروژه ابتدا با موتورهای وانکل آغاز شد اما مرسدس در ادامه تمرکز خود را بر موتورهای دیزلی گذاشت. مدل C111-IID به یک پیشرانه پنج سیلندر ۳ لیتری توربودیزل مجهز شده بود که ۱۹۰ اسب بخار قدرت تولید میکرد. اگرچه این خودرو به تولید نرسید اما در آزمایشهای پیست ناردو، موفق شد سه رکورد سرعت جهانی برای خودروهای دیزلی را جابهجا کند و پتانسیل آیرودینامیک و بازدهی بالای مرسدس را به رخ جهانیان بکشد.
میتسوبیشی کانسپت RA سال ۲۰۰۸
مدتها پیش از آنکه نام اکلیپس روی یک کراساوور گذاشته شود، این نام متعلق به کوپههای اسپرت محبوب میتسوبیشی بود. در سال ۲۰۰۸، ژاپنیها با کانسپت RA تلاش کردند جانی دوباره به این سری بدهند. برخلاف انتظار، قلب تپنده این کانسپت نه موتور توربوی لنسر اوو، بلکه یک پیشرانه ۲.۲ لیتری توربودیزل ۲۰۱ اسب بخاری بود. نقطه قوت این خودرو گشتاور ۴۲۰ نیوتنمتری بود که حس شتابگیری بسیار سریعی به این کوپه سبکوزن میبخشید. بااینحال، رکود بازار و عدم استقبال، باعث شد تا این طرح جذاب هم به بایگانی سپرده شود.
آئودی R8 V12 TDI سال ۲۰۰۸
پس از پیروزیهای پیاپی آئودی در مسابقات لمان با پیشرانههای دیزلی، آنها تصمیم گرفتند این تکنولوژی را به جاده بیاورند. نتیجه این تصمیم، قرار دادن یک موتور ۶ لیتری V12 توئین توربو در سینه R8 بود. این نیروگاه عظیم ۵۰۰ اسب بخار قدرت و ۱۰۰۰ نیوتنمتر گشتاور را از طریق یک گیربکس ۶ سرعته دستی به هر چهارچرخ منتقل میکرد. با وجود جذابیتهای بیپایان، هزینههای بسیار بالای تغییرات شاسی R8 برای نصب این پیشرانه، باعث شد آئودی از تولید آن منصرف شود و این موتور قدرتمند تنها در شاسیبلند Q7 به کار گرفته شود.
فولکسواگن بلواسپرت مدل ۲۰۰۹
فولکسواگن با معرفی کانسپت بلواسپرت در نمایشگاه دیترویت ۲۰۰۹، قصد داشت رقیبی برای مزدا MX-5 بسازد که در کنار لذت رانندگی، مصرف سوخت بسیار پایینی داشته باشد. این رودستر دیفرانسیل عقب به یک موتور ۲ لیتری توربودیزل ۱۸۰ اسب بخاری مجهز بود که با توجه به وزن ۱۱۸۰ کیلوگرمی خودرو، عملکردی بسیار فرز و چابک داشت. با وجود بازخوردهای بسیار مثبت، فولکسواگن هرگز چراغ سبز تولید را برای این خودرو و برادران احتمالیاش از برندهای آئودی و پورشه صادر نکرد.
آئودی نانوک کواترو سال ۲۰۱۳
آئودی در سال ۲۰۱۳ و پیش از آنکه پورشه و لامبورگینی با مدلهای داکار و استراتو به سراغ سوپراسپرتهای آفرودی بروند، کانسپت نانوک را معرفی کرد. نانوک ترکیبی از یک خودروی اسپرت موتور وسط و یک شاسیبلند آفرودی بود. آئودی بهجای موتور V10 بنزینی R8، از یک پیشرانه ۵ لیتری V10 دیزلی با ۵۵۰ اسب بخار قدرت و ۱۰۰۰ نیوتنمتر گشتاور در این خودرو استفاده کرد. در آن زمان، آئودی پتانسیل تجاری کمی برای چنین خودروی عجیبی متصور بود و به همین دلیل، نانوک هرگز از مرحله کانسپت فراتر نرفت.
منبع: Autoevolution