پرشتابترین خودروهای دهه ۷۰ میلادی، ستارههای سرعت از کوروت تا فراری
دهه ۷۰ میلادی دورانی عجیب برای صنعت خودرو محسوب میشد. درحالیکه سالهای ابتدایی این دهه شاهد عرضه مدلهایی با قدرتهای چشمگیر بودیم، بحران سوخت سال ۱۹۷۳ بسیاری از شرکتها را مجبور کرد تا برای کاهش مصرف سوخت، پرفورمنس را کنار بگذارند یا تعدیل کنند. بااینحال، تعداد معدودی از سازندگان خودروهای اسپرت توانستند خود را با شرایط وفق دهند و محصولاتی تولید کنند که برخلاف اکثر مدلهای عادی آن زمان، در دهههای بعد به فراموشی سپرده نشدند. در میان این نمادهای پرفورمنس، پنج مدل تولیدی با سریعترین شتاب در آن دوران متمایز بودند.
لامبورگینی کانتاش LP400 S مدل ۱۹۷۸
شتاب: ۵٫۶ ثانیه
پس از توقف تولید میورا در سال ۱۹۷۳، لامبورگینی پرچمدار جدید خود یعنی کانتاش را جایگزین آن کرد که طراحی آن توسط مارچلو گاندینی از برتونه، نشاندهنده تغییر چشمگیر زبان طراحی از فرمهای گرد به سبک تهاجمی گوهای بود. این خودرو در ابتدا با نام LP400 و پیشرانه ۳.۹ لیتری V12 با ۳۷۰ اسب بخار قدرت عرضه شد. چهار سال بعد، نسخه ارتقاءیافته LP400 S با گلگیرهای برجسته و بال عقب سفارشی معرفی شد که چهره افسانهای این خودرو را شکل داد. هرچند قدرت پیشرانه ۳.۹ لیتری V12 در این نسخه به ۳۴۵ اسب بخار کاهش یافته بود اما به لطف لاستیکهای بهتر و بهبودهای فنی، این خودرو موفق شد در زمان ۵.۶ ثانیه از سکون به سرعت ۹۷ کیلومتر بر ساعت برسد و در میان سریعترینهای جهان جای بگیرد.
فراری 365 GTB/4 دیتونا مدل ۱۹۷۳
شتاب: ۵٫۴ ثانیه
درحالیکه لامبورگینی به فرمول موتور وسط روی آورده بود، فراری دهه ۷۰ را با یک مدل سنتی موتور جلو به نام 365 GTB/4 یا همان دیتونا آغاز کرد. این خودرو که تولید تا سال ۱۹۷۳ تولید شد، در سالهای پایانی در نسخه روباز نیز عرضه شد. برخلاف کانتاش، قدرت موتور دیتونا در طول دوران تولید تغییری نکرد و قلب تپنده ۴.۴ لیتری V12 آن بدون دستکاری باقی ماند. این پیشرانه با تولید ۳۴۷ اسب بخار قدرت، دیتونا را به یکی از سریعترین و باوقارترین خودروهای زمانه خود تبدیل کرد. این اسب اصیل ایتالیایی با استانداردهای دهه ۷۰، با ثبت زمان ۵.۴ ثانیه برای رسیدن به سرعت ۹۷ کیلومتر بر ساعت، یکی از پرشتابترین گزینههای بازار بود.
شورلت کوروت LS6 مدل ۱۹۷۱
شتاب: ۵٫۳ ثانیه
صنعت خودروی آمریکا در این دهه شاهد تغییری دراماتیک از عملکرد وحشیانه به سمت خودروهای اقتصادی کمتوان بود. بااینحال، عصر طلایی عضلانیها در سالهای ۱۹۷۰ و ۱۹۷۱ به اوج خود رسید. در سال ۱۹۷۱، شورلت پیشرانه ۷.۴ لیتری LS6 بلوک بزرگ را از لیست آپشنهای مدل شول حذف و آن را به کوروت اضافه کرد. کوروت مدل ۱۹۷۱ مجهز به این پیشرانه، ۴۲۵ اسب بخار قدرت در اختیار داشت و طبق تستهای مستقل، میتوانست تنها در ۵.۳ ثانیه به سرعت ۹۷ کیلومتر بر ساعت دست یابد و مسافت ۴۰۰ متر را در ۱۳.۸ ثانیه طی کند. به دلیل قیمت بالا و هزینههای گزاف بیمه، تنها ۱۸۸ دستگاه از کوروت نسل C3 با این پیشرانه قدرتمند ساخته شد.
آستونمارتین V8 ونتیج مدل ۱۹۷۷
شتاب: ۵٫۳ ثانیه
در بریتانیا، وضعیت دهه ۷۰ برای خودروسازان بهاندازهٔ آمریکا وحشتناک نبود و آستونمارتین با سری گرندتورر V8 خود دوران خوبی را میگذراند. در سال ۱۹۷۷، نسخه پرفورمنس بالای این سری با نام V8 ونتیج معرفی شد که با تغییرات ظاهری تهاجمی، شباهت زیادی به فورد موستانگ پیدا کرده بود و اساساً یک خودروی عضلانی بریتانیایی محسوب میشد. زیر کاپوت این خودرو، یک پیشرانه ۵.۳ لیتری V8 با چهار کاربراتور وبر قرار داشت که ۳۸۰ اسب بخار قدرت تولید میکرد. ونتیج که بهعنوان اولین سوپراسپرت واقعی بریتانیا شناخته میشد، قادر بود در ۵.۳ ثانیه به سرعت ۹۷ کیلومتر بر ساعت برسد و درنهایت به سقف سرعت ۲۷۰ کیلومتر بر ساعت دست یابد.
پورشه ۹۱۱ توربو سری ۹۳۰ مدل ۱۹۷۸
شتاب: ۵٫۰ ثانیه
درحالیکه سایر خودروسازان در دههٔ ۷۰ روی محدود کردن عملکرد تمرکز کرده بودند، پورشه با نادیده گرفتن این روند، قدرتمندترین مدل تولیدی خود یعنی ۹۳۰ را توسعه داد که به بیوهساز شهرت یافت. این ۹۱۱ که از اولین خودروهای تولیدی مجهز به توربوشارژر بود، ابتدا با پیشرانه ۳ لیتری شش سیلندر تخت با قدرت ۲۵۶ اسب بخار عرضه شد اما در سال ۱۹۷۸، با افزایش حجم پیشرانه به ۳.۳ لیتر و تجهیز به اینترکولر، قدرت خودرو به ۲۹۶ اسب بخار افزایش یافت. به لطف این اسب بخار اضافی و بهبودهای مکانیکی، نسخه اصلاحشده ۹۱۱ توربو اگرچه کمی رامتر شده بود اما با شتاب صفر تا ۹۷ کیلومتر بر ساعت خیرهکننده ۵ ثانیهای، سریعتر از همیشه عمل میکرد.
منبع: Autoevolution