پیشرانههای بنزینی هوشمندتر و کارآمدتر از همیشه به بازار بازمیگردند
در آغاز دهه جاری، گذار به سمت خودروهای برقی چنان اجتنابناپذیر به نظر میرسید که خودروسازان بزرگی همچون ولوو، برنامهریزی کردند تا حتی از سال ۲۰۳۰ به تولیدکننده خودروهای تمام برقی تبدیل شوند؛ اما تغییرات سیاستگذاریها و واقعیتهای بازار، بهویژه در ایالاتمتحده که خودروهای هیبریدی با استقبال بینظیری از سوی خریداران روبرو شدهاند، ورق را برگرداند و جان تازهای به موتورهای درونسوز بخشید.
حالا خودروسازان با هدف کاهش آلایندگی و افزایش بهرهوری، مسیر توسعه موتورهای سنتی را با همان جدیت و سرمایهگذاریهای عظیم پیشرانههای برقی دنبال میکنند. به گزارش اتوموتیو نیوز، دستاوردهایی همچون نسبت تراکم متغیر، تزریق سوخت با فشار بالاتر، سیستمهای پیچیده کنترل سوپاپ، غیرفعالسازی سیلندر، توربوشارژرهای الکتریکی و تجهیزات جانبی برقی، بازدهی حرارتی موتورها را به شکل چشمگیری افزایش داده است بهطوریکه این رقم از حدود ۲۰ درصد در سال ۲۰۰۰، اکنون به بیش از ۴۰ درصد در محصولات مدرن تویوتا و نیسان رسیده است.
در این میان، خودروسازان چینی نیز پیشرفتهای قابلتوجهی داشتهاند تا جایی که جیلی ادعا میکند به اوج بازدهی حرارتی ۴۸.۴۱ درصد در یک پیشرانه ۱.۵ لیتری مخصوص خودروهای هیبریدی دست یافته است. طبق گزارشها، سیستم هیبریدی i-HEV جیلی در شرایط رانندگی بزرگراهی، مصرف سوختی معادل ۲.۲ لیتر در هر صد کیلومتر را به ثبت رسانده است. غولهای آمریکایی نیز در توسعه موتورهای جدید بسیار فعال بودهاند؛ جنرال موتورز با طراحی پیشرانه جدید ۶.۷ لیتری V8 موسوم به LS6، نهتنها روی بهرهوری حرارتی کار کرده، بلکه خروجی قدرت را نیز افزایش داده است. درحالیکه پیشرانه LT2 قبلی ۴۹۵ اسب بخار قدرت تولید میکرد، موتور جدید LS6 به ۵۳۵ اسب بخار دست یافته است.
این موتور در مدلهای ۲۰۲۷ شورلت کوروت به کار خواهد رفت و نسخههای دیگر آن نیز در وانتها و شاسیبلندهای فولسایز جنرال موتورز نصب خواهد شد. همزمان، استلانتیس نیز به پیشرانه توربوشارژ هوریکین ۴ میبالد که از حجم ۲ لیتری، قدرت ۳۲۴ اسب بخار بیرون میکشد و به معنای ۱۶۲ اسب بخار به ازای هر لیتر حجم موتور خواهد بود.
شاید این پیشرانه بهاندازه پیشرانه ۲ لیتری مرسدس AMG که تا ۴۲۱ اسب بخار قدرت تولید میکند چشمگیر نباشد اما برای پیشرانهای که با هدف تولید انبوه و برای بازار عمومی طراحی شده، عملکردی فوقالعاده و قابلتوجه است. همچنین گزارشها تأکید دارند که خودروسازان برای رسیدن به این سطوح از کارایی، از هوش مصنوعی استفاده میکنند؛ همانطور که جنرال موتورز در مراحل توسعه پیشرانه جدید LS6 از این فناوری بهره برده است.
در شرایط کنونی، شاهد هستیم که برخی دولتها در حال به تعویق انداختن یا تعدیل ضربالاجلهای سختگیرانه خود برای حذف کامل موتورهای درونسوز هستند. برای مثال، اتحادیه اروپا در حال بازنگری در هدف آلایندگی صفر برای سال ۲۰۳۵ است تا نقش محدودی را برای تداوم حیات خودروهای درونسوز (احتمالاً با سوختهای مصنوعی) در نظر بگیرد.
این رویکرد به خودروسازان فرصت میدهد تا ضمن تداوم مسیر تحول، گزینههای متنوعی را برای خریدارانی که همچنان دغدغه اضطراب پیمایش یا محدودیتهای شارژ را دارند، حفظ کنند. درنهایت، شاید بهترین سناریو برای طرفداران خودرو این باشد که با توسعه موتورهای کارآمدتر، خودروهای درونسوز همچنان دوشادوش مدلهای برقی در جادهها باقی بمانند.