فولکسواگن از یک خودروی برقی مفهومی پرده برداشته که انگار مستقیم از دل آزمایشهای تونل باد بیرون آمده و حالا عددها هم عجیببودن ظاهرش را تأیید میکنند. میشن ایفیشنسی نه فقط سه رکورد مهم را به نام خود زده، بلکه با ضریب درگ ۰.۱۵۸، عنوان آیرودینامیکترین خودروی جادهای مجاز را هم یدک میکشد. مصرف ۶.۸۹ کیلوواتساعت در هر ۱۰۰ کیلومتر، بدون احتساب تلفات شارژ، تصویر یک خودرو را کامل میکند که تقریبا همهچیز را فدای بهرهوری کرده است.
بهگزارش موتور وان، این پروژه ادامهی همان مسیر «خودرو یکلیتری» دوران فردیناند پییش است؛ مسیری که در نهایت به ایکسالیک فوقالعاده لغزنده رسید. کانسپت تازه بر پایهی پلتفرم MAB پلاس با دیفرانسیل جلو ساخته شده و موتور برقی و باتریاش را با آیدی. پولو سوپرمینی شریک است. به بیان دیگر، فولکسواگن برای رسیدن به این اعداد عجیب به سراغ قوای محرکهای خارقالعاده نرفته و بیشتر روی آیرودینامیک، کاهش وزن و کمینهکردن تلفات انرژی تمرکز کرده است.
رکورد نخست به آیرودینامیک مربوط میشود. با ضریب درگ ۰.۱۵۸، میشن ایفیشنسی از نگاه فولکسواگن آیرودینامیکترین خودروی جادهای تاریخ است. سطح پیشانی خودرو هم فقط ۲.۰۸ مترمربع است؛ عددی که به کمک بدنهی باریک و کشیده، مقاومت کلی هوا را به شکل چشمگیری پایین میآورد. فرم بدنه از همان نگاه اول شبیه یک آزمایش طراحی رویایی به نظر میرسد، اما هدفش کاملا زمینی است؛ کمترین اتلاف ممکن در برابر هوا.
دومین رکورد از یک رانندگی «ایدهآل» به دست آمده؛ مسیری با سرعت ثابت ۶۸ کیلومتر بر ساعت، بدون شیب و با خاموشبودن سامانهی تهویه و دیگر تجهیزات کمکی. در آن شرایط، مصرف خودرو فقط ۶.۴۸ کیلوواتساعت در هر ۱۰۰ کیلومتر ثبت شد. با این حال، چشمگیرترین رقم در سفر طولانیتری به دست آمد؛ فولکسواگن میشن ایفیشنسی را از مرکز توسعهاش در وولفسبورگ به وین، از مسیر پوزنان در لهستان و اولوموتس در جمهوری چک، راند.
مسیر ثبتشده بهطور رسمی ۱٬۲۷۸.۳۶ کیلومتر طول داشت، میانگین سرعت به ۶۷.۷۲ کیلومتر بر ساعت رسید و بیشینهی سرعت هم ۱۳۸ کیلومتر بر ساعت بود. خودرو در این سفر فقط ۷.۵۱ کیلوواتساعت در هر ۱۰۰ کیلومتر با احتساب تلفات شارژ مصرف کرد و بدون آن تلفات، رقم به ۶.۸۹ کیلوواتساعت در هر ۱۰۰ کیلومتر کاهش یافت. باتری خالص ۵۴.۹ کیلوواتساعتی تنها یکبار شارژ شد و هنگام رسیدن به وین هنوز ۱۶۴ کیلومتر بُرد باقی مانده بود؛ رقمی که در همان شرایط رکورد، برد تئوریک کل را بهمراتب فراتر از ۱٬۴۰۰ کیلومتر میبرد.
سومین رکورد، عنوان کارآمدترین خودروی برقی نزدیک به تولید را برای این کانسپت ثبت میکند. فولکسواگن میشن ایفیشنسی را در ردهی «خودروی برقی چهارسرنشینِ نزدیک به تولید و مناسب استفادهی روزمره» نزد مؤسسهی رکورد آلمان، یعنی iRD، به ثبت رسانده است. با وجود ماهیت رکوردشکن، خودرو از جنبهی کاربردی هم کاملا دور از واقعیت نیست و بهصورت یک کوپهی دو بهعلاوهی دو با درِ عقب بزرگ، ۴۸۱ لیتر فضای بار و محفظههای ذخیرهسازی اضافی طراحی شده است.
صندلیهای عقب برای سرنشینانی با قدی تا حدود ۱.۶۰ متر در نظر گرفته شدهاند، اما فولکسواگن میگوید در تئوری میتوان با همین خودرو یک خانوادهی جوان چهار نفره را هم جابهجا کرد. با خواباندن صندلیهای عقب، سطح بار به طول ۱.۸ متر میرسد. جعبههای ذخیرهسازی زیر صندلیهای عقب قرار دارند و محفظههای دیگری هم پشت پوشش چرخهای عقب تعبیه شدهاند؛ جزئیاتی که نشان میدهد مهندسان فقط به عدد مصرف فکر نکردهاند و هنوز رگهای از منطق روزمره را حفظ کردهاند.
چهرهی میشن ایفیشنسی بهوضوح از XL1 الهام گرفته و نتیجه، کوپهای بسیار پایینقد با طول ۴٬۷۷۵ میلیمتر، عرض ۱٬۷۴۴ میلیمتر و ارتفاع ۱٬۳۹۲ میلیمتر است. فاصلهی محوری ۲٬۷۰۰ میلیمتری آن ۱۰۰ میلیمتر از آیدی. پولو بیشتر شده و طول کلی هم ۷۲۲ میلیمتر افزایش یافته است. بدنه بهسمت عقب باریک میشود، چرخهای عقب کاملا پوشیدهاند و خط سقف کشیده به فرم قطرهای، همان زبانی را تکرار میکند که سالها پیش در ایکسالیک هم دیده میشد.
فولکسواگن این طراحی انتهایی را «بوئتِیلینگ» مینامد؛ یعنی دنبالهای باریک که اجازه میدهد جریان هوا تا حد ممکن به بدنه بچسبد و در انتهای خودرو بهنرمی جدا شود. سه دریچهی فعال خنککاری در دماغه ادغام شدهاند و میتوانند در پنج ترکیب مختلف، جداگانه یا همزمان باز شوند تا فقط بهاندازهی نیاز خودرو هوا وارد شود. وقتی هر سه دریچه بسته باشند، همان ضریب درگ ۰.۱۵۸ به دست میآید.
چرخها هم از بزرگترین محورهای مهندسی این پروژه بودهاند، چون حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد از مقاومت آیرودینامیکی خودرو به آنها مربوط میشود. به همین دلیل، میشن ایفیشنسی از دیفلکتورهای ویژهی چرخ استفاده میکند تا هوا وارد فضای چرخها نشود و آشفتگی ایجاد نکند. چرخهای عقب تا حد زیادی پوشیدهاند و قوس چرخهای جلو هم کاملا به دور تایرها چفت شده است. تایرهای ویژهی کانتیننتال بر پایهی اکوکانتکت ۷ هم با مقاومت غلتشی پایین و دیوارههای جانبی آیرودینامیک، تکمیلکنندهی همین فلسفه هستند.
فولکسواگن برخلاف انتظار، آینههای بیرونی سنتی را حفظ کرده است. آزمایشها نشان دادهاند که آینههای مبتنی بر دوربین، در برابر هزینه و مصرف انرژی اضافی، برتری کافی از نظر بهرهوری ایجاد نمیکنند. زیر خودرو هم تقریبا بهطور کامل پوشیده شده و حتی محور عقب نسبت به آیدی. پولو، ۱۷۰ میلیمتر باریکتر شده تا هم جریان هوا بهتر عبور کند و هم با دم باریک بدنه هماهنگ شود.
زیر این پوستهی آیرودینامیک، فناوری چندان عجیب نیست. میشن ایفیشنسی از همان موتور سنکرون آهنربای دائم آپیپی۲۹۰ استفاده میکند که در آیدی. پولو هم دیده میشود. در این کاربرد، موتور ۱۳۵ اسببخار قدرت و ۲۶۴ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند، فقط ۷۵ کیلوگرم وزن دارد و با گیربکس تکسرعته همراه شده است. نیرو از باتری انامسی با ظرفیت خالص ۵۴.۹ کیلوواتساعت تامین میشود؛ ظرفیتی که فولکسواگن برای خودرو رکوردشکن، بهصورت نرمافزاری ۲.۹ کیلوواتساعت بیشتر از نسخهی تولیدی در اختیار قرار داده است.
فولکسواگن میگوید نسخهی تولیدی عمدا بخشی از انرژی را استفادهنشده نگه میدارد تا دوام بلندمدت باتری بیشتر شود. شارژ سریع دیسی تا ۱۰۵ کیلووات پشتیبانی میشود و شارژ ایسی هم به ۱۱ کیلووات میرسد. مهندسان همچنین پنلهای فتوولتائیک را در شیشهی سقف و درِ عقب جا دادهاند؛ سامانهای ۳۷۰ واتی که انرژی را به باتری نمیفرستد و فقط سامانههای برقی خودرو را تغذیه میکند. بسته به فصل، موقعیت و آبوهوا، این مجموعه در حالت ایدهآل میتواند روزی تا ۳۰ کیلومتر به بُرد خودرو اضافه کند.
وسواس بهرهوری به کابین هم رسیده است. بهجای یک نمایشگر اطلاعاتسرگرمی ثابت، فولکسواگن دوباره سراغ چیدمان ساده و کاربردی خودروی شهری رفته است. راننده میتواند یک گوشی یا تبلت اندرویدی یا اپل را روی ریل نصب کند، دستگاه را بهصورت بیسیم به خودرو وصل کند و امور اطلاعاتسرگرمی را به همان ابزار بسپارد. حتی نیازی به بلندگوهای دائمی هم نیست و یک بلندگوی قابلحمل بلوتوثی جای آن را گرفته تا وزن و قطعات برقی کمتر شود.
صندلیها و پنلهای درِ سبک، قطعاتی با قابلیت بازیافت کامل و کفپوشی از جنس مادهی مرکب سبک با گریپهای لاستیکی یکپارچه، بقیهی این پازل را کامل میکنند. با همین نگاه، نیاز به زیرپاییهای جداگانه هم حذف شده است. بهنظر میرسد فولکسواگن با میشن ایفیشنسی دوباره همان فلسفهای را زنده کرده که زمانی ایکسالیک را به یکی از خاصترین آزمایشهای صنعتی دنیای خودرو تبدیل کرد؛ خودرویی که بیش از هر چیز میخواست نشان دهد چقدر میتوان مصرف انرژی را پایین آورد، حتی اگر نتیجه شبیه چیزی از آینده به نظر برسد.
موتور وان میگوید فولکسواگن پیشتر هم با XL1 همین مسیر را رفته بود و میشن ایفیشنسی حالا جانشین معنوی آن در عصر برقیها به نظر میرسد. نسخهی پلاگینهیبرید سال ۲۰۱۳ در اصل آزمایشی متحرک برای سنجش حد نهایی مصرف انرژی بود و ساختار بسیار سبک و بدنهی قطرهای، تقریبا همهچیز را در خدمت بهرهوری قرار میداد. فولکسواگن همان فلسفه را اینبار برای قوای محرکهی برقی به کار گرفته و آشکارا هم از XL1 بهعنوان یکی از منابع اصلی الهام نام میبرد.
با این حال، هرچند فولکسواگن از XL1 فقط ۲۵۰ نمونه ساخت، فعلا هیچ ادعایی دربارهی تولید نسخهی نهایی جانشین غیررسمی آن مطرح نکرده است. به همین دلیل، میشن ایفیشنسی فعلا بیش از آنکه یک پیشنمایش از محصول نهایی باشد، نمایشگاهی از این ایده است که یک خودروی برقی تا کجا میتواند در کممصرفبودن پیش برود؛ از بدنه و چرخها گرفته تا کابین و حتی پنلهای خورشیدی روی سقف.
شما دربارهی این کانسپت رکوردشکن چه فکر میکنید؟