بزرگ‌ترین هلیکوپتر دنیا، شاهکاری بنام میل MI-12

میل MI12 بزرگ‌ترین هلیکوپتر دنیا بشمار می‌رود که توسط شرکت روسی میل ساخته شد و اولین پرواز موفق خود را در 10 ژوئیه 1968 انجام داد.

Mil V-12
مطالعات و طراحی این هلیکوپتر غول‌پیکر در سال 1959 در شرکت میل آغاز شد اما دستور رسمی ساخت آن در سال 1961 توسط GKAT (کمیته دولتی فناوری هوایی) به میل که سابقه ساخت هلیکوپتر بزرگ MI-6 را داشت، داده شد. در بخشنامه GKAT ساخت هلیکوپتری با ابعادی در اندازه هواپیمای آنتونوف AN-22 که قادر به حمل 20 تا 25 تن بار باشد به جهت حمل‌ونقل تجهیزات نظامی و موشک‌های قاره‌پیما، از میل خواسته‌شده بود. هدف GKAT از سفارش ساخت چنین هلیکوپتری نیاز نیروی هوایی شوروی به هلیکوپتری بزرگ جهت انتقال سریع موشک‌های قاره‌پیما و کاهش استفاده از هواپیماهای آنتونوف AN-22 و ایلوشین IL-76 بود که با پروازهای بسیار زیاد این وظیفه را انجام می‌دادند.

Mil V-12
به دلیل ابعاد غول‌آسا و حمل بار زیاد، شرکت میل در طراحی این هلیکوپتر با محدودیت‌هایی مواجه بود. در ابتدا طرح دو روتور پشت سرهم (همانند بوئینگ CH47 شینوک) برای آن انتخاب شد اما این طرح، مشکلات عمده‌ای چون عدم پایداری در پرواز داشت به همین دلیل میل طرح روتورهای عرضی را انتخاب نمود. در این سیستم به دلیل عکس گرد بودن روتورها، گشتاور منفی چرخش روتورها توسط یکدیگر خنثی‌شده و نیازی به روتور دم نیست. از این سیستم طراحی در هلیکوپترهای اولیه‌ای چون فوک ولف FW-61 استفاده می‌شد اما امروزه این نوع طراحی تقریباً منسوخ‌شده است.

Mil V-12
میل MI-12 که مجهز به بال‌هایی بزرگ جهت نصب موتورها بود، از موتورهای مدل MI-6 استفاده می‌کرد اما درحالی‌که MI-6 دو موتور داشت، تعداد موتورها در MI-12 به 4 عدد افزایش‌یافته بود که هرکدام 6500 اسب بخار قدرت داشتند (مجموعاّ 26000 اسب بخار). هر جفت از این موتورهای توربوشفت با ملخی پنج پره به قطر 35 متر در سر هریک از بال‌ها نصب‌شده بودند. غلاف هر یک از این جفت موتورها دارای پنل های بزرگ قابل بازشدنی بود که جهت دسترسی راحت‌تر به موتورها برای تعمیر و نگهداری طراحی‌شده بودند.

Mil V-12
کابین خلبان MI-12 دوطبقه بود به‌طوری‌که خلبان، کمک‌خلبان، مهندس پرواز و مهندس برق در قسمت پایین و اپراتورهای سیستم ناوبری و رادیویی در کابین بالا قرار می‌گرفتند. برای بارگیری نیز به سه در کشویی در قسمت انتهایی بدنه مجهز بود که دو در بالایی به جوانب باز می‌شدند و در پایینی که مجهز به رَمپ قابل‌جمع شدن جهت بارگیری وسایل نقلیه بود به‌طرف پایین باز می‌شد.

Mil V-12
کنترل این هلیکوپتر به دلیل ابعاد عظیم و طراحی خاص روتورها از مشکلات عمده طراحان آن بود به همین دلیل کابین خلبان با پنجره‌های زیادی طراحی‌شده بود که دید عالی و وسیعی را در اختیار خلبان و کمک‌خلبان قرار می‌داد. MI-12 مجهز به سه ارابه فرود ثابت بود که یکی در زیر دماغه و دو عدد دیگر در زیر بال‌ها نصب‌شده بودند. البته دو چرخ کوچک هم در قسمت انتهایی بدنه تعبیه‌شده بود که همانند جک عمل کرده و قابل‌جمع شدن بودند. این چرخ‌ها در هنگام بارگیری بر روی زمین قرار می‌گرفتند. مخازن سوخت نیز در بال‌ها نصب‌شده بودند و در صورت نیاز قابلیت تجهیز به مخازن سوخت خارجی نیز وجود داشت.

Mil V-12
اولین پروتوتایپ این غول پرنده در سال 1967 دقیقاً 10 سال پس از اولین پرواز مدل MI-6 ساخته شد و اولین پرواز خود را نیز در 27 ژوئن همین سال، زودتر موعد مقرر انجام داد؛ اما این پرواز به دلیل ارتعاشات و مشکلاتی در کنترل هلیکوپتر رخ داد موفق نبود و MI-12 به‌سرعت به زمین بازگشت. پس‌ازاین، با انجام اصلاحاتی مجدداّ در 10 ژوئیه 1968 به پرواز درآمد و توانست اولین پرواز موفق خود را به ثبت برساند. در فوریه سال 1969 میل MI-12 اولین محموله خود را که 31 تن وزن داشت به آسمان برد و در 6 آگوست 1969 باری به وزن 44.2 تن را تا ارتفاع 2255 متر حمل و رکوردی را بنام خود ثبت کرد. این رکورد دست‌نیافتنی در کتاب رکوردهای گینس ثبت شد و همچنان باقی است.

Mil V-12
نمونه دوم این هلیکوپتر هم ساخته شد اما به مدت یک سال کامل در کارخانه در انتظار موتور باقی ماند و سرانجام در مارس 1973 اولین پرواز خود را به انجام رساند. MI-12 عملکرد بسیار بهتری نسبت به انتظارات طراحان داشت و توانست رکوردی جهانی را به ثبت برساند که همچنان پابرجاست. علاوه بر این، طراحان آن نیز جوایز متعددی را به دست آوردند. ازجمله این جوایز می‌توان به جایزه معتبر سیکورسکی اشاره کرد که توسط انجمن هلیکوپتر ایالات‌متحده به جهت دستاورد برجسته در تکنولوژی هلیکوپتر به آنان اعطا شد.

Mil V-12
این هلیکوپتر مأموریت اصلی خود یعنی انتقال سریع موشک‌های بالستیک به نقاط استراتژیک را به‌سرعت به انجام رساند که همین امر موجب کاهش تولید آنتونوف AN-22 (که قبلاً این مأموریت را انجام می‌داد) گردید. در ماه‌های می و ژوئن 1971 دو فروند MI-12 ساخته‌شده، پروازهایی را در سراسر اروپا انجام دادند و یک نمونه آن در بیست و نهمین نمایشگاه هوایی پاریس نیز بنمایش درآمد؛

Mil MI-26
Mil MI-26

اما علیرغم تمامی این موفقیت‌ها و دستاوردها، تولید میل MI-12 به دلیل قدرت مانور کم و مشکلات فنی در سال 1974 متوقف شد و میل تصمیم به ساخت مدلی کوچک‌تر بنام MI-26 به‌عنوان جایگزین آن گرفت. نمونه اولیه در منطقه‌ای نزدیک مسکو در موزه هلیکوپتر مسکو قرار گرفت که همچنان در آنجا نگهداری می‌شود و نمونه دوم نیز به موزه نیروی هوایی شوروی در شرق مسکو جهت نمایش عمومی اهدا شد.

Mil V-12
اما بپردازیم به مشخصات فنی و نکاتی در رابطه با این غول پرنده؛ همان‌طور که ذکر شد، این هلیکوپتر عظیم‌الجثه دارای دو بال بزرگ بود که روتورها در نوک آن‌ها نصب‌شده بودند و به همین به دلیل ساختار خاص و متفاوتی با سایر هلیکوپترها داشت و بیشتر شبیه هواپیمایی بود که قابلیت پرواز عمودی داشت. این غول عمودپرواز می‌توانست به حداکثر سرعت 260 کیلومتر در ساعت دست یابد (سرعت کروز 240 کیلومتر در ساعت) و با یک‌بار سوختگیری 500 کیلومتر را طی کند که البته در صورت تجهیز به مخازن سوخت خارجی این رقم به دو برابر افزایش میافت. وزن خالص میل MI-12 حدود 69 تن و فاصله دوسر روتورهای آن از یکدیگر 67 متر است یعنی بزرگ‌تر از دهانه بال بوئینگ 747 و می‌توانست در صورت تجهیز به صندلی تا 196 مسافر را حمل نماید.

منبع: wikipedia

درباره نویسنده

تصویر پروفایل امیر دهقان

نویسنده و مترجم سایت پدال، دانشجوی کارشناسی ارشد رشته حقوق خصوصی

17 دیدگاه

    1. مصطفی
      سوابق: (213 دیدگاه) ,

      مطلب جالب و مفیدی بود ممنو ن از گردآورنده محترم .
      (لطفاً از منابع معتبرتری استفاده شود زیرا تدوین در wikipedia قابل دسترسی برای هر شخصی است پس منبع معتبر و قابل استنادی نیست.)

      پاسخ
      1. بهنام طیبی
        سوابق: (4441 دیدگاه) ,

        افرین و درود به اقا مصطفی عزیز منم باهات موافقم
        دانشنامه ازاد ویکیپدیا زیادی هم معتبر نیست چون هرشخصی با عضو شدن در دانشنامه ویکیپدیا میتونه مقاله تغییر بده.حالا بستگی داره به مطالعات اعضا دانشنامه
        پس زیادی هم درست نیست.منبع معتبر دیگه ای نوشته بشه بهتره

        پاسخ
        1. بهنام طیبی
          سوابق: (4441 دیدگاه) ,

          روچه حسابی این حرفو زدی؟؟؟؟؟

      2. احسان(احسان سابق)
        سوابق: (2207 دیدگاه) ,

        ویکی پدیا فقط منابع معتبر رو میپذیره و اگر مطلبی از منبعی غیر معتبر باشه به سرعت توسط مدیران سایت پاک میشه(بخصوص اگر مطلب به زبان انگلیسی باشه) پس واقعا قابل استناده

        پاسخ
        1. بهنام طیبی
          سوابق: (4441 دیدگاه) ,

          احسان عزیز پس چرا خود سایت ویکیپیا اعلام کرده دانشنامه ازاد و هیچ مسئولیت قبول نمیکنه برای مقاله هاش؟؟؟؟؟؟ویکیپدیا خودش توهمون صفحه درباره منبع مقاله هاش گفته

        2. Merdad
          سوابق: (17 دیدگاه) ,

          کاملا درسته.
          آزاد از این جهت که میتونی مطالب درست بذاری و ویرایش کنی نه اینکه هر خزعبلی خواستی بذاری.
          مطلب گذاری و ویرایش ویکیپدیا هم به دست علاقه مندانی صورت میگیره که راجع موضوعی،‌اطلاعات کافی دارن یا تحقیق کردن و میان با استفاده از منابعی که مطالعه کردن مطلب مینویسن.
          فک میکنم دوستانی که میگن ویکیپدیا قابل استناد نیست تا حالا قسمت منابع رو ندیدن یا اصلا براشون مهم نبوده!

    2. محمد
      سوابق: (68 دیدگاه) ,

      روسیه تبحر خاصی در ساخت هواپیما ها و هلی کوپتر های عظیم الجسته داره بزرگترین زیر دریایی جهان رو هم روسیه ساخته و بزرگترین هواپیمای جهان رو هم همین طور فک کنم انتونوف225 بوده

      پاسخ
      1. بهنام طیبی
        سوابق: (4441 دیدگاه) ,

        بزرگترین زیردریایی اگه هم روسیه ساخته باشه بازم به قدرت مانور امریکا نمیرسه
        اقا محمد فقط بزرگ بودن ملاک نیست.قدرت تهاجمی بودن و نظامیش هم باید درنظر گرفت

        پاسخ
        1. احمد باقری
          سوابق: (4257 دیدگاه) ,

          حرف شما درسته، ولی نمیشه به همین راحتی هم قضاوت کرد، تا همین چند سال پیش هم اگر دقت می کردی، زیردریایی های روسیه تا عمق 600 متر رو می تونستن برن و صدای بسیار کمتری تولید می کردن و در اون عمق، خفاکاری بیشتری داشتن، در حالی که زیردریایی های آمریکایی، تا عمق 300 متر میتونستن برن، البته این موارد همواره در حال پیشرفت هستند، ولی نکته ای که وجود داره، اینه که روسیه در زمینه ناوهای هواپیمابر و خیلی از ادوات جنگی به خاطر هزینه زیادی که بهشون تحمیل میشه، اونقدر سرمایه گذاری نمیکنه، ولی اگر کمی تحقیق کنی، متوجه میشی که در زمینه زیردریایی های بسیار پیشرفته و حامل انواع موشکها، از جمله موشکهای بالستیک، بسیار سرمایه گذاری میکنه و در زمینه زیردریایی، اصلا در مقابل آمریکا دست و پا بسته نیست و حتی بهتره، ولی خب در خیلی چیزهای دیگه از جمله هواپیماهای رادار گریز، ناوهای رادار گریز و … عقبتره، به خاطر اینکه سرمایه گذاری بسیار کمتری انجام بده، نکته آخر اینکه دلیل این همه سرمایه گذاری زیاد در بخش زیردریایی هم اینه که زیردریایی، یکی از معدود ماشینهای جنگی هست که میتونه خفاکاری بسیار زیادی داشته باشه، روی آب و در دید نیست، تا عمق زیادی میتونه بره و هیچ وابستگی به خشکی نداره و بسیار بسیار بهتر از هر ناوشکن یا ناو دیگری میتونه ادای وظیفه کنه، به خاطر همین هم تمام ناوهای هواپیمابر آمریکایی، همیشه همراه خود حداقل یکی و اکثرا دو زیردریایی تهاجمی دارن، چون خطر زیردریایی دشمن، همیشه به عنوان خطرناک ترین در نظر گرفته میشه.

        2. بهنام طیبی
          سوابق: (4441 دیدگاه) ,

          افرین به احمد باقری عزیز.تشکر میکنم از شما نظرتون زیباکلام توصیف کردید.اخه بعضی از دوستان میان با لحن توهین امیز سخن میگن انگار اینجا میدون جنگ دعوا دارن.
          احمد عزیز مرسی ازشما و از معلومات شما استفاده کردیم.
          درضمن روسیه دومین قدرت نظامی جهان داراست و خیلی کم با امریکا فاصله پیشرفت نظامی داره.ولی امریکا نخبه های زیادی دور خودش جمع کره و هزینه های هنگفتی هم پرداخت میکنه سرهمین خیلی وقت که امریکا رکورد اول در جهان

  1. parham
    سوابق: (106 دیدگاه) ,

    از سال 1959 تحقیقات شروع شده بعد اولین پرواز موفقش 1968 بوده و ساله 1974 توقف تولید شده :))))
    همین کارارو کردن ورشکست شدن. به سایز خیلی اهمیت میدادن الکی. شینوکCH47 آدم میبینه لذت میبره فوق العاده کاربردی. و مقرون به صرفه.

    پاسخ
    1. P.G
      سوابق: (485 دیدگاه) ,

      مرسى دوست من،کاملا باهات موافقم
      بسیارى از ادوات عظیم الجثه اى که روس ها در زمان جنگ سرد ساختن صرفا جنبه ى روکم کنى آمریکایى ها رو داشت و اصلا مزیت عملیاتى و اقتصادى نداشتن،به همین دلیل هم هیچ گاه موفق نبودن و تعداد تولید شده شون به زور به دو سه فروند مى رسید ولى در عوض هزینه هاى بسیار سنگینى رو متحمل میشدن که شرکت هاشون رو به ورشکستگى کشوند،شاهد این مدعا هم همون آنتونف٢٢۵ که فقط یک فروند ازش ساخته شد یا همین هلیکوپتر که تنها دو فروند ازش ساخته شد و چند ساعت بیشتر پرواز نکردن!حالا اگر شما این اعداد ناچیز رو با مثلا بیش از ١۵٠٠ فروند ٧۴٧ یا نزدیک به ١٣٠٠ فروند شینوک ساخته شده تا امروز که هنوز هم تولیدشون ادامه داره مقایسه کنید تفاوت صنعت و دیدگاه صنعتى غرب با کشورهاى بلوک شرق دستتون میاد

      پاسخ
  2. احمد باقری
    سوابق: (4257 دیدگاه) ,

    اکثر این وسایل در زمان خودشون بسیار پر کاربرد هستند، ولی بعد از چند سال با طراحیها و تکنولوژیهای جدید، از رده خارج می شوند. این هم شاهکاری در زمان خودش بود، کلا روسیه در زمینه ساخت ماشینهای پرنده با وزن بسیار بالا، شهره خاص و عام هست.

    پاسخ
    1. parham
      سوابق: (106 دیدگاه) ,

      دوست عزیز شما که اطلاعاتتون در زمینه تجهیزات نظامی روسیه بالاست باید خیلی خوب بدونید که پیشرفت یکباره روسیه در زمینه زیر دریایی رو مدیون جاسوس آمریکایی هستند. که کلیه اطلاعات نظامی آمریکا در این زمینه را با همکاری پسرش که بازنشسته نیروی دریایی آمریکا بود انجام داد. اتفاقا روسیه یا شوروی سابق سرمایه گذاری خیلی بالایی در زمینه تجهیزات نظامی میکردند اگر مطالعه کنید اتفاقا یکی از دلایل فرو پاشی شوروی سابق سرمایه گذاری بسیار زیاد در رابطه با همین زیر دریایی ها و هزینه های نگهداریش بوده.در رابطه با ناو هواپیما بر هم چون اون رو نماد کشور های سرمایه داری و متجاوز می دونستند. و همین طور از وجود هواپیما عمود پرواز موثر. و مناسب پرواز از روی ناو هم بی بهره بودند. تمایلی نشان ندادند. روسیه از نظر الکترونیک بسیار ضعیف است و بیشتر تجهیزات الکترونیکی هواپیما ها جنگنده و راداری خود را از فرانسه خریداری میکند.فقط می توان اونهارو از لحاظ ساخت موشک تحسین کرد. البته سوتی های سامانه موشکی s300 هم در you tube موجود هست.

      پاسخ
      1. بهنام طیبی
        سوابق: (4441 دیدگاه) ,

        قدرتمندترین سلاح موشکی روسیه سامانه موشکی اس 300 و 400 و بهترین هواپیما روسیه سوخو 24 و یک ناو هواپیمابر
        ولی امریکا دارای 12 ناو هواپیمابر و یکی هم درحال ساخت
        اقا پرهام عزیز امریکا که قدرتمندتر هیچ جای بحثی نیست.
        امریکا بزرگترین نیروی دریایی و هوایی و ساحلی و فوق ویژه جهان داراست
        امریکا بیش از 13700 هواپیما حرفه ای فعال داره و بیش از 8000 تانک زرهی فوق
        بعد امریکا بهترین تانک های جهان برای المان میباشد.
        درضمن قدرت امریکا در ناتو کاملا قابل اثبات میباشد.

        پاسخ

دیدگاه شما چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفاً از نوشتن به‌صورت پینگلیش، اجتناب نمایید. نظرات حاوی توهین، عبارات غیراخلاقی، سیاسی، مطالب غیر مرتبط، اسپم، ترول و تبلیغاتی پذیرفته نمی‌شوند. برای تغییر آواتار خود می‌توانید از سایت گراواتار استفاده نمایید.