چطور ممکن است سامانهای که معمولا برای خنککردن کابین به کار میرود، به شتابگیری خودرو هنگام مسابقات درگ کمک کند؟ پاسخ را باید در دوج چلنجر SRT دیمن جستوجو کرد؛ خودرویی که مهندسانش حتی کولر را هم در خدمت عملکرد موتور گذاشتند. در این پروژه، هدف فقط ساخت یک ماسلکار سریع نبود، بلکه ساخت نسخهای خیابانی از «نهاییترین» خودروی مخصوص خط درگ بود.
بهگزارش استلانتیس، ماجرا از تابستان ۲۰۱۵ آغاز شد؛ زمانی که علاقهمندان خودرو هنوز از عملکرد موتور V8 سوپرشارژ هلکت با ۷۰۷ اسببخار قدرت و ۶۵۰ پوند-فوت (۸۸۱ نیوتنمتر) گشتاور در دوج چلنجر SRT و چارجر SRT شگفتزده بودن؛ اما مهندسان دوج به فکر «قدم بعدی» بودند.
داستان ساخت و فناوریهای دوج چلنجر دیمن
مسیر ذهنی مهندسان، با الهام از دوج وایپر و تبدیل یک خودروی پیست به نسخهای خیابانی، به سوی ارتقای چلنجر به نسخهای خیابانی از نهاییترین خودروی درگ رفت. حاصل کار، دوج چلنجر SRT دیمن ۲۰۱۸ بود که اوایل بهار در نمایشگاه بینالمللی خودروی نیویورک و پس از یک کمپین تیزر سهماههی منحصربهفرد رونمایی شد؛ هرچند عددهای عملکردی آن، یعنی ۸۴۰ اسببخار با سوخت بدونسرب ۱۰۰ اکتان، ۸۰۸ اسببخار با بنزین ممتاز ۹۱ اکتان و ثبت یکچهارم مایل (۴۰۲ متر) در ۹٫۶۵ ثانیه با سرعت ۱۴۰ مایل بر ساعت (۲۲۵ کیلومتر بر ساعت)، محرمانه بود.
آغاز تولید این خودرو هم برای اواخر همان سال برنامهریزی شد و تیم کونیسکیس، رئیس برندهای خودروی سواری دوج، SRT، کرایسلر و فیات در آمریکای شمالی، بههمراه کریس کاولند، مدیر مهندسی پیشرفته و پاورترین SRT، جزئیات قوای محرکه و مسیر توسعهی دوسالهی آن را که درون گروه فیات کرایسلر و دور از توجه عمومی پیش رفت، شرح دادند.
کاولند و تیمش برای رسیدن به هدف اولیهی ثبت زمان ۱۰ ثانیه در مسافت یکچهارم مایل، محاسبه کردند که موتور دستکم به ۱۰ درصد قدرت بیشتر و ۲۰ درصد نیروی لانچ بیشتر نیاز دارد؛ به همین دلیل، هدف اولیه برای V8 دیمن به ۷۷۷ اسببخار رسید. بر پایهی فهرست قطعات، ۶۲ درصد از V8 دیمن نسبت به هلکت V8 جدید بود و تغییرهای اصلی در بلوک موتور، میللنگ، پیستونها، شاتونها و سوپرشارژر اعمال شد.
برای کاهش جلب توجه، کاولند نام رمزی «بنی» را برای V8 دیمن برگزید؛ نامی که از شخصیت بنی د بال (Benny the Ball) در مجموعهی کارتونی تام کت از اوایل دههی ۱۹۶۰ گرفته شده بود. از آنجا که Benny the Ball آبی است، کاولند میخواست V8 دیمن هم آبی رنگ شود، اما چنین رنگی در پالت تاییدشدهی رنگهای پیشرانه وجود نداشت، پس طبق سنت دوج، موتورهای دیمن هم قرمز رنگآمیزی شدند. هر پیستون در این موتور در هر کورس قدرت، ۱۱ تُن نیرو را تحمل میکند (نیرویی معادل وزن پنج دوج چلنجر) و این اتفاق برای هر پیستون بیش از ۵۰ بار در هر ثانیه رخ میدهد. هر سیلندر نیز تا ۱٬۹۵۷ پوند بر اینچ مربع (۱۳۴٫۹ بار) فشار را مدیریت میکند.
استفاده از کولر کابین برای خنک کاری موتور دیمن
هوای خنک نقش کلیدی در قدرت چشمگیر V8 دیمن دارد و سامانهی ورودی سهگانهی هوا، شامل اسکوپ به مساحت ۴۵ اینچ مربع (۲۹۰ سانتیمتر مربع)، بخشی از همین فلسفه است. در کنار آن، سامانهی پاور چیلر SRT مبرد کولر را از کابین به واحد چیلر منحرف میکند و دمای هوای ورودی را ۱۸ درجهی فارنهایت (۱۰ درجهی سانتیگراد) کاهش میدهد. همین کاهش دما به چگالی بهتر هوا و در نتیجه توان پایدارتر کمک میکند، بهویژه وقتی موتور تحت فشار شدید کار میکند و هر ذره خنکسازی اهمیت دارد. در عمل، سامانهی انتقال قدرت چلنجر SRT دیمن هنگام لانچ ۱۱٬۱۶۴ پوند-فوت (۱۵٬۱۳۳ نیوتنمتر) گشتاور را تجربه میکند و به همین دلیل، میلگاردان، نیممحورها و دیفرانسیل برای تحمل این نیرو تقویت شدهاند.
سامانهی تعلیق تطبیقی با تنظیم ویژه، هنگام لانچ ۲٬۵۷۶ پوند (۱٬۱۶۸ کیلوگرم) را از محور جلو به محور عقب منتقل میکند و ترنسبریک بههمراه ذخیرهی گشتاور، بیشترین گشتاور و بوست را در شروع حرکت به دست میدهند. در یک دور یکچهارم مایل، V8 دیمن ۱۷۳ فوت مکعب (۴٫۹ متر مکعب) هوا میکشد؛ مقداری برابر با ظرفیت ریهی ۸۱۶ انسان. حتی گفته میشود که موتور میتواند کابین چلنجر را در ۸۰۰ فوت (۲۴۴ متر) از هوا خالی کند. برای آزمودن این موتور، دیمن V8 در سلول دینامومتر سی صفر هفت، یکی از دو سلولی که برای تست موتورهای مسابقهای نسکار ساخته شدهاند، آزمایش شد و اپراتورها برای جلبنکردن توجه، آخرهفتهها و شبها روی آن کار میکردند. حتی ابزارهای آن سلول هم دوباره کالیبره شدند تا دادههای عملکرد هلکت را نمایش دهند.
در توان نامی، V8 دیمن در هر دقیقه ۱٫۶ گالن (۶٫۱ لیتر) سوخت مصرف میکند، در حالی که یک دوش معمولی در هر دقیقه ۲ گالن (۷٫۶ لیتر) آب جریان دارد. برای تامین حجم و فشار سوخت موردنیاز، پمپ دوم داخل باک به باک سوخت چلنجر SRT دیمن افزوده شد. در جلسات داخلی نیز برای پنهانماندن هدف واقعی پروژه، تنها از نامهای چلنجر ادیشن ویژه یا چلنجر اسای استفاده میشد و دادههای پروژه روی یک محل رایانهای جداگانه نگهداری میشد که دسترسی به آن فقط برای تعداد کمی از افراد ممکن بود.
پخش از رسانه
گرمای تولیدشده توسط موتور در توان نامی آنقدر بالاست که یک بطری آب همدمای اتاق را در ۱٫۲ ثانیه به جوش میآورد. با وجود این، هر V8 دیمن و هر V8 هلکت پیش از ارسال به کارخانهی مونتاژ در برمپتونِ انتاریو، در کارخانهی موتور سالتییو، مکزیک، بهمدت ۴۲ دقیقه زیر بار روی دینامومتر آزمایش میشود. از اواخر همان سال، باید مراقب یک قهرمان تازه در خطهای درگ بود؛ دوج چلنجر SRT دیمن ۲۰۱۸.
شما این ترفند دوج برای استفاده از کولر در خدمت موتور را چطور ارزیابی میکنید؟
/