تیونینگ دیوانه وار کوروت Z06 با ۱۳۰۰ اسب بخار؛ تست و بررسی سوپراسپرت با چتر نجات!

شورولت کوروت C6 در حالت استاندارد هم یکی از جدی‌ترین ساخته‌های عضلانی آمریکا به‌شمار می‌رود. پیشرانه‌ی تنفس طبیعی LS7 V8 با حجم ۷ لیتر از کارخانه ۵۰۵ اسب بخار قدرت تولید می‌کند و کمبودی از نظر توان ندارد. بااین‌حال، مالک خودرو تصمیم گرفت فقط یک توربو به شورولت کوروت Z06 (Chevrolet Corvette Z06) اضافه کند؛ توربویی که به‌اندازه‌ای بزرگ به‌نظر می‌رسد که می‌تواند تمام پیشرانه را ببلعد. آنچه زیر کاپوت قرار گرفته جنون‌آمیز است، اما بخش‌هایی که دست‌نخورده باقی مانده‌اند، تضاد عجیب‌تری میان یک خودروی جاده‌ای و هیولایی مسابقه‌ای می‌سازند.

به‌گزارش هات‌کارز، مالک خودرو فردی به‌نام آنویل است که Z06 افراطی خود را در ویدیویی از کانال یوتیوب اتوتوپیا ال‌ای به نمایش گذاشت. هوای موردنیاز پیشرانه از طریق Garrett G57-3000 تامین می‌شود؛ محصولی که آنویل آن را توربوی Pro Mod و یکی از بزرگ‌ترین توربوهای ساخت گرت می‌خواند. عدد 3000 در نام توربو به توانی اشاره دارد که گرت پشتیبانی از آن را ممکن می‌داند و خود قطعه نیز برای سنگین‌وزن‌های مسابقات درگ ساخته شده. ابعاد غول‌آسای توربو و هدف اولیه‌ی آن نشان می‌دهد توصیف آنویل اغراق‌آمیز نیست.

دو ویست‌گیت ۶۶ میلی‌متری پرسیژن، یک اینترکولر ۱۵٫۲ سانتی‌متری، انژکتورهای ۲۶۰۰ سی‌سی و پمپ ایروموتیو با توان جابه‌جایی حدود ۳۷٫۹ لیتر سوخت در دقیقه، مجموعه‌ی توربو را همراهی می‌کنند. زیر تمام تجهیزات، یک پیشرانه‌ی V8 با حجم حدود ۷ لیتر قرار دارد که به شاتون‌ها و پیستون‌های تقویت‌شده در کنار سرسیلندرهای AFR مجهز شده. آنویل بیشتر قطعات را نمونه‌های آماده‌ی موجود در بازار توصیف می‌کند و از نگاه او اتفاق چندان عجیبی در ساخت پیشرانه رخ نداده. با وجود چنین ادعایی، خودرو در پایین‌ترین فشار بوست حدود ۱٫۰۳ بار، ۱۳۰۰ اسب بخار قدرت می‌سازد؛ رقمی بیش از دوونیم برابر توان کارخانه‌ای Z06، آن هم در تنظیمی که نقش حالت ملایم را دارد.

دکمه‌ی Scramble روی فرمان اجازه می‌دهد فشار بوست هنگام حرکت از حدود ۱٫۰۳ به ۲٫۰۷ بار افزایش پیدا کند. سامانه‌ی نیتروس هم وجود دارد، ولی متصل نشده، زیرا حتی آنویل چنین ترکیبی را بیش‌ازحد می‌داند. باورنکردنی‌تر آنکه پیکربندی کنونی فقط نسخه‌ی ملایم پروژه محسوب می‌شود و توربو از ابتدا با هدف دستیابی به بیش از ۳۰۰۰ اسب بخار انتخاب شده بود. پیشرانه‌ی فعلی تحمل چنین توانی را ندارد، بنابراین موتور قدرتمندتری برای نسخه‌ی 2.0 خودرو در حال ساخت است.

نیرو از طریق گیربکس دستی RPM Stage 7، کلاچ سه‌صفحه‌ای و مجموعه‌دنده‌ی سفارشی ویژه‌ی شتاب‌گیری در بزرگراه به چرخ‌ها می‌رسد. دنده‌ی دوم تا حدود ۱۹۳ کیلومتربرساعت ادامه پیدا می‌کند، دنده‌ی سوم از ۲۹۰ کیلومتربرساعت عبور می‌کند و دنده‌ی چهارم سرعتی بیش از ۳۲۲ کیلومتربرساعت را پوشش می‌دهد. برای مقایسه، حداکثر سرعت Z06 استاندارد حدود ۳۱۹ کیلومتربرساعت اعلام شده. ضرایب دنده باعث می‌شوند خودرو برای حرکت‌های کوتاه میان دو چراغ راهنمایی عملا بی‌استفاده باشد، اما در بزرگراه چهره‌ی واقعی خود را نشان می‌دهد. چتر نجات نصب‌شده در عقب نیز دقیقا به همین دلیل حضور دارد.

آنویل علاقه‌ای به پیست ندارد، ولی می‌گوید پس از حرکت‌های بزرگراهی با سرعت ۳۴۶ تا ۳۵۴ کیلومتربرساعت چتر را باز کرده و این ادعا شوخی نیست. تضاد اصلی زمانی آشکار می‌شود که کابین را می‌بینیم؛ صندلی‌ها، داشبورد و بیشتر فضای داخلی همان قطعات کارخانه‌ای هستند. هیچ قفس ایمنی یا سامانه‌ی کنترل کششی وجود ندارد و سیستم تهویه‌ی مطبوع و بخاری نیز حذف شده‌اند؛ تصمیمی جسورانه برای خودرویی که در آریزونا تردد می‌کند. کاپوت هم کنار گذاشته شده تا توربوی عظیم و تجهیزات پیشرانه بدون پوشش باقی بمانند.

محور جلو از رینگ‌های باریک ولد و ترمزهای کارخانه‌ای استفاده می‌کند، درحالی‌که تبدیل ۱۵ اینچی محور عقب با تایرهای درگ ۳۲۵ میلی‌متری Mickey Thompson ET Street R همراه شده. هنگام فیلم‌برداری مشکلی پیش آمد و ECU در زمانی نامناسب، دریچه‌ی گاز را ۴ درصد باز تشخیص می‌داد. تیونر آنویل به محل آمد، حسگر دریچه‌ی گاز را دوباره کالیبره کرد و نقص برطرف شد؛ سپس خودرو سه بار حرکت نمایشی انجام داد. یکی از سرنشینان با بدنی مورمور از خودرو پیاده شد و مجری فقط خوشحال بود که طول جاده برای رسیدن به دنده‌ی چهارم کفایت نمی‌کرد.

نظر شما درباره‌ی رانندگی با چنین کوروت مهارنشدنی و بدون قفس ایمنی چیست؟