مرور قوی‌ترین بنتلی‌های پنج دهه گذشته به بهانه معرفی تورکال ۸۸۸ اسب بخار

بنتلی رسماً از مدل تورکال پرده‌برداری کرد؛ نخستین خودروی برقی و قدرتمندترین محصول تولیدی تاریخ این کمپانی بریتانیایی. این شاسی‌بلند جذاب که روی پلتفرم PPE گروه فولکس‌واگن (مشترک با آئودی و پورشه) توسعه یافته است، در نسخه پایه ۸۲۱ اسب بخار و در نسخه S قدرتی معادل ۸۸۸ اسب بخار تولید می‌کند. تورکال سرآغاز عصری جدید برای بنتلی است اما برای درک بهتر این مسیر، باید نگاهی به سیر تکامل قدرت و شکوه در مدل‌های پرچم‌دار این برند بریتانیایی در ۵۰ سال گذشته بیندازیم. بنتلی در طول تاریخ خود همواره خودروهایی ساخته که علاوه بر اوج شکوه و تجمل، عملکردی خیره‌کننده در کلاس گرندتوررهای اصیل ارائه داده‌اند. با آغاز پادشاهی تورکال، مرور پرقدرت‌ترین بنتلی‌های هر دهه نشان می‌دهد که مهندسان این برند چگونه مرزهای قدرت را جابه‌جا کرده‌اند.

در دهه ۷۰ میلادی بنتلی تحت مالکیت رولزرویس بود و محصولاتش شباهت ساختاری بسیار زیادی به برند مادر داشتند. بااین‌حال، تجمل و عملکرد فنی همچنان در کانون توجه قرار داشت. مدل T2 که در سال ۱۹۷۷ معرفی شد، نسخه ارتقاءیافته T1 بود و از فرمان رک‌اندپینیون، سیستم تهویه مطبوع پیشرفته و چهره‌ای به‌روزتر بهره می‌برد. پیشرانه ۶.۷۵ لیتری هشت سیلندر L410 در ابتدای دهه حدود ۲۰۰ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد اما از اواخر سال ۱۹۷۹ با افزودن سیستم انژکتور بوش برای گذراندن استانداردهای آلایندگی آمریکا و ژاپن، قدرت آن به ۲۲۰ اسب بخار رسید. همین پیشرانه روی نسل اول بنتلی کورنیش نیز نصب شد. اگرچه ۲۲۰ اسب بخار طبق استانداردهای امروزی عدد بزرگی نیست اما در زمان خود این خودروها را در صدر لوکس‌های پرقدرت قرار می‌داد.

در دهه ۸۰، بنتلی تصمیم گرفت هویت مستقل و اسپرت خود را احیا کند. در سال ۱۹۸۵ مدل توربو R متولد شد که بر پایه رولزرویس سیلور اسپریت ساخته شده بود اما یک تفاوت بزرگ داشت که استفاده از توربوشارژ روی پیشرانه ۶.۷۵ لیتری V8 و بازنگری کامل در سیستم تعلیق بود. آنتی‌رول بار سفت‌تر، کمک‌فنرهای گازی دقیق‌تر و تایرهای پهن‌تر، سواری هیجان‌انگیزی به این سدان بزرگ بخشیدند. در آن زمان رولزرویس و بنتلی آمار رسمی قدرت را اعلام نمی‌کردند اما تست‌های مستقل نشان داد که موتور توربوی اولیه ۳۰۰ اسب بخار قدرت دارد. با تجهیز این پیشرانه به سیستم انژکتور در سال ۱۹۸۷، خروجی آن به ۳۳۰ اسب بخار رسید تا توربو R به احیای مجدد نام بنتلی در بازار کمک کند.

موفقیت توربو R سبب شد مهندسان بنتلی فشار را روی توسعه این سدان پرقدرت حفظ کنند. پس از عرضه نسخه بازنگری‌شده در سال ۱۹۹۵ و معرفی مدل توربو RT در سال ۱۹۹۷، نوبت به معرفی نسخه نهایی یعنی توربو RT مولینر در سال ۱۹۹۸ رسید که تنها به‌صورت سفارشی و در تعداد بسیار محدود تولید شد. در این مدل، قدرت پیشرانه ۶.۷۵ لیتری هشت سیلندر توربو با ارتقاهای فنی از ۴۰۰ به ۴۲۰ اسب بخار افزایش یافت. این موتور شاهکار، قدرتمندترین نسخه از پیشرانه هشت سیلندر توربوی دهه ۹۰ بود که روی کوپه دودر کانتیننتال T نیز قرار گرفت. کانتیننتال T که نسخه فاصله محوری کوتاه کانتیننتال R بود، ابتدا ۴۱۵ اسب بخار قدرت داشت اما در سال ۱۹۹۸ به همین پیشرانه ۴۲۰ اسب بخاری مجهز شد.

پیوستن بنتلی به گروه فولکس‌واگن در سال ۱۹۹۸ فصل جدیدی را در تاریخ این کمپانی رقم زد. با معرفی کانتیننتال GT در نمایشگاه پاریس ۲۰۰۲ و بهره‌گیری از پیشرانه ۱۲ سیلندر W شکل توئین توربو (W12)، بنتلی وارد عصر جدیدی از گرندتوررها شد. در سال ۲۰۰۹، بنتلی نسخه محدود و پرچم‌دار کانتیننتال سوپراسپرت را معرفی کرد. پیشرانه ۶ لیتری W12 توئین ‌توربوی این خودرو ۶۳۰ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد که آن را به قدرتمندترین بنتلی تاریخ تا آن زمان تبدیل کرد. همچنین این مدل نخستین خودروی بنتلی با قابلیت استفاده از سوخت زیستی E85 (اتانول) در کنار بنزین معمولی بود.

نسل دوم کانتیننتال GT که برای مدل ۲۰۱۱ معرفی شده بود، در سال ۲۰۱۷ میزبان یکی از تهاجمی‌ترین محصولات تاریخ بنتلی شد یعنی نسل دوم کانتیننتال سوپراسپرت شد. سپرها، رکاب‌ها و باله عقب اختصاصی، آیرودینامیک خودرو را به‌شدت بهبود داده بودند. زیر کاپوت این غول بریتانیایی، نسخه ارتقاءیافته پیشرانه ۶ لیتری W12 قرار داشت که ۷۰۰ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد. شتاب صفر تا صد کیلومتر بر ساعت این خودرو تنها ۳.۴ ثانیه بود که عملکردی در حد سوپراسپرت‌های زمان خود محسوب می‌شد. کانتیننتال سوپراسپرت ۲۰۱۷ تا زمان معرفی مدل مولینر بتور در سال ۲۰۲۲، عنوان قدرتمندترین خودروی تولیدی تاریخ بنتلی را در اختیار داشت تا اینکه اکنون تورکال برقی با ۸۸۸ اسب بخار قدرت، تمام این رکوردها را جابه‌جا کرده است.