مقایسه‌ی بزرگ؛ بررسی سه نسل رودستر V12 پاگانی زوندا و هوایرا و یوتوپیا

کارشناسان و خبرنگاران تاپ‌گیر، برای اولین‌بار توانسته‌اند فرصت بی‌نظیر رانندگی با سه مدل مختلف از محصولات پاگانی را به شکل هم‌زمان، تجربه کنند. سفری چندروزه و رؤیایی در دل جاده‌های بی‌نظیر منطقه‌ی گران ساسو در ایتالیا، با سه نسل متفاوت از رودسترهای افسانه‌ای پاگانی، ضمن ملاقات اختصاصی با خالق این خودروها، کاملا رویایی به نظر می‌رسد.

هوراچیو پاگانی دو دستگاه از خودروهای کلکسیون شخصی خود، شامل یک دستگاه پاگانی زوندا F رودستر با بدنه‌ی فیبر کربن و نمونه‌ی منحصربه‌فرد پاگانی هوایرا رودستر HP را که بخشی از مشخصات فنی هوایرا رودستر BC را به ارث برده اما از نظر آیرودینامیک و شاسی ملایم‌تر شده است، در اختیار تیم آزمایش قرار داد. در کنار این دو شاهکار کلاسیک، جدیدترین ساخته‌ی این برند یعنی پاگانی یوتوپیا رودستر مجهز به جعبه‌دنده‌ی دستی هفت‌سرعته و با رنگ خیره‌کننده‌ی سبز مارا نیز حضور داشت.

گفت‌وگو با هوراچیو پاگانی در کارگاه یا «آتلیه» مشهور این خودروساز رقم خورد؛ مکانی شگفت‌انگیز که مهد هنر دست، اشتیاق، توجه وسواس‌گونه به جزئیات و اوج مهندسی در قلب سرزمین سوپراسپرت‌ها به‌شمار می‌رود. به‌گزارش Topgear، خودروهای متعدد در مراحل گوناگون ساخت، از شاسی برهنه گرفته تا محصولات تقریبا کامل‌شده، در گوشه‌وکنار کارگاه دیده می‌شوند. در این مجموعه می‌توان روند ساخت را در هر مرحله متوقف کرد و از محصول به‌عنوان یک اثر مجسمه‌سازی جاودانه لذت برد. پیرامون محوطه‌ی اصلی مونتاژ، بخش دیگری از کلکسیون شخصی پاگانی شامل نخستین شاسی زوندا C12 (شاسی #1)، مدل‌های پیست‌محور و خودروهای مشتریان که برای سرویس دوره‌ای یا برنامه‌های بازسازی و شخصی‌سازی آماده می‌شوند، چیده شده‌اند.

فضای کارگاه مملو از تکاپو و صدای ابزار برای ساخت قطعات دست‌ساز، چرخش دریل و فریاد پیشرانه‌های V12 در هنگام آزمایش است، اما دیوارهای این آتلیه آرامشی عمیق دارند و هیاهوی جهان واقعی را بیرون نگه می‌دارند. مهندسان این مجموعه با همان آزمون‌های تصادف، استانداردهای آلایندگی و مقررات صوتی اروپا دست‌وپنجه نرم می‌کنند، اما کشمکش بر سر زمان‌های پیست و جنگ تمام‌نشدنی بر سر بوست و نیروی رو‌به‌پایین (Downforce) در اینجا رنگ می‌بازد. هوراچیو پاگانی با اشتیاق از افزایش چشمگیر توانمندی‌های کارخانه می‌گوید؛ جایی که غربیلک‌های فرمان از یک بلوک آلومینیومی یکپارچه‌ی ۴۳ کیلوگرمی تراشیده می‌شوند و شاسی‌های فیبر کربنی مستقیما از اتوکلاوها بیرون می‌آیند.

پاگانی زوندا F رودستر حاضر در این تجربه، پس از یک دوره‌ی کامل بازسازی هنوز حتی یک کیلومتر هم توسط مالک رانده نشده بود. تعیین ارزش دقیق چنین خودروهایی که به‌صورت خصوصی معامله می‌شوند دشوار است، اما با توجه به فروش اخیر یک نسخه از مدل سینکو رودستر با بهایی فراتر از ۲۰ میلیون دلار، ارزش این زوندا F دستی شش‌سرعته حدود ۱۵ میلیون دلار برآورد می‌شود. نقطه آغاز حرکت در چندساعتی شهر رم و در دامنه‌ی قله‌ی کورنو گرانده، بلندترین نقطه‌ی رشته‌کوه آپنین تعیین شد. فلسفه‌ی طراحی پاگانی برخلاف موج حاکم بر سوپراسپرت‌های شبیه به خودروهای مسابقه‌ای، بر پایه‌ی هنر اصیل مد و طراحی ایتالیایی شکل گرفته است.

مدل زوندا F پس از معرفی نسل‌های اولیه C12 و C12 S متولد شد و پیش از آنکه نسخه‌هایی نظیر سینکو و سری 760 به سمت جعبه‌دنده‌های تک‌کلاچه پدال‌شیفتر و رفتارهای خشن‌تر بروند، به نقطه تعادل بی‌نظیری دست یافت. پیشرانه‌ی تنفس طبیعی M120 ساخت مرسدس AMG با حجم ۷٫۳ لیتر و آرایش V12 قدرتی معادل ۶۵۰ اسب بخار در ۶٬۲۰۰ دوربردقیقه تولید می‌کند. وزن خشک این خودرو ۱٬۲۳۰ کیلوگرم است و بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۲ میلادی تنها ۲۵ دستگاه کوپه و ۲۵ دستگاه رودستر از آن تولید شد. در سوی دیگر، هوایرا با سامانه‌ی آیرودینامیک فعال جلو و عقب و پیشرانه‌ی توئین‌توربوی M158 ساخت AMG متصل به جعبه‌دنده‌ی هفت‌سرعته خودکارشده‌ی عرضی وارد میدان شد. نسخه‌ی سفارشی HP با بهره‌گیری از تنظیمات پیشرانه‌ی ۸۰۲ اسب بخاری مدل BC، هویتی وحشی اما با سیستم تعلیقی انعطاف‌پذیرتر دارد.

مدل یوتوپیا رودستر تلاشی دوباره برای بازگشت به ریشه‌های اصیل بدون ورود به رقابت‌های صرفا پیست‌محور به شمار می‌رود. پیشرانه‌ی توئین‌توربوی V12 در یوتوپیا توان تولید ۸۶۴ اسب بخار قدرت و ۱٬۱۰۰ نیوتن‌متر گشتاور را دارد و با جعبه‌دنده‌ی دستی هفت‌سرعته اکستراک (Xtrac) همراه شده است. مونوکوک این ابرخودرو از ترکیب کربو-تیتانیوم HP62 G2 و کربو-تریاکس HP62 با زیرشاسی‌های لوله‌ای فولادی کروم‌مولیبدن ساخته شده و وزن خشک آن به ۱٬۲۸۰ کیلوگرم می‌رسد. برنامه‌ریزی تولید این شاهکار به ۱۳۰ دستگاه با قیمت پایه‌ی ۲٫۶ میلیون پوند (به‌همراه مالیات‌های محلی) محدود شده است.

ورود به کابین زوندا F حسی سرشار از سبکی و شگفتی رقم می‌زند. غربیلک فرمان با ترکیب چرم و چوب، دریچه‌های هوای پریسکوپی و بافت کربنی بی‌نقص، فضایی دور از نمایشگرهای امروزی ایجاد کرده‌اند. فشردن دکمه‌ی استارت روی سرِ دسته‌دنده، غرش سهمگین پیشرانه‌ی ۷٫۳ لیتری را بیدار می‌کند. زوندا F در جاده چابکی فوق‌العاده‌ای به نمایش می‌گذارد و بازخورد فرمان و شاسی آن شباهت بی‌نظیری به نسخه‌ای بسیار بزرگ‌تر و نیرومندتر از لوتوس الیز (Lotus Elise) دارد که با گشتاور عظیم پیشرانه می‌توان تعادل پیچ‌ها را به‌راحتی کنترل کرد.

رانندگی با هوایرا رودستر HP تجربه‌ای سرشار از شتاب ویرانگر، صدای سوت توربوها و خشم پیشرانه است. حالت‌های رانندگی مختلف نظیر بارانی، راحت، اسپرت، مسابقه و خاموش‌کردن کامل سامانه پایداری الکترونیکی برای آن تعبیه شده است. تعویض دنده‌ها ضربه‌های مستقیم و سریعی دارند و پایداری بخش جلوی خودرو ستودنی ظاهر می‌شود، هرچند شتاب‌گیری شدید در پیچ‌ها مستلزم تسلط کامل راننده بر گشتاور مهارنشدنی بخش عقب خواهد بود.

یوتوپیا رودستر این دو شخصیت را به‌زیبایی به یکدیگر پیوند می‌زند. قرارگیری جعبه‌دنده‌ی دستی هفت‌سرعته با الگوی تعویض خاص که در ابتدا نیازمند کمی دقت است، پس از چند دقیقه رانندگی حسی بی‌همتا از کنترل مکانیکی به همراه می‌آورد. غرش پیشرانه در ترکیب با صدای توربوها و آتش خروجی اگزوز در معکوس‌ها طنین‌انداز می‌شود.

با اینکه هایپرکارهایی نظیر فراری F80 یا مک‌لارن W1 روی ارقام پیست تمرکز دارند، یوتوپیا حس ناب رانندگی، لذت بصری و اصالت مهندسی را ارائه می‌دهد. زوندا F با خلوص مکانیکی مثال‌زدنی، هوایرا با شتاب وحشیانه و یوتوپیا با کمال مهندسی نشان می‌دهند که پاگانی مسیری مجزا و دست‌نیافتنی در تاریخ خودروسازی ترسیم کرده است.

از میان این سه شاهکار رودستر پاگانی، شما لذت خالص زوندا F تنفس طبیعی را ترجیح می‌دهید یا فناوری نوین یوتوپیا؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.