مقایسه جگوار تایپ 01 و مرسدس AMG GT چهاردر، برقی‌های بحث‌برانگیز!

تا همین چند سال پیش، قواعد بازی در بالاترین رده خودروهای پرفورمنس چهاردر و چهارنفره کاملاً ساده و کلیشه‌ای بود؛ دماغه‌ای تهاجمی، بدنه‌ای با خطوط سیال و البته طنین غرورآفرین یک پیشرانه غول‌پیکر V8 که در زیر کاپوتی کشیده جا خوش کرده بود؛ فرمولی که نسل اول مرسدس AMG GT چهاردر نیز آن را به بی‌نظیرترین شکل ممکن اجرا کرد اما با گذر زمان و رسیدن به سال ۲۰۲۶، صنعت خودرو چنان تحولی به خود دیده که موتورهای بنزینی به‌کلی از این فرمول حذف شده‌اند و جای خود را به معماری‌های تمام برقی با قدرت‌های چهاررقمی داده‌اند. در این میان، جگوار پس از انتظاری طولانی بالاخره پرده از نسخه تولیدی تایپ ۰۱ برداشت؛ خودرویی که وارث خط فکری کانسپت بسیار جنجالی تایپ ۰۰ است و در آن‌سوی میدان باید با مرسدس AMG GT چهاردر جدید رقابت کند؛ محصولی که طراحی ساختارشکن آن در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ حاشیه‌ساز شده بود.

طراحی جگوار تایپ ۰۱ با طول ۵,۲۳۵ میلی‌متر و فاصله محوری ۳,۲۰۰ میلی‌متر، رویکردی تلفیقی از مینیمالیسم و المان‌های کلاسیک مدل افسانه‌ای E تایپ دارد. نکته جالب‌توجه اینجاست که کاپوت بسیار کشیده این خودرو میزبان صندوق جلو نیست بلکه دلیل اصلی آن معماری مهندسی خاص خودرو است؛ جایی که ۳۲ سلول از مجموع ۲۰۰ سلول باتری در بخش جلویی کابین جای گرفته‌اند. این ترفند هوشمندانه نه‌تنها فضای نشستن سرنشینان را آزادتر و کف کابین را تخت‌تر کرده، بلکه توزیع وزن ایده‌آل ۵۰:۵۰ را به ارمغان آورده است. این غول آلومینیومی وزنی در حدود ۲.۷ تن دارد که البته با ارتفاع فوق‌العاده پایین ۱,۴۰۳ میلی‌متری و رینگ و لاستیک‌های تنومند ۲۳ اینچی، ظاهری شبیه به یک بتموبیل زمینی پیدا کرده است.

در سمت مقابل، مرسدس AMG GT چهاردر با ارتفاعی که تنها حدود یک سانتی‌متر از رقیب بریتانیایی‌اش بیشتر است، کاملاً در تونل باد تراش خورده و ضریب درگ خیره‌کننده ۰.۲۲ را ثبت کرده است. این مدل به لطف آئرودینامیک فعال شامل جلوپنجره متحرک، سیستم تنظیم فشار کف بدنه و دیفیوزر عقب بازشونده، عملکردی آیرودینامیکی دارد. در نمای جلو، ترکیب جلوپنجره پانامریکا با نورپردازی پس‌زمینه و چراغ‌های متمایزی که ستاره سه پر مرسدس را در قالب دی‌لایت حمل می‌کنند، چهره‌ای تهاجمی به خود گرفته؛ هرچند بخش عقب با طراحی دم‌بریده و صفحه مشکی احاطه‌کنندهٔ شش چراغ گرد ستاره‌ای‌شکل، نظرات متفاوتی را به دنبال داشته است.

با ورود به داخل کابین هر دو خودرو، با فلسفه‌ای کاملاً هماهنگ با نمای بیرونی روبه‌رو می‌شوید. فضای داخلی جگوار تایپ ۰۱ شباهتی به خودروهای مرسوم ندارد و بیشتر به یک سالن استراحت پیشرو و فوق‌العاده مینیمال شبیه است. در این کابین هیچ دکمه یا کنترل آنالوگ چشمگیری دیده نمی‌شود و داشبورد باریک آن با یک فرمان دوپره، یک نمایشگر عمودی کوچک و یک نمایشگر افقی سایز متوسط ترکیب شده است. چهار صندلی مجزای خودرو باریک‌ترین نمونه‌هایی هستند که تاکنون روی یک جگوار تولیدی نصب شده‌اند و توسط یک کنسول مرکزی سرتاسری با تزئینات برنجی از یکدیگر جدا گشته‌اند. تمام ادوات رفاهی و فضاهای بار این خودرو تا زمان نیاز، پنهان باقی می‌مانند.

در سوی دیگر میدان، کابین مرسدس AMG تجسمی از ارگونومیکِ تهاجمی و تفکر پیست‌محور است. راننده و سرنشین جلو با یک فرمان مسابقه‌ای D کات و سیستم غول‌پیکر هایپرسکرین MBUX مواجه می‌شوند که شامل یک نمایشگر اختصاصی ۱۴ اینچی برای سرنشین جلو است. صندلی‌های عقب نیز به‌گونه‌ای فرم گرفته‌اند که سرنشینان را در شدیدترین شتاب‌های جانبی جی در آغوش بگیرند. اگر نشستن در جگوار حس حضور در یک سالن اشرافی فرودگاهی را تداعی کند، حضور در کابین AMG کاملاً شبیه به قرار گرفتن در صندلی یک جنگنده مافوق صوت است.

هر دو خودرو بر پایه پلتفرم‌های اختصاصی الکتریکی با ولتاژ بیش از ۸۰۰ ولت شکل گرفته‌اند و از سیستم سه‌موتوره با قابلیت توزیع بُرداری گشتاور سود می‌برند. جگوار تایپ ۰۱ با اتکا به سه موتور الکتریکی (دو موتور روی محور عقب و یکی در جلو) خروجی عظیمی معادل ۱۰۱۵ اسب بخار قدرت و ۱۳۶۵ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند. سیستم هوشمند خودرو به‌گونه‌ای است که در حالت رانندگی بهینه، موتورهای عقب را از مدار خارج کرده و خودرو را به یک نمونه دیفرانسیل جلو تبدیل می‌کند اما تقسیم نیروی استاندارد روی نسبت ۳۰ به ۷۰ بین محورهای جلو و عقب تنظیم شده است. انرژی این مجموعه از باتری ۱۱۸ کیلووات ساعتی تأمین می‌شود که بر اساس استاندارد EPA برد ۶۴۴ کیلومتر و بر اساس استاندارد WLTP برد ۷۲۰ کیلومتر را ارائه می‌دهد. این خودرو با وجود وزنی در حدود ۲.۷ تن، ظرف ۳.۲ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد و به لطف سیستم تعلیق بادی و فرمان‌پذیری چرخ‌های عقب تا زاویه ۶ درجه، شعاع گردشی معادل ۱۱.۵ متر (در حد یک هاچ‌بک جمع‌وجور) دارد.

در سوی مقابل، مرسدس AMG GT63 چهاردر با بهره‌گیری از فناوری انقلابی موتورهای شار محوری ساخت شرکت یاسا، استانداردهای جدیدی را تعریف کرده است. این موتورهای فشرده و سبک‌وزن خروجی حیرت‌انگیز ۱۱۷۰ اسب بخار قدرت و گشتاور سرسام‌آور ۲۰۰۰ نیوتن‌متر را به چرخ‌ها تزریق می‌کنند. این هیولای آلمانی با وجود وزنی فراتر از ۲.۴ تن، شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت را در مدت‌زمان چشمگیر ۲.۴ ثانیه (و حتی ۲.۱ ثانیه با تکنیک رول‌اوت) ثبت می‌کند و حداکثر سرعت آن روی عدد ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت محدود شده است. باتری ۱۱۱ کیلووات ساعتی این مدل (با ۱۰۶ کیلووات ساعت ظرفیت مفید) از سیستم خنک‌کاری اختصاصی سلولی بهره می‌برد که امکان شارژ فوق‌سریع DC با توان خیره‌کننده ۶۰۰ کیلووات را فراهم می‌کند. برد حرکتی این مدل بر اساس استاندارد WLTP تا ۷۰۰ کیلومتر تخمین زده شده است.

با وجود تمامی حواشی و واکنش‌های متفاوتی که طراحی این دو خودرو در فضای مجازی به دنبال داشت، تایپ ۰۱ و AMG GT چهاردر اثبات می‌کنند که دوران آینده خودروهای اسپرت الکتریکی به‌هیچ‌وجه خسته‌کننده نخواهد بود. مرسدس AMG با انعطاف‌پذیری صنعتی بالای خود نشان داده که در صورت تغییر روند بازار به‌راحتی می‌تواند مسیر خود را تغییر دهد اما شرایط برای جگوار شکل کاملاً متفاوتی دارد. تایپ ۰۱ نخستین محصولی است که پس از وقفه‌ای دوساله و توقف کامل خط تولید مدل‌های پیشین از کارخانه کوانتری خارج می‌شود و ازآنجاکه فعلاً تنها محصول جگوار محسوب می‌شود، موفقیت یا شکست آن به معنای واقعی کلمه، مرز میان بقا و نابودی کل این برند ریشه‌دار بریتانیایی خواهد بود.

منبع: Autoevolution