مقایسه طراحی بدنه و کابین ام‌جی IM5 با تسلا مدل 3

طراحی خودرو در چند دهه‌ی گذشته دگرگونی چشمگیری را پشت سر گذاشته است. در دهه‌ی ۱۹۹۰ همه‌چیز حول خطوط نرم و روان می‌چرخید و کابین‌‌های روبه جلو بر صحنه‌ی خودروسازی حکمرانی می‌کردند. پس از آن نوبت به طرح‌های پیچیده‌تری رسید که خطوط بدنه‌ی مشخص‌تر و سطوح شیشه‌ای کوچک‌تری داشتند؛ نمونه‌ی شاخص آن را می‌شد در فلسفه‌ی سطوح شعله‌ای دید که کریس بنگل در خودروهای بی‌ام‌و ابتدای دهه‌ی ۲۰۰۰ به کار گرفت. در دهه‌ی ۲۰۱۰ هم جلوپنجره‌های بزرگ، چراغ‌های جلوی LED و چین‌وشکن‌های تیزتر به قاعده‌ای رایج بدل شدند و در داخل کابین، کلیدهای فیزیکی کم‌کم جای خود را به مینیمالیسم و نمایشگرهای لمسی دادند.

به‌گزارش اتوکار، سم فیلیپس معتقد است طراحی خودرو هرگز به اندازه‌ی سال ۲۰۲۶ رادیکال، متحول‌کننده و از همه مهم‌تر بحث‌برانگیز نبوده است. کافی است نگاهی به جگوار تایپ 01 و فراری لوچه بیندازید تا به درستی این ادعا پی ببرید. پلتفرم‌های اختصاصی برقی به خودروسازان امکان داده‌اند فضای کابین را بهبود دهند و فرم‌های بدنه فست‌بک و کشیده خلق کنند که بازدهی آیرودینامیکی را به حداکثر می‌رسانند. چنین نشانه‌هایی از خودروهای برقی را به‌وضوح می‌توان در ام‌جی IM5 تست بلندمدت اتوکار دید؛ خودرویی با بدنه‌ای بلند و خمیده و تناسباتی گشاده.

شاید شگفت‌انگیز باشد که بدانید نظارت بر زیبایی‌شناسی IM5 بر عهده‌ی جوزف کابان، طراح اسلواکیایی، بوده است. کابان پیش‌تر ریاست استودیوهای طراحی اشکودا و بی‌ام‌و را بر عهده داشت و طراحی بوگاتی ویرون پرهیبت نیز کار او بود. با این حال، کافی است کمی دقیق‌تر به IM5 نگاه کنید تا روشن شود کابان و همکارانش از کجا الهام گرفته‌اند؛ سبک مینیمال خودرو شباهت زیادی به تسلا مدل 3 دارد. افراد متعددی به شباهت ام‌جی با سدان برقی همه‌جاحاضر تسلا اشاره کرده بودند و همین موضوع فیلیپس را بر آن داشت تا IM5 را با تسلا مدل 3 پرفورمنس پیش از فیس‌لیفت همسایه‌اش مقایسه کند.

وقتی دو خودرو پشت‌به‌پشت پارک شدند، شباهتشان به‌روشنی پیدا بود، اما نمی‌شد انکار کرد که هر کدام هویت خاص خود را حفظ کرده‌اند. نخستین تفاوت به ابعاد برمی‌گردد؛ خودروی چینی ردپای بسیار بزرگ‌تر و فاصله‌ی محوری بلندتری دارد که آن را یک پله بالاتر از خودروی آمریکایی می‌نشاند و به رقیبی نزدیک‌تر برای فولکس‌واگن ID 7 یا بی‌ام‌و i5 بدل می‌کند. تسلا جمع‌وجورتر به نظر می‌رسد، ولی هر دو خط سقفی قطره‌اشکی و کابین‌عقب دارند که به‌شکلی مرتب تا در صندوق امتداد پیدا می‌کند. فیلیپس در بخش عقب IM5 نمی‌توانست مقایسه با استون مارتین DBX را کنار بگذارد و به باور او حتی نوار چراغ عقب ام‌جی هم به شاسی‌بلند پرقدرت خودروساز اهل گیدون شباهت دارد.

مدل 3 با خطوط برجسته‌ی تیزتر روی بدنه، ظاهری شکل‌یافته‌تر و پرزاویه‌تر به نمایش می‌گذارد. در مقابل، IM5 سراغ سطوح نرم‌تر و خط کمربندی روان‌تری رفته و همین ویژگی بیش از هر چیز دیگری آن را از رقیب آمریکایی متمایز می‌کند. هر دو خودرو مطابق رسم خودروهای برقی امروزی از دستگیره‌های الکترونیکی همسطح با بدنه بهره می‌برند؛ قابلیتی که از نگاه فیلیپس در میان همه‌ی دستاوردهای انقلاب خودروهای برقی، یکی از آزاردهنده‌ترین‌ها به شمار می‌رود. دستگیره‌های IM5 را حتی نمی‌کشید؛ کافی است دستتان را پشت دستگیره ببرید تا به‌طور خودکار بیرون بپرد.

سم فیلیپس، خبرنگار اتوکار، گفت: «دستگیره‌های تسلا حس طبیعی‌تری دارند، اما هر دو خودرو از یک سازوکار کشیدنی معمولی سود می‌بردند.» فناوری در هر دو خودرو موج می‌زند و جالب است ببینیم ام‌جی چه رویکرد مشابهی با تسلا در پیش گرفته است. دوربین‌های جانبی نمونه‌ی خوبی از همین شباهت به شمار می‌روند؛ طراحی آن‌ها در IM5 با مدل 3 تفاوت دارد، اما محل قرارگیری و کارکردشان تقریبا یکسان مانده و با ساخت نمای ۳۶۰ درجه از اطراف خودرو به راننده کمک می‌کنند.

کابین IM5 هم همان چیدمان بدون دکمه و متکی بر نمایشگر مدل 3 را برگزیده است. مهم‌ترین عنصر داخلی ام‌جی یک نمایشگر عظیم ۲۶٫۳ اینچی به شمار می‌رود که صفحه‌ی آمپر دیجیتال و نمایشگر سرگرمی را یکجا در خود جای داده است. در کنار آن، یک پنل کنترل لمسی ۱۰٫۵ اینچی نیز برای جابه‌جایی سریع میان عملکردهای مختلف در اختیار سرنشینان قرار می‌گیرد تا فلسفه‌ی مینیمال کابین به‌طور کامل با رویکرد تسلا هم‌راستا شود.

به نظر نمی‌رسد این چیدمان، استفاده از MG را در مقایسه با تسلا آسان‌تر کرده باشد؛ خودرویی که تنها یک نمایشگر بزرگ ۱۵ اینچی دارد. نمایشگر MG خوشبختانه واکنش‌گرا و از نظر گرافیکی باکیفیت است، اما برای دسترسی به امکانات مختلف باید از زیرمنوهای بیش از حد زیادی عبور کرد. همچنین در مجموع تنها ۱۱ دکمه فیزیکی در فضای داخلی خودرو به چشم می‌خورد.

در نتیجه، کاربری این سیستم چندان رضایت‌بخش نیست؛ بااین‌حال، IM5 در مقایسه با رقیب تسلایی خود، خودرویی پخته‌تر و لوکس‌تر به نظر می‌رسد. البته مدل ۳ فعلی تسلا نیز از نظر کیفیت ادراک‌شده کابین، نسبت به نسل قبلی خود پیشرفت قابل‌توجهی داشته است.

اگرچه IM5 تا حد زیادی از الگوی طراحی مینیمالیستی تسلا مدل ۳، خودرویی که پیشگام این سبک بود، پیروی می‌کند، اما نمی‌توان انکار کرد که تناسبات جسورانه‌تر بدنه، خطوط نرم‌تر و کیفیت بالاتر آن، شخصیتی متمایز برایش ایجاد کرده‌اند؛ آن هم در بازاری بسیار شلوغ و رقابتی که خودروهای متعددی در آن حضور دارند.

به نظر شما ام‌جی IM5 یک کپی هوشمندانه از تسلا مدل 3 است یا هویتی مستقل دارد؟ دیدگاهتان را با ما در میان بگذارید.