فراری 458 ایتالیا بیش از یک دهه است که از خط تولید کنار رفته و فراری پس از آن سه مدل موتور میانی دیفرانسیلعقب دیگر معرفی کرده، اما 458 هنوز جایگاه ویژهای میان عاشقان خودرو دارد. شماری از علاقهمندان، فراری 458 ایتالیا را آخرین فراری واقعی میدانند، زیرا موتور V8 آن پشت اتاق سرنشینان قرار گرفته و خبری از پرخوران اجباری یا فناوری برقی نیست. بخشی از دنیای تیونینگ نیز همچنان سراغ فراری 458 ایتالیا میرود و لیبرتی واک یکی از برجستهترین نامهای حاضر در میان تیونرهای علاقهمند به آن بهشمار میآید.
بهگزارش اتو اوولوشن، تصاویر تازهی فراری 458 ایتالیا تیونشده در ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۶ منتشر شدهاند. تصاویر شامل ۱۱ عکس هستند که در حساب اینستاگرام libertywalkkato انتشار یافته و بنیانگذار لیبرتی واک نیز آنها را قبلا در شبکههای اجتماعی به اشتراک گذاشته بود. خودرو در ژاپن، سرزمین آفتاب تابان، حضور دارد و از طراحی کاملا ژاپنی لیبرتی واک دارد.
بیش از دو هفته از آخرین مطلب پدال دربارهی یکی از پروژههای لیبرتی واک میگذشت و سوژهی قبلی، دوج چلنجر (Dodge Challenger) چشمگیری بود که با ظاهر ژاپنی خود به یک جنگندهی پهن مخصوص جاده شباهت داشت. فراری 458 ایتالیا حاضر نیز همان زبان بصری را با وقار یک ابرخودروی ایتالیایی ترکیب میکند. فرم پهن و عضلانی بدنه مهمترین ویژگی پروژه بهحساب میآید و نمایی میسازد که حتی مخالفان دستکاری خودروهای فراری را هم به تماشا وامیدارد.
گلگیرهای برجستهی جلو و افزونههای پهن بخش سهچهارم عقب با پیچهای نمایان روی بدنه نصب شدهاند و اندام فراری 458 ایتالیا را عضلانیتر نشان میدهند. رکابهای جانبی تازه نیز خطوطی بسیار تیز دارند و ظاهر خودرو را به سطحی تهاجمیتر میرسانند. نتیجه، ترکیبی از شکوه ایتالیایی و اغراق بصری مشهور لیبرتی واک است که عرض زیاد خودرو را به اصلیترین عنصر طراحی تبدیل میکند.
سپر جلو یک اسپلیتر نسبتا ظریف را در خود جای داده و براساس تصاویر، کاپوت اصلی بدون تغییر باقی مانده است. قاب آینههای جانبی نیز ظاهرا همان قطعات استاندارد کارخانه هستند، اما بخش عقب رکاب، نمای تازه دارد. لیبرتی واک بهجای نصب بال عقب بزرگ، اسپویلری بهشکل دم اردک را برگزیده که یادآور فرهنگ خودرویی بوزوزوکو در ژاپن بهنظر میرسد، هرچند یک پیشبند بزرگتر در جلو میتوانست اغراق بصری پروژه را کاملتر کند.
چرخهای افترمارکت، بخش جداییناپذیر پروژههای تیونینگ امروزی هستند و فراری 458 ایتالیا نیز رینگهایی مشکی با طراح پرهی پنج جفت دریافت کرده است. تایرهای تازه و چسبنده دور رینگها قرار گرفتهاند تا ظاهر و حالت ایستادن خودرو را کامل کنند. رنگ بدنه در نگاه نخست مشکی بهنظر میرسد، اما مرور تصاویر گالری نشان میدهد که پوشش بیرونی در واقع خاکستری تیره است.
بدنهی پهن، قطعات الحاقی، رینگهای تازه و تایرهای جدید تنها تغییرات ظاهری پروژه نیستند و سیستم تعلیق بادی قابل تنظیم نیز به خودرو افزوده شده است. فراری 458 ایتالیا در پایینترین ارتفاع چنان به زمین نزدیک میشود که حتی یک برگ ساده میتواند به مانعی بزرگ تبدیل شود. همین ارتفاع افراطی، نمایی شبیه خودروهای حاضر در پیست میسازد و چنین القا میکند که شکار پیچها سرگرمی محبوبش هستند.
لیبرتی واک معمولا تغییرات پروژههای خود را به کیت بدنه، سیستم تعلیق و چرخها محدود میکند. کابین سفارشی یا افزایش توان موتور معمولا در فهرست خدمات تیونر ژاپنی جای ندارد، بنابراین فضای داخلی فراری 458 ایتالیا احتمالا استاندارد باقی مانده و موتور شاهکار آن نیز دستنخورده است. چنین رویکردی اجازه میدهد طراحی نمایشی بدنه بدون تغییر دادن شخصیت فنی ابرخودروی اصلی بدرخشد.
موتور ۴٫۵ لیتری V8 تنفس طبیعی فراری 458 ایتالیا طبق مشخصات رسمی، ۵۷۰ اسب بخار قدرت و ۵۴۰ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند. بیشترین قدرت در دور موتور ۹٬۰۰۰ دور بردقیقه و اوج گشتاور در ۶٬۰۰۰ دور بردقیقه در دسترس قرار میگیرد. عدد 458 نیز به حجم ۴٫۵ لیتری موتور هشتسیلندر آن اشاره دارد.
وزن خشک فراری 458 ایتالیا به ۱٬۳۸۰ کیلوگرم میرسد و سرعتگیری صفر تا ۱۰۰ کیلومتر برساعت را ظرف ۳٫۴ ثانیه تکمیل میکند. حداکثر سرعت مدل سقفثابت ۳۲۵ کیلومتربرساعت اعلام شده است. فراری 458 اسپایدر ، نسخهی روباز خودرو، همان شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتربرساعت را ثبت میکند و نهایتا به سرعت ۳۲۰ کیلومتربرساعت میرسد.
فراری 458 ایتالیا در شتابگیری مستقیم توان رقابت با ابرخودروهای مدرن را ندارد، اما نباید فراموش کرد که توسعهی آن به اواخر دههی ۲۰۰۰ بازمیگردد. تولید خودرو سال ۲۰۰۹ در مارانلو آغاز شد و تا سال ۲۰۱۵ ادامه یافت. پلتفرم فراری 458 ایتالیا همچنین پایهی ساخت فراری 458 MM اسپشاله (Ferrari 458 MM Speciale)، پینینفارینا سرجیو (Pininfarina Sergio) و فراری SP12 EC متعلق به اریک کلپتون بود.
فراری 488 با موتور V8 توئینتوربو جایگزین فراری 458 ایتالیا شد و بین سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰ به تولید رسید. فراری F8 نیز همان فرمول توئینتوربو را حفظ کرد و از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۳ روی خط تولید قرار داشت. ابرخودروی موتوروسط عقب و دیفرانسیلعقب امروزی فراری، خانوادهی فراری 296 در نسخههای فراری 296 GTB و فراری 296 GTS است که مسیر سامانهی محرکهی نیمهبرقی را دنبال میکند.
پروژهی لیبرتی واک توانایی فراری 458 ایتالیا در حفظ جذابیت بصری پس از پایان تولید را به نمایش میگذارد. کیت پهن پیچشده به بدنه، رنگ خاکستری تیره، رینگهای مشکی و ارتفاع بسیار کم، ابرخودروی ایتالیایی را به تصویری باشکوه و افراطی از فرهنگ تیونینگ ژاپن بدل کردهاند. شاید طرفداران اصالت با چنین تغییراتی موافق نباشند، اما حضور خیرهکنندهی خودرو را بهسختی میتوان نادیده گرفت.
نظر شما دربارهی ظاهر پهن و جسورانهی فراری 458 لیبرتی واک چیست؟