پیروزی بزرگ موتور فرمول یک ردبول فورد در برابر فراری و مرسدس

فورد همواره در خط مقدم پیشرفت‌های تکنولوژیک حضور داشته است؛ رویکردی که از زمان تأسیس این خودروساز آمریکایی در اوایل قرن بیستم با پایه‌گذاری اولین خط تولید متحرک خودرو در سال ۱۹۱۳ شکل گرفت. در سال ۲۰۲۶ نیز فورد تصمیم گرفت با ورود دوباره به دنیای رقابتی فرمول یک، ریشه‌های اصیل خود را گسترش دهد و اکنون بار دیگر توانسته است در برابر رقبایی مانند فراری و مرسدس AMG به برتری برسد.

حضور فورد در بالاترین سطح موتوراسپرت سابقه طولانی دارد. این شرکت در سال ۱۹۶۷ به‌عنوان تأمین‌کننده موتور و در قالب مشارکتی با شرکت مهندسی بریتانیایی کاسورث وارد مسابقات شد تا موتور هشت سیلندر DFV را توسعه دهد. از آن زمان تا اوایل دهه ۱۹۸۰، موتور یادشده موفق به کسب ۱۵۵ پیروزی در گرندپری، ۱۲ عنوان قهرمانی رانندگان و ۱۰ قهرمانی سازندگان شد. فورد در دهه ۱۹۹۰ نیز به‌عنوان تأمین‌کننده موتور تیم‌هایی مانند بنتون که با مایکل شوماخر به قهرمانی رسید و استوارت گرندپری به موفقیت‌های خود ادامه داد. پس از اداره تیم اختصاصی فرمول یک بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ با برند جگوار، این شرکت از مسابقات کناره‌گیری کرد. آخرین پیروزی فورد در سال ۲۰۰۳ رقم خورد زمانی که موتور V10 ساخت این شرکت روی خودروی تیم جردن ریسینگ در گرندپری برزیل به قهرمانی رسید.

برای فصل ۲۰۲۶، فرمول یک قوانین جدیدی را برای پیشرانه‌ها معرفی کرد. درحالی‌که ساختار کلی موتورهای ۱.۶ لیتری V6 توربوشارژ حفظ شد، مقررات جدید تأکید بیشتری بر بخش الکتریکی هیبریدی داشتند. برخلاف نسبت قبلی که ۸۰ درصد قدرت را به موتور درون‌سوز اختصاص می‌داد، قوانین جدید نسبت مساوی ۵۰ درصدی را بین موتور درون‌سوز و سیستم هیبریدی مطالبه کردند. با توجه به گسترش خودروهای هیبریدی، فورد فرصت بزرگی را برای ارتقای دانش فنی خود شناسایی کرد تا از آن در بهبود محصولات جاده‌ای استفاده کند. افزون بر این، گرایش فرمول یک به سوی سوخت‌های صددرصد پایدار به فورد کمک می‌کند تا در توسعه موتورهای سازگار با این نوع سوخت‌ها نیز پیشگام باشد. برای ورود به این عرصه، فورد توافقی را با بخش پیشرانه‌های ردبول منعقد کرد تا در تأمین موتور برای تیم‌های ردبول ریسینگ و ریسینگ بولز همکاری کند. این بخش پیش‌تر در سال ۲۰۲۱ از هوندا خریداری شده بود. این قرارداد در سال ۲۰۲۳ اعلام شد تا دو شرکت زمان کافی برای توسعه پیشرانه فصل ۲۰۲۶ داشته باشند.

فورد نقش فعالی در این پروژه ایفا کرد و علاوه بر حضور مهندسان خود در بریتانیا، منابع عظیمی در زمینه تولید قطعات و شبیه‌سازی به کار گرفت. به‌عنوان‌مثال، فناوری گداخت لیزری مستقیم فلزات به فورد اجازه داد قطعات ساخته‌شده از فولاد، تیتانیوم و آلومینیوم را با سرعت بسیار بالایی تولید کند. مدیرعامل فورد فاش کرد که این شرکت ۱۲ قطعه سفارشی شامل اجزای توربوشارژر و سیستم بازیابی انرژی را تأمین کرده است. همچنین سیستم‌های پیشرفته مدل‌سازی کامپیوتری به تسریع روند توسعه کمک شایانی کردند. برخلاف انتظار، پیشرانه ردبول فورد DM01 از همان تست‌های پیش‌فصل عملکردی فراتر از حد انتظار ارائه داد. بخش درون‌سوز این موتور به‌عنوان بهترین نمونه در کل مسابقات شناخته شد به‌طوری‌که به دلیل عملکرد فوق‌العاده و تولید قدرت بیشتر نسبت به موتورهای آئودی، فراری و مرسدس، از دریافت جواز برنامه توسعه اضافی (ADUO) محروم شد. در اکتبر ۲۰۲۶، ردبول ریسینگ نخستین پیروزی فصل را در گرندپری مالزی به لطف مکس ورستپن به دست آورد تا اولین برد فورد در فرمول یک پس از دو دهه رقم بخورد.

فورد از دستاوردهای مسابقه‌ای خود برای ارتقای محصولات جاده‌ای نیز بهره می‌برد. این شرکت در مسابقات خودروهای اسپرت با مدل‌های مبتنی بر موستانگ حضور دارد و اطلاعات به‌دست‌آمده از مسابقات استقامت جهانی و IMSA را در توسعه نسخه‌های تولیدی مانند موستانگ GTD به کار گرفته است. فعالیت در رالی داکار و مسابقات جهانی رالی نیز به بهبود دوام و عملکرد خانواده محصولات رپتور کمک کرده است. موفقیت سریع فورد در فرمول یک ثابت می‌کند که این خودروساز برای دستیابی به صدر جدول از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کند.

منبع: CarBuzz