بررسی مازراتی گیبلی S Q4 مدل ۲۰۱۴
مازراتی گیبلی را از جهاتی میتوان با غذایی مقایسه کرد که وقت کافی برای تهیهی آن صرف نشده است. در همین حال که آش مازراتی کاملاً جا نیفتاده است، از مشتری خواسته میشود که صورتحساب بسیار بالایی را نیز برای آن بپردازد؛ به همین دلیل، شاید عدهای برای خرید چنین خودرویی، همچنان مقاومت نشان دهند. با این حال، مازراتی گیبلی هر چه که باشد، برادر کوچکتر کواتروپورته است.
بعد از دست به دست شدن در میان مالکان مختلف و سرانجام فیات-کرایسلر، هنوز مازراتی چشمانداز مناسبی پیدا نکرده است. هدف این شرکت این است که تا سال ۲۰۱۵، با سه برابر کردن آمار فروش خود، خودروهای فروخته شده مازراتی را به میزان ۵۰ هزار دستگاه در سال برساند و البته بتواند نقش پورشه برای فولکسواگن را در ایتالیا و برای فیات بازی کند. بنابراین، محصولات جدید مازراتی بدون وقفه برای ورود به بازار آماده میشوند. این برنامه تهاجمی، سال گذشته با طراحی دوباره کواترو اسپورت آغاز شد و اکنون با گیبلی جدید ادامه مییابد که در واقع یک کواترو اسپورت با فاصله محورهای کوچکتر است. بعداً یک شاسیبلند نیز با همین پلتفرم عرضه خواهد شد. شاید بهتر باشد که مهندسان مازراتی نفسی تازه کنند و روند توسعه این خودرو را آهستهتر دنبال کنند.
بسیاری از ویژگیهای گیبلی نشان دهنده عنصر «عجله» در مازراتی هستند. اول از همه، نام مدل است؛ چیزی که احتمالاً به صورت مصلحتی از طرح دو در و دو سرنشین جیوجارو بین سالهای ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۳ گرفته شده است. بهتر بود که نام این مدل، «کیالامی» انتخاب شود؛ زیرا این خودرو هم به صورت ۲+۲ طراحی شده و یک کواترو اسپورت با فاصله محورهای کوچکشده بود. البته مسئله نام این مدل، نمیتواند در مقابل ویژگیهای دیگر آن، چیز چندان مهمی باشد. مهمتر از همه، طراحی و استایلی است که روح طراحی در آن به خوبی حس نمیشود. طرحهای قرمزرنگ داخل کابین به خوبی خاطرات نسل قبلی کواترو اسپورت را زنده میکند؛ ولی با اینحال، این طراحی سادهتر و سنگینتر اجرا شده است. گیبلی، نسبت به بنز CLS یا آئودی A7، فاصله محورهای بزرگتری دارد، ولی هنوز هم در صندلیهای عقب با مشکل کمبود فضای پا مواجه است. صاحبان خودروهای ایتالیایی بیشتر اوقات از فضای ناکافی برای سرنشینان عقب شکایت داشتهاند و به نظر میرسد که گیبلی نیز همین راه را ادامه میدهد.
یکی دیگر از مشکلات کابین گیبلی، صندلیهای جلوی آن است که با طراحی خود باعث میشوند که راننده بعد از یک ساعت پشت فرمان بودن، دچار گرفتگی عضلات در ناحیه پشت شود. چنین حالتی در تست این خودرو مشاهده شد. در هر حال، تصاویری که از کابین گیبلی میبینیم، راحتتر و دلپذیرتر از آنچه در عمل تجربه میکنیم هستند.
طراحی داخل کابین، چندان پیچیده نیست و چرم و تریم فیبرکربن در آن به کار رفته است. صفحه نمایش 7 اینچی لمسی TFT کلید بسیاری از عملکردهای داخل کابین، از جمله گرمکنهای صندلی و کنترل نور شیشه عقب را به صورت دکمههای مجازی درآورده است. مانند تمام محصولات کرایسلر که از این صفحات لمسی کنترل کامل تجهیزات استفاده میکنند، از جمله مدلهایی مانند دارت و گرند چروکی، مونیتورینگ سیستم راهبری دارای کلید زیبا و مفید "Where to" است. البته پردازنده آن، اندکی کُند است و نمایش بزرگنمایی در نقشه کمی زمان میبرد.
دلیل اینکه مازراتی از یک کنسول کنترل برای تجهیزات گیبلی استفاده نکرده به درستی مشخص نیست. مدلهای آئودی، مرسدس، لکسس، ب ام و و یا حتی مزدا نیز چنین کاری نکردهاند.
گیبلی دارای یک موتور ۳ لیتری دو توربو شارژ V6 است که از قطعات آلومینیومی «کوکومو» از کرایسلر در ایندیانای آمریکا ساخته شده است. این موتور با قدرت 404 اسببخار، این خودروی ۲۱۰۰ کیلوگرمی را واقعاً تکان میدهد. گیبلی تا رسیدن به سرعت ۶۰ مایل بر ساعت (۹۶/۶ کیلومتر بر ساعت) تنها ۴/۷ ثانیه زمان لازم دارد و مسافت یکچهارم مایلی را در مدت زمان ۱۳/۴ ثانیه و با سرعت نهایی ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت طی میکند که برای خودرویی با این وزن، رکوردی کمسابقه است. در تستی که انجام شد، بالاترین سرعت ۲۸۱/۶ کیلومتر بر ساعت از گیبلی مشاهده شد.
اگر کنترل دستی سیستم گیربکس ۸ دنده اتوماتیک ZG را با ردیف پدالشیفترهای بزرگ روی فرمان به دست بگیرید، عاشق سیستم پیشرانه گیبلی خواهید شد. البته تا وقتی حالت اسپورت را فعال نکنید، سیستم خودرو برای رسیدن به حالت تخت گاز و حداکثر دور موتور از تنظیمات صرفهجویی در مصرف سوخت استفاده میکند. در نظر داشته باشید که حالت اسپورت روی دنده هشتم قفل میکند و برای رانندگی روزمره در شهر مناسب نخواهد بود.
در مجموع، باید گفت که برای اینکه خریداران خودرو، گیبلی ایتالیایی را به رقبای آلمانیاش ترجیح دهند، مازراتی میبایست کارهای بیشتری بر روی این مدل انجام دهد و در مدلهای آتی، به سبک ایتالیایی، توسعه گیبلی را دنبال کند.
- نوع خودرو: موتور جلو، دیفرانسیل چهار چرخ متحرک، ۵ سرنشین، ۴ در سدان.
- قیمت مدل تست: ۱۰۰۱۴۰ دلار (قیمت پایه: ۷۸۱۵۰ دلار)
- نوع موتور: دوتوربوشارژه با خنککننده داخلی V6، بدنهٔ و رویه آلومینیومی.
- گنجایش: 2979 سیسی.
- قدرت: 404 اسب بخار در 5۵۰۰ دور در دقیقه.
- گشتاور: ۵۵۰/۴۶ نیوتنمتر در ۱۷۵۰ دور در دقیقه.
- گیربکس: ۸ دنده اتوماتیک با حالت شیفت دستی.
- فاصله دو محور چرخها: ۲/۹۹۷ متر.
- طول ماشین: ۴/۹۷ متر.
- عرض: ۱/۹۵ متر.
- ارتفاع: ۱/۴۵ متر.
- وزن کلی: ۲۱۰۸ کیلوگرم.
- صفر تا ۹۶/۶ کیلومتر بر ساعت: ۴/۷ ثانیه.
- صفر تا ۱۶۰/۹ کیلومتر بر ساعت: ۱۲ ثانیه.
- صفر تا ۲۰۹/۲ کیلومتر بر ساعت: ۲۱/۶ ثانیه.
- استارت در حال حرکت بین ۸ تا ۹۶/۶ کیلومتر بر ساعت: ۵/۸ ثانیه.
- عبور از یکچهارم مایل: ۱۳/۴ ثانیه با سرعت نهایی ۱۶۷ کیلومتر بر ساعت.
- سرعت نهایی (با محدودیت دراگ) : ۲۸۱/۶ کیلومتر بر ساعت.
- مسافت ترمز از سرعت ۱۱۲/۶ کیلومتر بر ساعت: ۴۷/۲۴ متر.
تخمین سازمان حفاظت محیط زیست امریکا: ۱۵/۷ لیتر در شهر و ۹/۴۱ لیتر در بزرگراه در هر ۱۰۰ کیلومتر.
مصرف سوخت در تست: ۱۳/۱ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر.
منبع: caranddriver