250 سی‌سی‌های پلاک شدنی: کاوازاکی نینجا

شاید اولین چیزی که با دیدن این تیتر نسبتاً عجیب غریب به ذهنتان خطور می‌کند، این موضوع باشد که با وجود قانونی بودن و پلاک شدن موتورهایی با این حجم، 250 سی‌سی‌هایی هستند که پلاک نمی‌شوند. اگر همین تصور در ذهنتان ایجاد شده، باید بگویم که دقیقاً درست است. در ایران موتورهایی با حجم بیشتر از 250 سی‌سی و 250 سی‌سی‌هایی که بیش از دو سیلندر دارند، اجازه پلاک شدن و تردد ندارند؛ البته اگر این موتورها قانونی وارد کشور شده و سنددار باشند، می‌توانید با عضویت در هیئت موتورسواری استانتان ‌، و دریافت مجوز تردد، پنج‌شنبه – جمعه‌ها را با خیال راحت و عدم ترس از توقیف موتورسنگین خود، در مسیر خانه تا پیست رانندگی کنید.

ما هم در این مطلب سعی داریم تا در چند قسمت مختلف به بررسی کیفیت و ویژگی‌های موتورسیکلت‌هایی با حجم 250 سی‌سی که در بازار ایران موجود هستند و پلاک هم می‌شوند، بپردازیم و اطلاعات مناسبی را در اختیار خوانندگان محترم سایت پدال قرار دهیم.

در قسمت‌های قبل به بررسی تیپ‌های یک و دو مگلی و دایلیم 250 سی‌سی و همچنین مدل‌های مختلف هیوسانگ‌های 250 سی‌سی پرداختیم و همان‌طور که وعده داده بودیم در این قسمت به سراغ محبوب‌ترین موتورسیکلت 250 سی‌سی موجود در کشورمان، یعنی کاوازاکی نینجا 250 سی‌سی، خواهیم رفت.

اگر قرار بود که چند ماه قبل این مقاله را بنویسم، اوضاع کمی متفاوت بود چراکه علی‌رغم آنکه این موتورسیکلت در کشورمان عرضه می‌شد ولی هنوز کمپانی کاوازاکی در کشورمان هیچ نمایندگی رسمی نداشت. یعنی شما باید پول یک پژو 206 را می‌دادید و موتورسیکلتی را می‌خریدید که قطعات و لوازمش به‌صورت خیلی پراکنده و کمیاب وارد کشور می‌شدند اما بعد از کسب نمایندگی رسمی کاوازاکی توسط شرکت کویر موتور، خیالمان تا حدودی از بابت این مطلب راحت شده است.

اگر قرار باشد برترین موتورسیکلت‌های 250 سی‌سی جهان را کنار هم قرار دهیم، بی‌شک یکی از آن‌ها نینجا 250 خواهد بود؛ موتورسیکلتی زیبا و جسور که محصول یکی از قدرتمندترین کمپانی‌های موتورسیکلت‌سازی جهان یعنی کاوازاکی است. نام این برند ژاپنی به‌خودی‌خود آن‌قدر جذاب هست که بتواند خریداران و موتورسیکلت دوستان زیادی را در صف خرید این محصول قرار دهد، مخصوصاً حالا که برادر بزرگ‌تر این موتورسیکلت، یا همان نینجا H2R، با 300 اسب بخار قدرت عنوان بهترین 1000 سی‌سی سال را با خود به یدک می‌کشد.

موتورسیکلت دوستان کشورمان خیلی نگران بودند که با توجه به رابطه نزدیک کمپانی ژاپنی کاوازاکی و باجاج هندوستان، مجبور باشیم همانند محصولات کی‌تی‌ام، محصولات کاوازاکی را هم با مونتاژ این شرکت‌هندی تحویل بگیریم، اتفاقی که شکر خدا، رنگ حقیقت به خود نگرفت.

انجین:

وقتی میگوییم نینجا 250 قطعاً در لیست جهانی بهترین‌های این حجم قرار دارد، اصلاً بیراه نگفته‌ایم چراکه مهندسین این کمپانی ژاپنی توانسته‌اند قدرت فوق‌العاده‌ای را از یک انجین به حجم 250 سی‌سی بیرون بکشند. قدرتی که احتمالاً شما را مجاب خواهد کرد تا به جمع علاقه‌مندان این موتورسیکلت زیبا بپیوندید (البته این احتمال وجود دارد که همین الان هم در زمره این افراد قرار گرفته باشید).

کمپانی کاوازاکی یک انجین دو سیلندر با طراحی خطی و حجم دقیق 249 سی‌سی را بر روی این موتورسیکلت کار گذاشته است. انجینی که حداکثر قدرتی معادل با 23.5 کیلووات (32 اسب بخار) در 11,000 دور در دقیقه و حداکثر گشتاور 21 نیوتون متر در 10,000 دور در دقیقه را برای این موتورسیکلت پدید می‌آورد.

قدرت خروجی حاصل از عملکرد این انجین که از هشت سوپاپ با چیدمان DOHC بهره می‌برد، به راکب امکان تجربه شتاب صفر تا صد کمتر از 7 ثانیه و حداکثر سرعتی در حدود 180 کیلومتر بر ساعت را می‌‌دهد، شتابی که با توجه به قدرت زیاد انجین (32 اسب بخار) و وزن این موتورسیکلت عالی به نظر می‌رسد اما اگر وزن این موتورسیکلت این‌قدر سنگین نبود (172 کیلوگرم)، چنین قدرتی، شتاب بهتر و هیجان‌انگیزتری را پدید می‌آورد. البته این را هم باید بگوییم که این وزن بالا، شتاب و حداکثر سرعت را کم کرده است اما همین وزن، در سرعت بالا امنیت را بیشتر می‌کند.

سیستم سوخت‌رسانی: یکی از بهترین و پیشرفته‌ترین سیستم‌های سوخت‌رسانی، سیستم انژکتور سوخت‌رسانی مستقیم یا همان DFI است، سیستمی که نینجا 250 از آن بهره می‌برد تا خیال شما را از بابت یک سوخت‌رسانی مطمئن، دقیق و منظم راحت کند. علاوه بر آنکه چنین سیستم‌هایی خیلی خیلی کمتر از سیستم سوخت‌رسانی کاربراتور هوا را آلوده می‌کنند (کمتر از پنج درصد نسبت به کاربراتور).

سیستم خنک‌کننده: سیستم خنک‌کنندگی نینجا 250 هم به‌مانند دیگر اعضای این موتورسیکلت در قوی‌ترین و کارآمدترین حالت ممکن طراحی شده و دمای انجین آن با استفاده از رادیاتور آب کنترل می‌شود و اصطلاحاً "آب‌خنک" است. (انواع سیستم‌های خنک‌کننده در "قسمت اول" توضیح داده شده‌اند).

سیستم جرقه‌زنی: یکی از پیشرفته‌ترین فناوری‌هایی که در قسمت انجین کاوازاکی نینجا 250 بکار گرفته شده، سیستم دیجیتالی جرقه‌زنی آن است. نینجا 250 از سیستم TCBI دیجیتالی پیشرفته بهره می‌برد، سیستمی که وظیفه انجام هرچه بهتر عمل احتراق را به عهده گرفته است.

طراحی ظاهری:

یکی دیگر از دلایل جذابیت و محبوبیت این موتورسیکلت، طراحی ظاهری آن است. نینجا 250 برخلاف هوندا سی‌بی‌آر 250 که رقیب سنتی و قدیمی‌اش در ایران محسوب می‌شود، هم خیلی خوش عکس است و هم از نزدیک خیلی جذاب و دوست‌داشتنی به نظر می‌رسد. به عبارتی هوندا سی‌بی‌آر 250 فقط در برخی از تصاویرش توانایی رقابت ظاهری با نینجا 250 را دارد و اگر این دو موتورسیکلت را از نزدیک با یکدیگر مقایسه کنید، هوندا به‌شدت شما را ناامید خواهد کرد.

اما ظاهر نینجا 250 از ابتدا به این شکل نبود و رفته‌رفته بر جذابیتش افزوده شد. مهم‌ترین این تغییرات، تغییر در چراغ جلو بود، تا قبل از سال 2013 چراغ جلوی نینجا به‌صورت تکی تولید می‌شد ولی از این سال به بعد، چراغ این موتورسیکلت با ظاهر دوگانه تولید شد؛ چراغی که شمایل و ظاهری نو به این موتورسیکلت ژاپنی اهدا کرد.

از هر زاویه‌ای که به نینجا 250 نگاه کنیم، یک موتورسیکلت اسپرت و زیبا را می‌بینیم. ازجمله مهم‌ترین ویژگی‌های ظاهری این موتورسیکلت می‌توان به فلاپ و باک بزرگ با طراحی و رنگ‌آمیزی جذاب، همچنین اگزوز، زین و ترک‌بند زیبا، راهنماهای جانبی که داخل فلاپ قرار گرفتند و همین‌طور کیلومتر شمار جذاب اشاره کرد.

تعلیق و شاسی:

یکی از ایرادات مهم مدل‌های قدیمی نینجا، بدنه نسبتاً خشک و نا منعطف این موتورسیکلت بود، بدنه که با توجه به سیستم تعلیق نه‌چندان قوی، خیلی نمی‌توانست موجبات رضایت‌مندی راکب و سرنشین را فراهم بیاورد اما در سال‌های اخیر و مدل‌های جدیدتر این موتورسیکلت، اوضاع به شکل چشمگیری عوض شده به نحوی که در حال حاضر، نینجا 250 از بدنه خوش‌ساخت و سیستم تعلیقی عالی بهره می‌برد.

سیستم تعلیق جلو: وظیفه کاهش شدت ضربات وارده از سوی چرخ و محور جلوی نینجا را یک کمک دوشاخ تلسکوپی هیدرولیکی 37 میلی‌متری به عهده گرفته تا به‌عنوان یکی از بهترین گزینه‌های ممکن، هم کمترین میزان نیرو را به بدنه موتورسیکلت وارد کند هم فرمان پذیری مناسبی را در شرایط سخت جاده، برای شما فراهم بیاورد.

سیستم تعلیق عقب: هرچقدر هم که تعلیق جلو خوب و قابل قبول باشد اما اگر موتورسیکلت شما تعلیق عقب (میانی) مناسبی نداشته باشد، قطعاً ارمغانی جز سواری نا آرام برای شما به همراه نخواهد داشت و هر ضربه که از موانع به تعلیق وارد شود، مستقیماً به بدنه موتورسیکلت و در پی آن به راکب منتقل خواهد شد؛ امری که موجب ناراحتی راکب و سرنشین و همچنین به صدا افتادن بدنه و فلاپ موتورسیکلت در درازمدت خواهد شد. مهندسین کمپانی کاوازاکی برای حل کردن این مشکل، از یک کمک‌فنر گازی قابل تنظیم پنج حالته در تعلیق عقب این موتورسیکلت استفاده کرده‌اند تا نرمی و راحتی بیشتری را تضمین کنند.

کاوازاکی زین نرم و دل‌نشینی را برای راکب و ترک‌نشین تعبیه کرده است ضمن آنکه وجود باک بزرگ، تکیه‌گاه مناسبی برای راننده محسوب می‌شود که در هنگام ترمزهای ناگهانی، حس امنیت خوبی را ایجاد می‌کند.

سیستم ترمز:

تنها قسمتی که می‌توانیم بگوییم کاوازاکی می‌توانسته بهتر از این کار کند، ترمز جلو است. نینجا 250 از ترمز تک دیسک 220 میلی‌متری دو پیستونی در قسمت عقب و ترمز تک دیسک 290 میلی‌متری دو پیستونی در چرخ جلو، بهره می‌برد. اگر ترمز جلو دو دیسک بود قطعاً می‌توانست امنیت و کارایی بهتری را فراهم کند؛ البته آپشن ABS نیز برای هردو چرخ ارائه شده که خود نقطه قوت خوبی به حساب می‌آید، نقطه قوتی که در صورت دو دیسک بودن ترمز جلو می‌توانست فرآیند کاهش سرعت را به بهترین و کامل‌ترین شکل ممکن انجام دهد. البته این را هم در نظر داشته باشید که معمولاً استفاده از ترمزهای تک دیسک در چرخ جلو، موجب بر هم خوردن خیلی خفیف تعادل چرخ جلو می‌شود اما کمپانی کاوازاکی با استفاده از فناوری و علم مهندسان خود، این مشکل را از بین برده است.

عجیب اما واقعی (مهم است که بدانید):

دکان‌های تولیدی خودرو (دلم نیامد بنویسم کمپانی یا شرکت) در ایران یاد گرفته‌اند که یک محصول از مد افتاده و غیراستاندارد را تا n سال تولید (بخوانید مونتاژ) کنند و دست مردم ناچار بدهند. نهایت فشاری هم که به جیب و مغز مبارک می‌آورند این است که یک چراغی عوض کنند یا اعدادی بالا پایین کنند (مدیونید اگر فکر کنید که این اعداد صرفاً محدود به اسم آن محصول بوده و ناشی از تغییرات انجینی، تکنولوژیک، ایمنی و رفاهی نیست!!!) تا یک خودرو جدید! آماده شده و تحویل مشتری گردد؛ این روند موجب شده است که ما شاهد تولید خودروهایی با چند برابر قیمت و با کیفیتی به‌مراتب کمتر از مدل‌های اولیه و قدیمی‌تر همان خودروها باشیم (جل‌الخالق)، طبیعی‌ترین عارضه چنین تولیداتی این است که یک خودروی دست‌دوم چند سال کارکرده، با قیمتی بیشتر از زمان خریدش بفروش می‌رسد.

احتمالاً پیش خود بگویید که «کجای این اتفاق عجیب است؟ مگر اشکالی دارد که خودرویی را که حدوداً هفت میلیون خریدیم، بعد از شش سال استفاده بفروشیم دوازده میلیون؟» در جواب باید بگویم که این کار هیچ اشکالی ندارد و کاملاً منطقی است، چراکه خودروی تولید 94 اگر تفاوتی با خودروی شما نداشته باشد، احتمالاً بی‌کیفیت‌تر از آن هم خواهد بود.

پس اصلاً چرا این همه آسمان ریسمان بافتم؟ همه این‌ها را گفتم تا یک هشدار جدی به کسانی بدهم که می‌خواهند موتورسیکلت کارکرده (دست‌دوم) بخرند، دوستان عزیز توجه کنید که کاوازاکی یک خودروساز ایرانی نیست و کیفیت محصولات هفت-هشت سال پیشش با کیفیت محصولات کنونی‌اش، زمین تا آسمان تفاوت دارد؛ پس اگر یک نینجا قدیمی تمیز پیدا کردید، قیمت آن را با نینجایی که در این مقاله بررسی کردیم تطبیق ندهید و هرگز فکر نکنید که چون قیمت نینجا 250 سی‌سی 2015 را 31 میلیون نوشتیم، قیمت آن موتورسیکلت هم باید بر اساس همین 31 میلیون ارزیابی شود. تغییرات نینجا 250 در این چند ساله، خیلی فراتر از جذابیت ظاهری روزافزون این موتورسیکلت بوده است. مهم‌ترین این تفاوت نیز در سیستم سوخت‌رسانی مدل‌های قدیمی‌تر است که انژکتور نیستند و اکثراً از سیستم سوخت‌رسانی کاربراتور استفاده می‌کنند. از تفاوت‌های دیگر می‌توانیم به شتاب و سرعت کمتر، کیفیت ساخت پایین‌تر، لاستیک‌های نازک‌تر که چسبندگی کم و درنتیجه فرمان پذیری ضعیفی دارند و مصرف سوخت بیشتر، اشاره کنیم. پس مراقب باشید که این رسم عجیب‌وغریب قیمت‌گذاری در ایران، گریبان‌گیر این دست از محصولات وارداتی نشود.

مورد دیگری که وجود دارد، قیمت سرسام‌آور این موتورسیکلت است. (در حال حاضر نینجا 250 سی‌سی با قیمتی در حدود 31 میلیون تومان در ایران بفروش می‌رسد که این قیمت برای مدل ABS دار در حدود 34 میلیون تومان است.) جالب است بدانید که قیمت جهانی این موتورسیکلت در حدود 4.000 دلار است و تقریباً هم قیمت هیوسانگ GT250r محسوب می‌شود اما در ایران قیمت نینجا 250 سی‌سی بدون ABS دوازده میلیون گران‌تر از هیوسانگ است، اختلاف فاحشی که دلیل آن مونتاژ شدن هیوسانگ در ایران است. از این اختلاف که بگذریم، باید دنبال فرمولی باشیم که 4.000 دلار را به سی و اندی میلیون برساند.

زنگ خطر:

سال‌ها پیش و بعد از ترورها و اقدامات تروریستی که با استفاده از موتورسیکلت‌هایی با حجم انجین بالا انجام شد، مقامات دولتی طی بخشنامه‌ای (چطور یک بخشنامه قانون ایجاد کرده و این قانون همچنان اعتبار دارد خود جای سؤال است) تردد موتورسیکلت‌های بالای 250 سی‌سی را ممنوع کردند و تا همین چهار سال پیش، تردد موتورسیکلت‌هایی با کمتر از این حجم که بیش از دو سیلندر داشتند هم ممنوع بود که بعد از ماجراهای پیش آمده بر سر هیوسانگ‌ها (رجوع شود به قسمت سوم از همین سری مقاله با نام "250 سی‌سی‌های پلاک شدنی: هیوسانگ‌های 250 اسپرت")، تردد این دسته از موتورسیکلت‌ها آزاد شد.

به نظر می‌رسد بعضی از افراد و شرکت‌ها می‌خواهند تا از همین روش برای صدور مجوز تردد و پلاک ملی موتورسیکلت‌هایی با حجم 300 سی‌سی استفاده کنند؛ به این ترتیب که به دلیل شباهت زیاد نینجا و هوندا سی‌بی‌آر 250 سی‌سی به مدل‌های 300 سی‌سی خانواده‌هایشان، در اطلاعات مندرج در برگ سبز این دو موتورسیکلت حجم انجین را 250 سی‌سی قید می‌کنند و این در حالی است که حجم انجین در واقعیت و سند موتورسیکلت‌ها 300 سی‌سی است. با این روش می‌توانند برای این موتورسیکلت‌ها پلاک بگیرند و به مردم بفروشند. اگر پلیس متوجه این تفاوت شود احتمالاً موتورسیکلت را توقیف کرده و راکب را به دلیل جعل سند، تغییر در وسیله نقلیه و اتهاماتی از این دست دادگاهی خواهد کرد تا سناریوی هیوسانگ تکرار شود اما آیا پایان این ماجرا هم مثل ماجرای هیوسانگ، صدور مجوز تردد برای 300 سی‌سی‌ها خواهد بود؟!

مهم‌ترین نقاط قوت:

• کیفیت ساخت عالی و کم‌نظیر.
• بهره‌مندی از سیستم آب‌خنک برای کنترل دمای انجین.
• شش دنده بودن گیربکس.
• بهره‌مندی از سیستم انژکتور سوخت‌رسانی مستقیم (DFI).
• شتاب و سرعت بالا.
• کشش مناسب در دورهای پایین و بالا.
• طراحی جذاب و چشم‌نواز.
• فرمان پذیری عالی.
• سیستم تعلیق عالی.
• آپشن ترمز ABS.
• استفاده از تکنولوژی Assist and slipper در قسمت کلاچ.

مهم‌ترین نقاط ضعف:

• قیمت سرسام‌آور در ایران.
• تک دیسک بودن ترمز جلو.
• وزن نسبتاً زیاد.

حرف آخر:

نینجا 250 سی‌سی موتورسیکلت فوق‌العاده خوش‌ساخت و با کیفیتی است که ارزش خرید بالایی دارد اما متأسفانه این قیمت‌گذاری که در ایران انجام شده، ارزش خرید آن را تماماً زیر سؤال برده است. درهرحال اگر به موتورسیکلت علاقه دارید و از بابت پرداخت هزینه مشکل چندانی ندارید، نینجا 250 سی‌سی بهترین گزینه است که پلاک می‌شود. اگر هم قرار نیست بیش‌تر از هفته یک بار موتورسیکلتتان را از پارکینگ بیرون بکشید توصیه من این است که با این پول، یک موتورسیکلت با حجم انجین بالاتر خریداری کرده و هفته‌ای یک بار به پیست رفته و هم‌زمان در تورهای موتورسواری نیز شرکت کنید.

انجین:

نوع انجین: دو سیلندر خطی، چهار زمانه.

حداکثر توان: 23.5 کیلووات (32 اسب بخار) در 11.000 دور در دقیقه.

حداکثر گشتاور: 21 نیوتون متر در 10.000 دور در دقیقه.

چیدمان سوپاپ‌ها: 8 سوپاپ، DOHC.

سیستم خنک‌کننده: آب‌خنک.

جعبه‌دنده: 6 دنده.

مصرف سوخت تقریبی: بین 3.3 تا 4.7 لیتر در هر 100 کیلومتر.

گنجایش مخزن سوخت: 17 لیتر.

سیستم جرقه‌زنی: TCBI دیجیتالی پیشرفته.

روشن‌کننده: استارتر الکتریکی.

سیستم تعلیق:

تعلیق جلو: کمک دوشاخ تلسکوپی هیدرولیکی 37 میلی‌متری.

تعلیق عقب: کمک‌فنر گازی قابل تنظیم پنج حالته.

تایرها و سیستم ترمز:

ترمز جلو: تک دیسک 290 میلی‌متری به همراه سیلندر ترمز دو پیستونی، (آپشن ترمز ABS).

ترمز عقب: تک دیسک 220 میلی‌متری به همراه سیلندر ترمز دو پیستونی، (آپشن ترمز ABS).

تایر جلو: 17-70 /110

تایر عقب: 17-70 /140

وزن و ابعاد:

طول: 2.014 میلی‌متر.

عرض: 714 میلی‌متر.

وزن خالص: 172 کیلوگرم.

ارتفاع صندلی: 785 میلی‌متر.

قیمت: در حال حاضر نینجا 250 سی‌سی با قیمتی در حدود 31 میلیون تومان بفروش می‌رسد که این قیمت برای مدل ABS دار در حدود 34 میلیون تومان است.

پایان قسمت پنجم

در قسمت بعد به بررسی محصولات رگال رپتور خواهیم پرداخت.