هر آنچه از دوج کاپرهد می‌دانیم، هایپرماسل‌کاری با موتور V8 هلکت

برند پرفورمنس SRT پس از سال‌ها افت و سکوت، در حال برنامه‌ریزی برای بازگشت قدرتمندانه به بازار با معرفی چندین مدل اسپرت جدید برای برندهای آمریکایی خود است. در رأس این پروژه، یک خودروی اسپرت و پرچم‌دار جدید از دوج با نام کاپرهد قرار دارد که نام یک کانسپت معروف مربوط به اواخر دهه ۱۹۹۰ را زنده می‌کند. اگرچه دوج تأکید کرده که این مدل جانشین مستقیم و رسمی سوپراسپرت ۱۰ سیلندر و افسانه‌ای وایپر نیست اما نقش مشابهی را به‌عنوان پرچم‌دار پرقدرت دوج و نشان SRT ایفا خواهد کرد. دوج کاپرهد با ابعادی اندک کوچک‌تر و بهره‌گیری از فناوری‌های پیشرفته‌تر نسبت به مدل‌های سنگین‌وزن چارجر، جایگاه پرفورمنس این برند را ارتقا می‌دهد. این اقدام برای حفظ اعتبار دوج در برابر رقابتی که فورد و شورلت با تولید نسخه‌های افراطی از خودروهای اسپرت خود ایجاد کرده‌اند، بسیار حیاتی است.

اگرچه دوج هنوز به‌صورت رسمی از این خودرو رونمایی نکرده اما مدل واقعی آن در جریان رویداد روز سرمایه‌گذاران استلانتیس به برخی رسانه‌ها نشان داده شد. با وجود خطوط سقفی شبیه به چارجر، «تیم کونیسکیس»، مدیر برندهای آمریکایی استلانتیس، اعلام کرده که کاپرهد بر پایه پلتفرم STLA Large چارجر ساخته نخواهد شد زیرا به دلیل قرارگیری پکیج باتری‌ها در زیر خودرو، امکان دست‌یابی به ابعاد و ارتفاع پایین در آن پلتفرم وجود ندارد. او همچنین تأیید کرد که دوج در ساخت این خودرو از سرمایه‌گذاری‌های جهانی گروه استلانتیس استفاده خواهد کرد. این موضوع احتمالاً به معنای استفاده از ساختار ارتقاءیافته پلتفرم جورجو است که در مازراتی گرن‌توریسمو و آلفارومئو جولیا به کار رفته است. استفاده از پلتفرم ایتالیایی به دوج اجازه می‌دهد که ساختاری بسیار کم‌ارتفاع، عریض و آیرودینامیک ایجاد کند. از نظر طراحی، کاپرهد نمای جلوی تهاجمی مشکی‌رنگ با ورودی‌های هوای فراوان دارد. کاپوت خودرو ترکیبی از ورودی هوای S-Duct و ورودی هوای سنتی هلکت روی کاپوت است. اسپلیتر بزرگ جلو، ورودی‌های خنک‌کننده ترمز روی گلگیرها و بال بسیار بزرگ عقب که یادآور مدل‌های ACR وایپر است، نشان از تمرکز سنگین روی آیرودینامیک دارند.

وجود لوله‌های اگزوز در نمونه نمایشی، بهره‌گیری از پیشرانه بنزینی را تأیید می‌کند اما با توجه به قوانین سخت‌گیرانه آلایندگی و عدم قصد دوج برای ساخت یک وایپر V10 دیگر، احتمالاً تعداد سیلندرهای کاپرهد تک‌رقمی خواهد بود. انتظار می‌رود این خودرو به نسخه‌ای به‌روز شده از پیشرانه ۶.۲ لیتری V8 سوپرشارژ هلکت مجهز شود؛ پیشرانه‌ای که در رم 1500 TRX توانایی تولید ۷۷۷ اسب بخار قدرت را دارد و در نسخه‌های قبلی مانند چلنجر دیمن ۱۷۰ تا ۹۰۰ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد. بااین‌حال، مدیران دوج اشاره کرده‌اند که احتمال معرفی یک پیشرانه کاملاً جدید و غافلگیرکننده هم وجود دارد که هنوز رونمایی نشده است. همچنین کونیسکیس ایده استفاده از سیستم‌های هیبریدی را رد کرده و اعتقاد دارد که ترکیب باتری‌های لیتیوم یونی با خودروهای اسپرت با مرور زمان قدیمی شده و محبوبیت خود را از دست می‌دهد. ایده او ساخت یک خودروی آنالوگ و ماندگار برای آینده است؛ بنابراین احتمال استفاده از موتور شش سیلندر توئین توربو مازراتی نیز به‌عنوان یک گزینه جایگزین مطرح است.

هرچند کونیسکیس کاپرهد را یک هایپرماسل‌کار توصیف کرده که قصد ندارد کوروت را هدف قرار دهد اما طبیعتاً اصلی‌ترین رقبای این خودرو کوروت Z06 با قدرت ۶۷۰ اسب و کوروت گرند اسپرت X هیبریدی هستند. علاوه بر این، فورد موستانگ دارک هورس SC هم قدرت ۷۹۵ اسب بخار می‌تواند یکی دیگر از رقبای پرچم‌دار SRT باشد. عرضه این هایپرماسل‌کار پرچم‌دار قبل از سال ۲۰۳۰ و احتمالاً برای مدل ۲۰۲۹ برنامه‌ریزی شده است. قیمت پایه دوج کاپرهد از حدود ۱۰۰ هزار دلار آغاز خواهد شد و بسته به سطح تجهیزات و پیشرانه انتخابی افزایش خواهد یافت.