لندروور با رنجروور نیم میلیون دلاری، به دنبال رقابت با رولزرویس است

رنجروورهای پانصد هزار دلاری از راه رسیده‌اند؛ خودروهایی که به لطف برنامه‌های شخصی‌سازی گسترده، پتانسیل عجیبی برای افزایش قیمت دارند و این برند بریتانیایی را بیش‌ازپیش به طبقه فوق‌العاده لوکس بازار خودرو نزدیک می‌کنند؛ اما آیا این قمار بزرگ جواب می‌دهد؟ تاریخ ثابت کرده که پاسخ این سؤال مثبت است. برای درک بهتر، بد نیست داستانی از سال‌های دور نمایشگاه‌های خودرو در آسیا را مرور کنیم؛ جایی که یک برند لوکس بریتانیایی از یک لیموزین تک ساخت و بسیار مجلل در غرفه خود رونمایی کرد. یکی از کلکسیونرهای محلی چنان شیفته این خودرو شده بود که اگر یک مانع بزرگ وجود نداشت، شاید همان روز اول دستور می‌داد خدم و حشم‌اش ماشین را از سالن بیرون ببرند.

مشکل اصلی، قیمت خودرو بود. شرکت سازنده قیمت زیر ۹۰۰ هزار دلار را زمزمه کرده بود، رقمی که خریدار موردبحث را ناراحت کرد؛ او هرگز حاضر نبود خودرویی بخرد که نتواند به دوستانش بگوید قیمت میلیون دلاری دارد. درنتیجه، بلافاصله تغییراتی روی خودرو اعمال شد مثل دوخت یک نقاشی رنگ‌روغنی کلاسیک روی سقف داخلی که ارزش خودرو را عملاً دو برابر کرد و معامله جوش خورد.

در آن دوران چنین داستانی یک استثنا بود اما امروز رقابت ثروتمندان برای پرداخت مبالغ نجومی بابت خودروها به یک پدیده رایج تبدیل شده است. جمعیت افراد فوق‌العاده ثروتمند در جهان با دارایی خالص بیش از ۳۰ میلیون دلار رشدی قابل‌توجه را تجربه کرده که بزرگ‌ترین جهش تاریخ محسوب می‌شود. قطعاً بسیاری از این افراد مشتری پروپاقرص رنجروورهای جدید خواهند بود و بهترین‌ها را طلب می‌کنند. بااین‌حال، نباید تصور کرد که این خریداران ساده‌لوح هستند. بیشتر آن‌ها بسیار هوشمندند و خوب می‌دانند که یک خودرو چقدر باید اصالت کسب کند و چند دهه تلاش لازم است تا به جایگاهی بزرگ برسد؛ بنابراین اگر رنجروور امروز بیش از هر زمان دیگری در حال پول پارو کردن است، این موفقیت مستقیماً حاصل درخشش طراحان و مهندسانی است که این مسیر را در دهه ۱۹۶۰ میلادی آغاز کردند.