از نگاه خیلی از عشاق سینهچاک کوروت، دستکاری کردن یک کوروت C2 مدل ۱۹۶۳ با آن شیشه عقب دوتکه و معروفش، مثل این میماند که روی تابلوی مونالیزا سبیل بکشید! شورلت آن شیشه دوقسمتی مشهور را فقط برای یک سال عرضه کرد و همین باعث شد مدلهای کوپه سال ۶۳ بهشدت کلکسیونی و کمیاب شوند؛ اما این موضوع مانع از آن نشد که کسی یک نمونه از همین کوروت کمیاب را چنان دستکاری کن که هیچکس انتظارش را نداشته است. این پروژه ساختارشکن در اواسط دهه ۲۰۰۰ میلادی کلید خورد؛ زمانی که طراح آن، مارک هارلان، ایدهپردازی یک کوروت موتوروسط با الهام از خودروهای مسابقهای لمان را در سر داشت؛ همان ایدهای که زورا دانتوف، پدرخوانده کوروت، چهار دهه پیشتر روی آن کار کرده بود.
فیل سامرز در مجموعه آمریکن سوپرکار، رؤیاهای هارلان را با فایبرگلاس به واقعیت تبدیل کرد و محصول نهایی که V7 توئین توربو نام داشت، توانست در سال ۲۰۰۷ جایزه بهترین خودروی جنرال موتورز را در نمایشگاه سما از آن خود کند. کابین این خودرو ۶۰۰ میلیمتر به سمت جلو کشیده شده، بدنه ۲۵۰ میلیمتر پهنتر و ۷۵ میلیمتر کوتاهتر شده است. زیر این پوسته دستساز، یک شاسی نردبانی مانند سفارشی با سیستم تعلیق مستقل و کمکفنرهای قابل تنظیم پنسکه پنهان شده است درحالیکه درهای کشویی مجهز به جکهای برقی نیز چاشنی کار شدهاند تا این هیولا بیشازپیش توی چشم بزند و غیرمعمول به نظر برسد.
برخلاف کوروتهای استاندارد C2 که پیشرانه V8 را زیر کاپوت جلو پنهان کردهاند، این نمونه دستساز یک موتور ۶.۵ لیتری LS1 تقویتشده را پشت صندلیها جا داده است. دو توربوشارژر بزرگ این موتور را به یک نیروگاه قدرتمند تبدیل کردهاند و یک گیربکس سکوئنشال پنج سرعته با پدالهای پشت فرمان هم تمام این نیرو را به چرخهای عقب میفرستد.
دانتوف پیش از بازنشستگیاش از جنرال موتورز در سال ۱۹۷۵، دههها روی مفهوم کوروت موتوروسط پافشاری کرده بود و شورلت چندین مدل آزمایشی از کوروت را با موتورهای وسط ساخته بود. بااینحال، کوروتهای تولیدی تا زمان معرفی نسل C8 در سال ۲۰۲۰ رنگ ترکیب موتوروسط را به خود ندیدند.
نظرات در مورد این کوروت C2 موتوروسط اما کاملاً دوقطبی است زیرا برخی آن را شاهکاری از مهندسی و هنر میدانند و برخی دیگر از به هم خوردن تناسبات اصیل بدنه C2 ابراز تأسف کردهاند اما قطعاً این خودرو در هر خیابانی که قدم بگذارد، چشمها را به خود خیره خواهد کرد. این کوروت پس از ۹ بار حضور در حراجیها، با قیمت تنها ۶۵,۵۰۰ دلار به فروش رسید؛ رقمی که در مقایسه با حجم عظیم کارهای سفارشی صورت گرفته ناچیز به نظر میرسد.
