روبوتاکسی بهطور رسمی وارد لندن شد و اوبر نخستین شرکتی است که سرویس حملونقل خودران تجاری را در پایتخت بریتانیا فعال کرده. این سرویس با همکاری استارتاپ بریتانیایی ویو توسعه یافته و نقطه عطفی برای بازار خودروهای خودران در اروپا به شمار میرود. خودروها از لیدار استفاده نمیکنند و در محدوده جغرافیایی مشخصی فعالیت ندارند؛ همچنین در مرحله نخست راننده ایمنی پشت فرمان حضور خواهد داشت.
بهگزارش secnews.gr، اوبر چند سالی است برای ورود به بازار بریتانیا با ویو برنامهریزی کرده و لندن به دلیل ترافیک متراکم شهری، شرایط خاص جادهای و تقاضای بالای خدمات درخواست خودرو، میدان آزمایش بسیار سخت محسوب میشود. موفقیت یا شکست این سرویس شاخص مهمی برای امکان گسترش روبوتاکسیها فراتر از آمریکا و چین خواهد بود.
کاربران اوبر در لندن که تمایل به تجربه خودروهای خودران دارند، میتوانند این اولویت را در تنظیمات اپلیکیشن مشخص کنند. هنگام رزرو سفر از طریق UberX، Uber Comfort یا Uber Electric، این امکان وجود دارد اما تضمینی نیست که خودروی خودران مجهز به فناوری ویو به آنها اختصاص یابد. ناوگان ویو از فورد موستانگ Mach-E استفاده میکند و برنامههایی برای افزودن نیسان لیف در آینده دارد.
ویو در سال ۲۰۱۷ توسط دو دانشجوی دکترای یادگیری ماشین از دانشگاه کمبریج بنیان گذاشته شد و رویکردی متفاوت در رانندگی خودران ارائه کرد. سامانه این شرکت با نام AV2.0 بر پایه یک مدل هوش مصنوعی واحد بنا شده که برای درک جهان، پیشبینی خطرات و سازگاری با محیطهای جدید آموزش دیده است؛ درست مانند یک راننده انسانی. این رویکرد در تقابل با روش سنتی AV1.0 قرار میگیرد که به مجموعههای مهندسیشده دستی، نقشههای با وضوح بالا و قوانین متکی است و مقیاسپذیری را محدود میکند.
حذف لیدار برای تاکسیهای خودران لندن
بارزترین ویژگی فناوری ویو، نبود لیدار است؛ حسگر لیزری که ویمو و بیشتر ارائهدهندگان روبوتاکسی از آن استفاده میکنند. خودروهای ویو به جای لیدار از دوربین و رادار برای درک محیط پیرامون بهره میبرند. این انتخاب، ویو را به فلسفه تسلا نزدیک میکند که آن نیز لیدار را کنار گذاشته و تنها بر سامانههای نوری تکیه دارد. موافقان این رویکرد میگویند سامانههای بدون لیدار ارزانتر، مقیاسپذیرتر و در شرایط نوری و جوی متغیر مقاومترند؛ هرچند منتقدان بر دقت بالای لیدار تأکید دارند که جایگزینی آن دشوار است.
تصمیم مهم دیگر، فعالیت نکردن روبوتاکسیها در یک محدوده جغرافیایی مشخص است. رویکرد سنتی خودروهای خودران شامل تعریف مناطق خاصی میشود که سامانه در آنها بهطور دقیق آموزش دیده است. ویو ادعا میکند سامانه AV2.0 این محدودیتها را پشت سر میگذارد و به خودروها اجازه میدهد بدون مرزهای از پیش تعیینشده در هر نقطه شهر حرکت کنند. اگر این ادعا در عمل ثابت شود، مزیت رقابتی چشمگیری نسبت به سایر ارائهدهندگان خواهد بود.
با وجود انتخابهای بلندپروازانه، اوبر و ویو اهمیت ایمنی را نادیده نگرفتهاند. در مرحله نخست بهرهبرداری، هر خودرو یک راننده ایمنی در صندلی جلو خواهد داشت که مسیر را زیر نظر میگیرد بدون آنکه خودرو را کنترل کند. این رانندگان دارای مجوز از سازمان حملونقل لندن (TfL) هستند که بر عملکرد سرویس نظارت و آن را تأیید میکند. بهتدریج و با اثبات قابلیت اطمینان سامانه، رانندگان ایمنی حذف خواهند شد و خودروها بهطور کامل خودران فعالیت میکنند.
نگهداری و سرویس ناوگان بر عهده اوبر با همکاری مدیر ناوگان بریتانیایی اتو کار خواهد بود و ویو مسئولیت سامانه رانندگی خودران را حفظ میکند. این تقسیم نقشها بازتاب روند گستردهتری در صنعت است که در آن شرکتهای فناوری رانندگی خودران با پلتفرمهای درخواست خودرو و ارائهدهندگان محلی شریک میشوند تا خدمات حملونقل یکپارچه ایجاد کنند.
چارچوب نظارتی بریتانیا در سالهای اخیر تحول چشمگیری یافته و امکان آزمایش و بهرهبرداری تجاری خودروهای خودران را تحت شرایط مشخص فراهم کرده است. سازمان حملونقل لندن چارچوب صدور مجوزی تدوین کرده که تضمین میکند خودروها پیش از ورود به خیابانهای شهر، استانداردهای ایمنی سختگیرانهای را برآورده کنند. این وضعیت تفاوت قابل توجهی با برخی ایالتهای آمریکا دارد که چارچوب نظارتی در آنها منعطفتر است.
ورود روبوتاکسی به لندن پیامدهای گستردهتری برای بازار خودروهای خودران اروپا دارد. در صورت موفقیت این سرویس، احتمالا مسیر برای خدمات مشابه در شهرهای دیگر اروپایی مانند برلین، پاریس یا حتی آتن هموار میشود. با این حال، هر کشور چارچوب نظارتی خاص خود را دارد و گسترش خودکار نخواهد بود. اتحادیه اروپا روی چارچوب واحدی برای خودروهای خودران کار میکند اما هماهنگسازی قوانین ملی همچنان چالشی جدی است.
رقابت در بازار روبوتاکسی در سطح جهانی شدت گرفته است. ویمو، زیرمجموعه آلفابت/گوگل، هماکنون خدمات تجاری در شهرهایی مانند سانفرانسیسکو و فینیکس ارائه میدهد و بایدو با سرویس Apollo Go بر بازار چین تسلط دارد. اوبر پس از فروش بخش رانندگی خودران خود (ATG) به آرورا در سال ۲۰۲۰، راهبرد همکاری با شرکتهای فناوری رانندگی خودران را برگزیده و از شبکه و پلتفرم خود دارد بدون آنکه سامانه رانندگی را توسعه دهد. این رویکرد نتیجه داده و راهاندازی سرویس لندن چشمگیرترین گواه آن تا امروز است.
به نوشته وبسایت ورج، این سرویس نخستین نمونه در بازار اروپا محسوب میشود و مرحله تازهای در توسعه حملونقل خودران رقم میزند. دوره پیش رو تعیینکننده خواهد بود: پذیرش از سوی کاربران لندنی، قابلیت اطمینان سامانه در شرایط واقعی ترافیک و واکنش نهادهای نظارتی مشخص خواهد کرد که آیا روبوتاکسیها آینده واقعی در اروپا دارند یا نه. ویو و اوبر نخستین گام را برداشتهاند؛ حال باید ثابت کنند فناوریشان توان پاسخگویی به نیازهای یکی از شلوغترین شهرهای جهان را دارد.
نظر شما درباره ورود روبوتاکسیها به اروپا چیست؟ آیا فناوری بدون لیدار میتواند جایگزین مطمئنی باشد؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.