قابلیت‌های ربات‌ها در سال‌های اخیر پیشرفت چشمگیری داشته و غول‌های فناوری در رقابتی تنگاتنگ برای پیشتاز شدن در صنعت ربات‌سازی هستند. ما تاکنون هنرنمایی ربات‌ها را در حوزه‌های مختلفی مثل تولید، انبارداری، جراحی، عملیات امداد و نجات در اعماق دریا و مناطق بحرانی، اکتشافات فضایی و خودروهای خودران دیده‌ایم اما اکنون به نظر می‌رسد کاربرد جدیدی برای ربات‌ها پیدا شده است: پارک کردن خودروها. فرودگاه گاتویک لندن برای تسریع روند پارک و تسهیل تردد مسافران در ترمینال جنوبی خود، استفاده از ربات‌ها برای پارک خودروی مسافران را کلید زده است. این سیستم که به‌عنوان «نخستین سرویس پارکینگ رباتیک فرودگاهی در بریتانیا» معرفی شده، به مسافران کمک می‌کند خودروی خود را به شکلی کاملاً راحت و در نزدیکی ترمینال تحویل دهند.

برای استفاده از این خدمات، رانندگان باید خودروی خود را در یک گاراژ اختصاصی و امن تحویل دهند و از آنجا به بعد، ربات‌های پیشرفته فرودگاه کنترل امور را به دست می‌گیرند. به گفتهٔ مقامات، فرودگاه می‌گوید این ربات‌ها «خودروی شما را به‌آرامی از زیر چرخ‌ها بلند می‌کنند و در یک محوطه امن پارک می‌کنند.» ماهیت عملکرد این ربات‌ها شباهت زیادی به لیفتراک‌های کاملاً خودرانی دارد که به‌جای جعبه، قطعات و مواد اولیه، خودروها را جابه‌جا می‌کنند. نکته جالب اینجاست که تنها نقطه تماس ربات با خودرو روی لاستیک‌هاست و از بازوهایی برای گرفتن دور لاستیک استفاده می‌کند. این یعنی هیچ تماسی با شاسی خودرو برقرار نمی‌شود و مسافران می‌توانند پس از تحویل خودرو در گاراژ، درها را قفل کرده و کلید را با خود ببرند.

این ربات‌ها با ۹۵ درصد از مدل‌های خودرو سازگار هستند که این یعنی استثنائاتی هم وجود دارد. این استثنائات شامل خودروهایی با ابعاد یا ویژگی‌های غیرعادی می‌شوند مثل خودروهای خیلی کشیده مانند وانت‌ها یا مدل‌هایی با فاصله بین دو محور بیش از ۳.۲ متر، خودروهای بیش‌ازحد بلند (با ارتفاع بیش از ۲.۲ متر، ازجمله خودروهایی که مجهز به باکس سقفی، دوچرخه‌بند یا لوازم مشابه هستند)، خودروهای با ارتفاع کف کم از زمین (کمتر از ۱۱.۹ سانتی‌متر) و خودروهایی که وزنی بیشتر از ۲,۶۰۰ کیلوگرم دارند. برای نمونه، مدل‌هایی مثل بنتلی کانتیننتال GT، فورد رنجر، رنجروور اسپرت هیبرید و ون رنو ترافیک با این سیستم سازگار نیستند.

بااین‌حال، در آزمایش‌های واقعی، این سرویس کارآمد و استفاده از آن راحت بوده است. ربات‌ها به خط‌کشی‌ها توجهی ندارند و به همین دلیل می‌توانند خودروها را بسیار نزدیک به هم پارک کنند که باعث استفاده بهینه از فضای موجود می‌شود. البته برخی نگران این هستند که افزودن فناوری‌های بیشتر به فرودگاه‌ها با وجود خطاهای احتمالی، اقدام درستی نباشد اما شرکت استنلی رباتیکس که سازنده این ربات‌هاست، می‌گوید در صورت بروز نقص فنی، ربات‌ها صرفاً متوقف می‌شوند و «دیوانه نمی‌شوند تا به خودروها آسیب بزنند.» اما آیا این موضوع به‌اندازه کافی خیال رانندگان را راحت می‌کند تا خودروی چند ده هزار پوندی خود را به دست یک ربات بسپارند؟