آنتونیو فیلوسا، مدیر ارشد استلانتیس، مدعی شده این غول خودروسازی با ایجاد اتاق‌های کیفیت به جنگ مشکلات کیفی خود رفته است و انتظار دارد طی دو سال آینده پیشرفت‌های چشمگیری در این زمینه حاصل شود. استلانتیس مدت‌هاست تلاش می‌کند وضعیت کیفی تولیداتش را بهبودی بخشد و در همین راستا سال گذشته بیش از ۲ هزار مهندس جدید را به خدمت گرفت که وظیفه اصلی بخش زیادی از آن‌ها، بررسی و ارتقای کیفیت است. فیلوسا در گفتگو با اتونیوز تأکید کرده که فرایند رفع نقص‌ها با سرعت بالایی در حال انجام است. به گفته مدیر ارشد استلانتیس، این مجموعه حدود ۵۰ اتاق جنگ کیفی راه انداخته که در آن‌ها انبوهی از مهندسان، متخصصان کیفیت، نیروهای خط تولید و مهندسان تأمین‌کنندگان قطعات به شکل هم‌زمان روی قطعات و سیستم‌های حیاتی کار می‌کنند. هدف‌گذاری نهایی استلانتیس این است که تا سال ۲۰۲۸ در تمام بخش‌ها و بازارهایی که حضور دارد، در یک‌چهارم بالایی جدول کیفیت قرار گیرد.

یکی از نمونه‌های بارز ناامیدی خریداران، مدل الکتریکی دوج چارجر دیتونا در بازار آمریکا بوده است. گزارش‌های متعدد از وجود نقایص فنی و مونتاژی در نمونه‌های تحویلی به مشتریان خبر می‌دهند تا جایی که یکی از مالکان، چارجر دیتونای خود را یک خودروی عملاً بی‌مصرف خوانده است. عدم تراز بودن پنل‌های بدنه، اشکال در درب صندوق و درب سمت سرنشین و همچنین اختلال در عملکرد صندلی‌های ورود آسان، ازجمله ایراداتی است که صدای اعتراض خریداران را درآورده است.

جدیدترین ارزیابی‌های مؤسسه جی‌دی پاور در زمینه کیفیت اولیه خودروها در آمریکا نیز گواهی بر همین اوضاع نابسامان است. این ارزیابی که میانگین تعداد مشکلات در هر ۱۰۰ خودرو (PP100) را در ۹۰ روز نخست مالکان سنجش می‌کند، نشان می‌دهد که برندهای زیرمجموعه استلانتیس عملکردی ضعیف‌تر از میانگین صنعت (که ۱۷۵ ایراد در ۱۰۰ خودرو است) ثبت کرده‌اند. در این بررسی، جیپ به آمار ۱۸۲ ایراد، رم به آمار نگران‌کننده ۲۲۲ ایراد و کرایسلر به عدد ۲۲۹ ایراد رسیده‌اند. برای مقایسه، فورد در میان برندهای عامه‌پسند عدد ۱۵۲ را ثبت کرده و فاصله‌ای چندانی با صدرنشینانی مثل جنسیس با ۱۵۱ و پورشه با ۱۳۸ ایراد ندارد. اصلاح فرآیندهای کیفی اصلاً کار ساده‌ای نیست و معمولاً نتایج تغییرات در مرحله توسعه و تولید، چند سال طول می‌کشد تا توسط خریداران احساس شود. بسیاری از کارشناسان، ریشه این مشکلات عمیق کیفی در استلانتیس را ناشی از سیاست‌های شدید کاهش هزینه‌ای می‌دانند که توسط کارلوس تاوارس، مدیرعامل قبلی این گروه، اعمال شده بود.