خودرو برقی هنوز از بنزینی گران‌تر تمام می‌شود

با نزدیک‌شدن پاییز به نیمه‌ی راه، قیمت بنزین همچنان در رکورد ویژه‌ی همین مقطع از سال قرار دارد. چنین وضعیتی مهاجرت به خودرو برقی را راهی بدیهی برای صرفه‌جویی نشان می‌دهد، اما مطالعه‌ی تازه‌ی AAA تصویر پیچیده‌تری ترسیم می‌کند. طبق یافته‌های مطالعه، مالکیت یک خودرو درون‌سوز هنوز می‌تواند ارزان‌تر از نمونه‌ی برقی تمام شود، هرچند نتیجه با ملاحظات فراوانی همراه است. فاصله‌ی نهایی دو گزینه نیز آن‌قدر کم شده که دستیابی به تخفیف مناسب هنگام خرید می‌تواند تمام محاسبات را تغییر دهد.

به‌گزارش کارباز، مطالعه‌ی Your Driving Costs در سال ۲۰۲۶ متوسط هزینه‌ی سالانه‌ی خرید، نگهداری و استفاده از یک خودرو نو را ۱۲٬۸۶۳ دلار برآورد کرده است. رقم سال گذشته ۱۱٬۵۵۷ دلار بود و افزایش هزینه‌ی بنزین و تامین مالی بخشی از رشد امسال را توضیح می‌دهد. تغییر جزئی روش محاسبه‌ی AAA نیز در بالاتررفتن نتیجه نقش داشته و بنابراین تمام اختلاف را نمی‌توان صرفا به گران‌شدن استفاده از خودرو نسبت داد.

تفکیک داده‌ها بر پایه‌ی نوع قوای محرکه نشان می‌دهد مالکیت یک سدان بنزینی متوسط، با احتساب افت قیمت، تامین مالی، سوخت، بیمه، مالیات و نگهداری، سالانه به‌طور میانگین ۱۰٬۸۵۲ دلار خرج برمی‌دارد. هزینه‌ی متناظر برای یک سدان برقی متوسط به ۱۳٬۶۶۲ دلار می‌رسد. خودروهای هیبریدی با متوسط سالانه‌ی ۱۰٬۲۰۴ دلار حتی از مدل‌های بنزینی نیز ارزان‌تر ظاهر شده‌اند و در محاسبه‌ی کلی، مقرون‌به‌صرفه‌ترین گزینه به‌شمار می‌روند.

بااین‌حال، بیشتر خریداران دیگر سراغ سدان‌های متوسط نمی‌روند و کراس‌اورها و وانت‌ها را ترجیح می‌دهند. در کلاس شاسی‌بلند کامپکت، هزینه‌ی سالانه‌ی مدل بنزینی ۱۱٬۶۵۶ دلار و مدل برقی ۱۱٬۸۸۸ دلار برآورد شده و اختلاف به تنها ۲۳۲ دلار می‌رسد. با رفتن به کلاس شاسی‌بلند متوسط، نتیجه برعکس می‌شود و مدل بنزینی با متوسط ۱۴٬۴۳۱ دلار، اندکی بیشتر از نمونه‌ی برقی با هزینه‌ی ۱۴٬۳۳۲ دلار خرج روی دست مالک می‌گذارد.

وانت‌های بنزینی همچنان با هزینه‌ی سالانه‌ی ۱۶٬۶۲۶ دلار از وانت‌های برقی با رقم ۱۷٬۴۱۴ دلار ارزان‌تر هستند. اختلاف ۷۸۸ دلاری را باید در کنار محدودبودن تعداد وانت‌های برقی بازار سنجید. هیچ‌کدام از گزینه‌های برقی موجود تیپ پایه ارائه نمی‌کنند و در رده‌های کامپکت یا متوسط نیز محصولی برای مقایسه وجود ندارد؛ در نتیجه، ترکیب محدود بازار بخشی از برتری عددی وانت‌های بنزینی را شکل می‌دهد.

AAA دریافت که هزینه‌ی انرژی خودروهای برقی می‌تواند تا ۷۰ درصد کمتر باشد و متوسط بهای برق نیز ۱۸ سنت به‌ازای هر کیلووات‌ساعت در نظر گرفته شد. صرفه‌جویی بزرگ در انرژی به‌تنهایی برای پیروزی کافی نبود، زیرا قیمت خرید بالاتر، افت ارزش بیشتر و هزینه‌ی سنگین‌تر تامین مالی، نتیجه را دوباره به سود خودروهای بنزینی برگرداند. در دنیای واقعی، قیمت معامله و شرایط فروش می‌توانند فاصله‌ی محاسباتی را کاهش دهند یا حتی نتیجه را وارونه کنند.

برای مقایسه‌ی خودروهای برقی و بنزینی، AAA پرفروش‌ترین مدل‌ها را در چهار دسته انتخاب و با یکدیگر مقایسه کرد. محاسبات بر پیمایش سالانه‌ی حدود ۲۴٬۱۴۰ کیلومتر و دوره‌ی مالکیت پنج‌ساله با مجموع پیمایش نزدیک به ۱۲۰٬۷۰۱ کیلومتر تکیه دارد. بر پایه‌ی تحلیل AAA، قیمت خرید و هزینه‌های مستقیم مرتبط با آن، یعنی تامین مالی و افت قیمت، مدل‌های بنزینی را جلوتر از خودروهای برقی نگه داشتند. بااین‌همه، محاسبات ممکن است بر قیمت پیشنهادی سازنده تمرکز کنند و همیشه قیمت واقعی معامله را بازتاب ندهند.

کیا EV6 نمونه‌ی روشنی از اثر تخفیف و تامین مالی بر هزینه‌ی نهایی محسوب می‌شود. قیمت پیشنهادی سازنده برای این هاچ‌بک برقی از ۳۷٬۹۰۰ دلار آغاز می‌شود، اما کیا تخفیف ۷٬۲۰۰ دلاری را برای اجاره‌ی ۴۸ماهه تبلیغ می‌کند. خریداران همچنین می‌توانند از تامین مالی بدون بهره تا سقف ۶۰ ماه بهره ببرند. چنین مشوق‌هایی قادرند کفه‌ی ترازو را به‌شدت از خودرو بنزینی به سمت نمونه‌ی برقی سنگین کنند.

تداوم قیمت بالای بنزین می‌تواند برآورد افت ارزش خودروهای بنزینی و برقی را نیز به‌طور جدی جابه‌جا کند. داده‌های AAA بیش از هر چیز نشان می‌دهند هزینه‌ی مالکیت دو گروه چقدر به هم نزدیک شده و خودروهای هیبریدی چگونه از هر دو پیش افتاده‌اند. تفاوت چشمگیر میان کلاس‌های مختلف نیز ثابت می‌کند خریدار باید ارقام مربوط به همان خودروی مدنظر خود را محاسبه کند و تنها به یک میانگین عمومی تکیه نداشته باشد.

افق پنج‌ساله مدت کوتاهی نیست و هزینه‌های انرژی در طول آن می‌توانند مسیرهای متفاوتی طی کنند. قیمت برق در بعضی مناطق به‌دلیل مصرف دیتاسنترها با سرعت بالا می‌رود و در سوی دیگر، ادامه‌ی درگیری‌ها در خلیج فارس احتمال کاهش قیمت بنزین را محدود کرده است. تنها گوی بلورین در دسترس، گوی کنسول میانی جنسیس GV60 است که آن هم توان پیش‌بینی آینده را ندارد.

شما کدام گزینه را از نظر هزینه‌ی واقعی مالکیت مقرون‌به‌صرفه‌تر می‌دانید؟