پولستار فرمولا 2030 معرفی شد؛ نسل جدید هاچبک خانوادگی چگونه خواهد بود؟
کانسپت خیره‌کننده‌ی پولستار تولید نمی‌شود، اما طراحی و کنترل‌های فیزیکی آن به نسل بعدی محصولات برند راه می‌یابند.
پولستار فرمولا 2030 یک هاچبک اسپرت برقی، پهن و آینده‌نگر است که تقریبا از هر زاویه‌ای تماشایی به نظر می‌رسد. بدنه‌ی عضلانی، گلگیرهای حجیم، ارتفاع کم و رینگ‌های ۲۲ اینچی همرنگ بدنه با اتصال مرکزی، ظاهری تهاجمی برای خودرو ساخته‌اند. با وجود جذابیت فراوان، فعلا برنامه‌ای برای تولید فرمولا 2030 وجود ندارد و پولستار نیز هیچ مشخصاتی از پیشرانه، توان، ظرفیت باتری یا عملکرد آن اعلام نکرده است.
یک خودروی مفهومی ساخت برند مشهور، بی‌ارتباط با محصولات آینده نیست و شماری از ایده‌هایش به خودروهای تولیدی راه پیدا می‌کنند. بخش جلویی، چهره‌ی نسل بعدی پولستار Polestar 2 (Polestar Polestar 2) را پیش‌نمایش می‌دهد که در سال ۲۰۲۷ از راه خواهد رسید. امضای نوری تازه، فرم‌ها و برخی جزئیات عقب نیز در کراس‌اور برقی کامپکت پولستار Polestar 7 دیده خواهند شد که عرضه‌ی آن برای سال ۲۰۲۸ برنامه‌ریزی شده است.
پولستار از فرمولا 2030 با عبارت «تجسم فیزیکی راهبرد فرمولا 2030» یاد می‌کند؛ راهبردی که بر فروش بیشتر خودرو، درآمدزایی و انتشار کربن کمتر تمرکز دارد. کانسپت تازه، نسل بعدی محصولات پولستار را در قالب یک خودرو کنار هم قرار می‌دهد و نخستین کانسپت فیلیپ رومرز پس از تصدی مدیریت طراحی برند در ژانویه‌ی ۲۰۲۵ محسوب می‌شود. فیلیپ رومرز، مدیر طراحی پولستار، گفت: «فرمولا 2030 می‌تواند روی یکی از پلتفرم‌های فعلی گروه جیلی ساخته شود». بنابراین واکنش بسیار مثبت مخاطبان شاید روزی مسیر ساخت نمونه‌ای تولیدی را هموار کند، هرچند اکنون خبری از چنین تصمیمی نیست.
آینده‌ی پولستار در آمریکا با مانعی جدی روبه‌رو شده، زیرا فناوری مرتبط با چین در محصولات برند تحت مالکیت جیلی با قانون تازه‌ی خودروهای متصل آمریکا سازگار نیست. اجرای ممنوعیت عملی از مدل‌های سال ۲۰۲۷ آغاز می‌شود و پولستار در آستانه‌ی پایان فعالیت خود در بازار آمریکا قرار دارد. بااین‌حال، مدیران برند آینده را روشن می‌بینند، زیرا بازار آمریکا تنها بخش کوچکی از فروش جهانی پولستار را تشکیل می‌داد.
فرمولا 2030 با طول ۴٬۶۸۰ میلی‌متر، عرض ۲٬۰۲۱ میلی‌متر و ارتفاع تنها ۱٬۳۵۰ میلی‌متر، بیش از دو متر پهنا دارد. فاصله‌ی محوری ۲٬۷۸۰ میلی‌متری آن به لطف پلتفرم اختصاصی خودروهای برقی فراهم شده و برای خودرویی با چنین ابعادی سخاوتمندانه به نظر می‌رسد. کانسپت از پولستار (Polestar Polestar 2) بزرگ‌تر، از پولستار 4 کوتاه‌تر و حتی از پولستار 5 کم‌ارتفاع‌تر ساخته شده است.
نمای جانبی یادآور ولوو C30 طراحی‌شده برای دهه‌ی ۲۰۳۰ است، اما ساختار بدون ستون و یک جفت در عقب‌لولای اضافه، ورود و خروج را آسان می‌کنند. درهای متقابل، کابین چهارصندلی را در دسترس قرار می‌دهند و خودرو در مجموع پنج در دارد. نمای جلو بیشتر به یک خودروی اسپرت شباهت دارد تا وسیله‌ای چهارسرنشین و کاربردی با دو محفظه‌ی بار.
چراغ‌های جلوی Dual Blade و باله‌ی کوچک مقابل کاپوت صدفی، هویت چهره‌ی نسل بعدی Polestar 2 را شکل می‌دهند. یک برف‌پاک‌کن مرکزی به‌صورت عمودی روی شیشه می‌ایستد و حال‌وهوای خودروهای مسابقه‌ای و محصولات کونیگزگ (Koenigsegg) را تداعی می‌کند. سقف تقریبا تمام‌شیشه‌ای در انتها به اسپویلری بزرگ می‌رسد و شیشه‌ی جلوی سرتاسری نیز در بخش عقب تکرار شده تا با وجود ارتفاع کم بدنه، سطح شیشه‌ای کابین همچنان گسترده بماند.
حسگر LiDAR فقط هنگام فعال‌شدن سامانه‌ی رانندگی خودکار از جای خود بیرون می‌آید. پولستار نمای عقب را «شبیه بشقاب‌پرنده» توصیف کرده، اما مهم‌ترین تغییر، کنارگذاشتن نوار نوری سرتاسری رایج و معرفی امضای تازه‌ی چراغ‌ها به شمار می‌رود. همین زبان بصری و بخشی از فرم‌ها و جزئیات عقب در Polestar 7 سال ۲۰۲۸ ظاهر خواهند شد.
کابین همچنان مینیمالیسم اسکاندیناویایی را دنبال می‌کند، ولی برخلاف بسیاری از خودروهای جدید، کنترل‌های فیزیکی واقعی را کنار نگذاشته است. هشت کنترل قابل‌شخصی‌سازی زیر نمایشگر مرکزی قرار گرفته‌اند و راننده می‌تواند از میان کلیدهای گهواره‌ای یا کنترلرهای چرخان انتخاب کند، سپس عملکرد هرکدام را به‌صورت دیجیتال تعیین کند. دکمه‌ها و کلیدهای فیزیکی به محصولات تولیدی آینده نیز منتقل می‌شوند، هرچند هنوز مشخص نیست قابلیت شخصی‌سازی و تعویض‌پذیری فرمولا 2030 حفظ خواهد شد یا نه.
پنل کنترل‌های فیزیکی کنسول مرکزی بدون مرز مشخص به نمایشگر لمسی عمودی ۱۲٫۲ اینچی متصل می‌شود. نمایشگر هنگام تمرکز راننده بر هدایت خودرو می‌تواند به حالت خوابیده درآید و در رانندگی خودکار بالا بیاید تا اطلاعات بیشتری نشان دهد. در حالت خودران، نمایشگر مرکزی از داشبورد بلند می‌شود و فرمان و صندلی از یکدیگر فاصله می‌گیرند؛ با انتخاب حالت پرفرمنس، صفحه داخل کنسول مرکزی پایین می‌رود و فرمان همراه نمایشگر راننده به او نزدیک‌تر می‌شود.
تمرکز دوباره بر راننده باعث کوچک‌ترشدن نمایشگر مرکزی و بزرگ‌شدن صفحه‌ی مقابل راننده شده است. نمایشگر خمیده‌ی ۲۰ اینچی مستقیما روی ستون فرمان نصب می‌شود و همراه فرمان جابه‌جا خواهد شد. زیر آن فرمانی با اشاره‌ای به طراحی یوغی دیده می‌شود و پدال‌های پشت فرمان می‌توانند نشانه‌ای از تعویض دنده‌ی مصنوعی یا روشی برای تنظیم بازیابی انرژی حین حرکت باشند، هرچند پولستار کاربرد دقیق آن‌ها را اعلام نکرده است.
خوان پابلو برنال، مدیر طراحی داخلی پولستار، گفت: «به‌عنوان یک برند عملکردمحور، شاهد تمرکز دوباره بر راننده هستیم و به همین دلیل میان فضای دیجیتال و فیزیکی تعادل تازه‌ای برقرار می‌کنیم». مفهوم ارائه‌شده نشان می‌دهد رانندگی کاملا خودکار قرار نیست نقش راننده را در همه‌ی شرایط حذف کند. خوان پابلو برنال، مدیر طراحی داخلی پولستار، گفت: «کنترل‌ها و دکمه‌های فیزیکی را معرفی می‌کنیم و باور داریم به هماهنگی لمسی متناسب با جایگاه پریمیوم خود رسیده‌ایم».
چهار صندلی مستقل به بالشتک‌ها و تکیه‌گاه‌های جانبی بادی مجهزند و خود را با بدن هر سرنشین تطبیق می‌دهند تا هنگام رانندگی اسپرت بیشترین حمایت را فراهم کنند. هر چهار صندلی کمربندهای مهارکننده به رنگ طلایی سوئدی دارند. پشتی صندلی‌ها نیز از ماده‌ای تازه ساخته شده که کتان را با پلی‌پروپیلن زیست‌پایه ترکیب می‌کند.
پنل داخلی درهای متقابل از یک ماده ساخته شده و به‌طور کامل بازیافت‌پذیر است. اجزای سازه‌ای مانند فریم صندلی و تیر عرضی کابین بدون پوشش باقی مانده‌اند و از فولاد گالوانیزه با آلایندگی کم ساخته شده‌اند. رویکرد پایدار کابین با استفاده‌ی گسترده از جایگزین طبیعی فیبرکربن ساخت Bcomp ادامه پیدا می‌کند.
کف شفاف صندوق عقب، کیف‌های سفارشی پولستار را در دو محفظه‌ی ذخیره‌سازی مجزا به نمایش می‌گذارد. محفظه‌ی بار زیر کاپوت بلند نیز فضای اختصاصی برای دو کلاه ایمنی مسابقه و یک کپسول آتش‌نشانی دارد. کمک‌فنرهای مسابقه‌ای اولینز (Öhlins) با آرایش داخلی در همان بخش قابل‌مشاهده‌اند و یک مهاربند طلایی نیز برای افزایش استحکام شاسی به کار رفته است.
ظاهر تهاجمی، تجهیزات الهام‌گرفته از مسابقه و کمک‌فنرهای Öhlins از ظرفیت عملکردی قابل‌توجهی حکایت دارند، اما نبود اطلاعات فنی اجازه‌ی قضاوت درباره‌ی شتاب یا توان واقعی را نمی‌دهد. خود فرمولا 2030 احتمالا هرگز وارد خط تولید نخواهد شد، ولی بهترین ایده‌هایش در استودیوی طراحی محبوس نمی‌مانند. اگر Polestar 2 و Polestar 7 آینده به کانسپت تازه شباهت داشته باشند، محصولات بعدی پولستار می‌توانند طراحی جسورانه‌تر، تعامل فیزیکی بهتر و تمرکز بیشتری بر راننده ارائه دهند.
نظر شما درباره‌ی طراحی و کنترل‌های فیزیکی فرمولا 2030 چیست؟