رانندگی با مازراتی MC پورا، احیای روح فراری F40 در کالبد سوپراسپرت مدرن

مازراتی MC20 در سال ۲۰۲۲ با غلبه بر بهترین‌های مک‌لارن، فراری و پورشه، عنوان خودروی سال مجله Evo را از آن خود کرد. در دورانی که بازار تحت سلطه خودروهای دیجیتالی و برقی قرار داشت، آن کوپه فیبر کربنی با شخصیتی شبیه به فراری F40 افسانه‌ای، بدون هیچ موتور برقی یا باتری، قلب‌ها را تسخیر کرد. بااین‌حال، بعداً MC20 در برابر رقبای مدرن‌تری چون مک‌لارن آرتورا، کمی از جادوی اولیه خود را از دست داد و نقاط ضعفش آشکارتر شد. اکنون مدل جدید MCPura فرصتی برای بازگشت مازراتی به اوج است؛ خودرویی که در اصل نسخه به‌روزشده MC20 محسوب می‌شود و با طراحی ظاهری تهاجمی‌تر و کابین ارتقاءیافته، تمرکز خود را بر کاربرد روزمره گذاشته است. مازراتی اعلام کرده که برای حفظ ماهیت دوست‌داشتنی این خودرو، هیچ تغییر مکانیکی در زیر پوسته کربنی آن ایجاد نکرده است. این یعنی در روزگار سلطه هیبریدی‌ها، MCPura به‌عنوان یک سوپراسپرت بنزینی خالص، اصالت خود را حفظ کرده و گزینه‌ای وحشی و متمایز در برابر رقبایی چون فراری ۲۹۶ به شمار می‌رود.

قلب تپنده این خودرو همان پیشرانه ۳ لیتری V6 توئین توربو معروف به نتونو است که بدون تغییر نسبت به قبل، ۶۳۰ اسب بخار قدرت تولید می‌کند. شاید این رقم در دنیای فراری‌های بالای ۸۰۰ اسب بخاری چندان چشمگیر به نظر نرسد اما فشردن پدال گاز همچنان پتانسیل عظیم آن را آزاد می‌کند. صداهای برخاسته از مکش توربوها و غرش اگزوز به‌ویژه در نسخه روباز سی‌یلو با سقف جمع‌شونده و شیشه عقب برقی، شنیدنی‌تر است. اگرچه این موتور فاقد پاسخ‌دهی آنی پیشرانه‌های هیبریدی مدرن است اما حس بیدار شدن توربوها و شتاب‌گیری در دورهای میانی، لذتی وصف‌ناپذیر دارد. در حالت رانندگی کروز و اتوماتیک، تعویض دنده‌های گیربکس هشت سرعته دوکلاچه کاملاً نرم و بی‌نقص انجام می‌شود.

با انتخاب حالت رانندگی کورسا، کیت اگزوز فریاد رساتری سر می‌دهد و پدال گاز حساس‌تر می‌شود، هرچند این حساسیت نمی‌تواند تأخیر توربو را به‌طور کامل پنهان کند. برای دریافت حداکثر توان، راننده باید کمی زودتر از حد معمول پای خود را روی گاز بگذارد تا قدرت دقیقاً در زمان نیاز به چرخ‌های عقب منتقل شود؛ فرآیندی همراه با بازی ناگهانی بخش عقب خودرو که هیجان رانندگی را دوچندان می‌کند. در حالت کورسا، تعویض دنده‌ها خشن‌تر می‌شوند که به هیجان کار می‌افزاید درحالی‌که حالت GT سواری بسیار نرم‌تری را ارائه می‌دهد. شتاب‌گیری این خودرو به‌شدت اعتیادآور است؛ هرچند در دورهای پایین کمی آرام عمل می‌کند اما به‌محض بوست گرفتن توربوها، تمام ۶۳۰ اسب بخار قدرت خود را با هیاهویی جذاب به نمایش می‌گذارد.

در محیط‌های شهری و بزرگراه‌ها، MCPura خودرویی آرام، منعطف و فوق‌العاده خاص است؛ فرمان در حالت GT سبک بوده و سیستم تعلیق به‌خوبی ناهمواری‌ها را جذب می‌کند اما با افزایش سرعت در جاده‌های پرپیچ‌وخم، برخی ضعف‌ها آشکار می‌شوند. سیستم کمک‌فنرها در سرعت‌های بالا گاهی در کنترل وزن ۱,۴۷۵ کیلوگرمی خودرو (۱,۵۶۰ کیلوگرم در نسخه سی‌یلو) بازمی‌مانند و در دست‌اندازهای بزرگ، کف خودرو با آسفالت تماس پیدا می‌کند. برای حل این مشکل، راننده باید با انتخاب حالت اسپرت یا کورسا، کمک‌فنرهای تطبیقی را در سفت‌ترین حالت قرار دهد که البته این کار سواری را کمی خشک و پرتکان می‌کند. به همین دلیل، این خودرو پایداری بی‌نقص و روان یک مک‌لارن را ندارد اما به‌شدت زنده و هیجان‌انگیز است و کنترل لغزش چرخ‌های عقب در مسیرهای ناهموار، راننده را به چالش می‌کشد.

بزرگ‌ترین ناامیدی خودرو زمانی رخ می‌دهد که در سرعت‌های بالا برای یک پیچ تند، پای خود را روی ترمز می‌گذارید. سیستم ترمز با سیم این خودرو فاقد حس بازخورد و چسبندگی اولیه در ابتدای حرکت پدال است. راننده تا زمانی که پدال را به‌طور عمیق فشار ندهد، قدرت ترمزگیری مورد انتظار را دریافت نمی‌کند که این امر از اعتمادبه‌نفس او می‌کاهد. بااین‌حال، فرمان خودرو عملکردی عالی، سریع و خوش‌دست دارد و در داخل پیچ‌ها می‌توانید با پای راست خود، میزان انحراف محور عقب را به‌دقت کنترل کنید. خودرو در مسیرهای خشک بسیار متعادل‌تر از مدل افراطی GT2 استراداله عمل می‌کند اما در مسیرهای بارانی و خیس، با کمترین فشار گاز در دنده سه نیز چرخ‌های عقب شروع به هرزگردی می‌کنند و برای کنترل آن به دستانی سریع نیاز خواهید داشت.

کابین مازراتی در مدل MC20 هرگز توجیهی برای برچسب قیمتی گران‌قیمت آن نبود و متأسفانه این موضوع در MCPura نیز تا حدودی صدق می‌کند. گرچه در مدل جدید از سطوح آلکانتارای بیشتری استفاده شده و غربیلک فرمان جدید با بخش بالایی و پایینی تخت طراحی شده است اما ایرادات اساسی همچنان پابرجا هستند. کلیدهای کنترلی ازجمله انتخاب‌گر دایره‌ای حالت‌های رانندگی حس قطعات ارزان‌قیمت را منتقل می‌کنند و نمایشگر سیستم اطلاعات و سرگرمی نیز گویی از یک فیات 500 قرض گرفته شده است. همچنین درهای پروانه‌ای خودرو در پارکینگ‌ها بیش‌ازحد به سمت بیرون باز می‌شوند که می‌تواند دردسرساز باشد. بااین‌حال، به دلیل موقعیت قرارگیری پایین صندلی‌ها و زاویه خوابیده‌تر بدن نسبت به پورشه 911، حس قرارگیری در یک ابرخودروی واقعی به‌خوبی منتقل می‌شود.

MCPura در نسخه کوپه حدود ۲۱۰ هزار پوند قیمت دارد که با مک‌لارن آرتورا هیبریدی هم‌تراز است؛ رقیبی که سواری بهتر و روان‌تری را ارائه می‌دهد. از سوی دیگر، پورشه 911 توربو S با قیمت حدود ۱۹۹ هزار پوند، کابینی به‌مراتب باکیفیت‌تر و کاربرد روزمره بهتری دارد اما فاقد کاراکتر هیجان‌انگیز و کاریزمای مازراتی است.

منبع: evo.co.uk